माझे संत्रापुराण

खरच "सगळं चकाकतं ते सोनं नसतं" या उक्तीला खरी करणारी काही संत्री मीही खाल्ली आहेत. दिसयला गोमटी आणि असायला बेचव :W लेख मस्त जमलाय. ********************************** या जगात दुर्लभ असे काही असेल तर ती सद्वासना आहे - वाचनात आलेला सद्विचार (ज्ञनेश्वरीतील ओवीवर आधरीत)

कधी नव्हे ते मला आपल्या देशी फळाची महती पटली होती. संत्र्याच्या आंबटपणाला नावं ठेवणारी मी आता त्याच आंबटपणावर विलक्षण खूष होते. कारण त्या संत्र्यात कृत्रिमतेचा लवलेश नव्हता. होती ती फक्त आपल्या मातीची खुमारी आणि तोच तो, नाकाला मिरमिरणारा, मनाला उल्हसित करणारा चिरपरिचित सुगंध!

वा! छान लेख..:) अजूनही लिहा.. तात्या.

कधी नव्हे ते मला आपल्या देशी फळाची महती पटली होती. संत्र्याच्या आंबटपणाला नावं ठेवणारी मी आता त्याच आंबटपणावर विलक्षण खूष होते. कारण त्या संत्र्यात कृत्रिमतेचा लवलेश नव्हता. होती ती फक्त आपल्या मातीची खुमारी आणि तोच तो, नाकाला मिरमिरणारा, मनाला उल्हसित करणारा चिरपरिचित सुगंध! क्या बात है ...! लेख आवडला. और भी आने दो. -दिलीप बिरुटे

झकास वर्णन! अगदी माझ्या हातात संत्रं असल्यासारखा भास झाला. संत्री खाऊन झाल्यावर केला जाणारा हमखास उद्योग म्हणजे एकमेकांच्या डोळ्यात त्याचा रस उडवणे आणि बाकिच्यांनी तो चुकवण्यासाठी पळत सुटणे. आई आणि आज्जी त्या साली उन्हात वाळवून शिकेकाई दळायला देताना त्यात घालत असत. मग रविवारी ती शिकेकाई उकळून त्याने केस धुवायला लावत. त्यावेळेस यायचा तो संत्राचा सुपरिचीत फ्रेश करणारा सुगंध! रेवती

सन्त्र हे फळच मुळात नागपुरचे....... मागाच्या आठवड्यात आमच्या ओळखिच्यानी नागपुरहुन सन्त्रे आणले होते........ गावराणी ,अस्सल, रसाळ....आहाहा$$$ "राजे!"

उत्तम लिखाण.. आपल्या देशी फळांची चव न्यारीच हो.. मीपण कित्येकदा फसलोय .. मस्त लालचुटूक दिसणारी बारकी बारकी 'स्पेशल ब्रिटिश अ‍ॅपल्स' पाहून अगदी "लालच लपलप" झालं.. लगेच घेतली २ किलो विकत.. सगळीच्या सगळी आंबटढाण निघाली! तेव्हापासून कानाला खडा! -- मेघवेडा. भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

छान लेख... (संत्राबर्फी प्रेमी) मदनबाण..... मोती बनून शिंपल्यात राहण्यापेक्षा दवबिंदू होऊन चातकाची तहान भागविणे जास्त श्रेष्ठ.

मस्त लेख

अप्रतिम .....

तुम्ही अमेरिकेत मिळणारे मेक्सिकन आंबे खाऊन पाहायला हवेत. कैरी थोडी मऊ करून तिला माझा, फ्रूटी वगैरेचं इंजेक्शन दिलं तर कसं लागेल, तसं लागतं. मी ते एक वेगळंच फळ म्हणून खातो - कच्चट असताना लहानपणी शाळेसमोर मिळणाऱ्या थोड्या गोडसर कैऱ्यांच्या चकत्यांची आठवण येते. पण त्यांना आंबा म्हणण्याचं धाडस करत नाही.

संत्र्यावरून "लिंबवरचं" हे सुंदर गाणं आठवलं- http://www.youtube.com/watch?v=FAD6hQ3XllM व्हेन आय वॉज जस्ट अ लॅड ऑफ टेन माय फादर सेड टू मी कम हिअर अँड टेक अ लेसन फ्रॉम द लव्हली लेमन ट्री डोंट पुट युर फेथ इन लव्ह माय बॉय माय फादर सेड टू मी आय फिअर दॅट यु विल फाईंड दॅट लव्ह इ़ज लाइक द लव्हली लेमन ट्री लेमन ट्री इज व्हेरी प्रिटी अँड लेमन फ्लॉवेर इस स्वीट बट द फ्रुट ऑफ द पुअर लेमन इज इम्पॉसीबल टू ईट लेमन ट्री इज व्हेरी प्रिटी अँड लेमन फ्लॉवेर इस स्वीट बट द फ्रुट ऑफ द पुअर लेमन इज इम्पॉसीबल टू ईट ********************************** या जगात दुर्लभ असे काही असेल तर ती सद्वासना आहे - वाचनात आलेला सद्विचार (ज्ञनेश्वरीतील ओवीवर आधरीत)

संत्रापुराण आवडले.इथे मलेशियात फेब्रुवारीत चायनीज न्यु इयरच्या वेळी "हनी मेंडेरीन" नाव असलेली सुंदर्,रसाळ्,गोड,अप्रतिम चवीची संत्री मिळतात्.चायनीज लोक ती सोने समजून एकमेकांना भेट देतात्.तो सण संपल्यावर मात्र ती अचानक गायब होतात मग मात्र आपण वर्णन केल्याप्रमाणे बेचव्,नीरस.

मलाही संत्री खूप आवडतात- आंबटशौकीन

मस्त लिहीलयं संत्रा पुराण!!!

लेख मस्तच! पण ही संत्री नाहीत. हे राजस्थानातनं येणारं फळ आहे, दिसायला संत्र्यासारखंच पण तुम्ही म्हणता तसं, एकदम बेक्कार! नाव मात्र आता आठवत नाही आहे, दोन अक्षरी, म वरून सुरू होणारा शब्द आहे. आमच्या राज्याच्या सीमांच्या बाहेर गेले की लगेच नाव कळेल, तेव्हा कळवते. अदिती

एका बशीत त्या ओढाताणीत रुसलेल्या संत्र्याच्या पाकळ्या रचल्या....एक पाकळी अलगद तोंडात टाकली....आणि माझा चेहरा खरेच प्रेक्षणीय झाला.....

ह्म्म्म्म माझं पण अगदी असंच झाल होत एकदा.... लेख खूपच आवडला..एकदम मस्त लिहिलाय. - मधुमती

संत्रा पुराण म्हणल्यावर मला एकदम गाळीव मालाबद्दल काही लिहिलय काय असेच वाटले. 8} माफी असावी. बाकी लेख उत्तमच..... =D>

छान लेख. हल्ली सर्वत्रच हायब्रीड फळे मिळू लागली आहेत. - अश्विनी

अरुंधती... तुम्ही छान लिहिता. नियमितपणे लिहित रहा. बिपिन कार्यकर्ते