देतोस का उजाळा
त्या धुंद आठवांना
होतोस काय हळवा
स्पर्शून आठवांना
ती एकली दुपार
तो प्रश्न कापरासा
ती खूपशी कबुली
इन्कार ही जरासा
झाल्या मग अचानक
सांजा अजून कातर
अवघडले होते जगणे
विरहातले निरंतर
तैसाच चंद्र अर्धा
दोघांत वाटलेला
त्या पौर्णिमेत अजूनी
तू मुक्त सांडलेला
आहे तसा शहाणा
अपुला जरी दुरावा
आतून पेट घेतो
कधी तोच रे दुरावा
जयश्री अंबासकर
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3449
प्रतिक्रिया
13
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
माननीय
वा
+ १
In reply to वा by श्रावण मोडक
श्री श्री
In reply to + १ by दशानन
मस्त
सुंदर
आवडली.
सुंदर!! तैस
वा वा!
धन्यवाद !
सुंदर.
तैसाच
काय सुंदर कविता आहे