Skip to main content

कविते, तुज शोधित आले

लेखक क्रान्ति यांनी मंगळवार, 01/12/2009 22:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
मनसरोवराच्या जलात चिमणा पक्षी हलकेच उठवितो नाजुक तरंग नक्षी त्या तरंगनक्षीचे कंकण मी ल्याले कविते, तुज शोधित आले इवल्या इवल्याशा बाळमुठी चुरणारे, झोपेतच हसुनी मंत्रमुग्ध करणारे ते ओठ दुधाचे टिपुनी तन्मय झाले कविते, तुज शोधित आले मायेची थरथर सुरकुतल्या स्पर्शाची, कौतुकभरल्या नजरेत लहर हर्षाची, मी आशिर्वादाचे अमृतकण प्याले कविते, तुज शोधित आले तू हवीहवीशी साथ सख्या सजणाची, तू तन्मय मीरा दासी हरिचरणाची, तुजसाठी जगले, तुझ्यात तल्लिन झाले, कविते, तुज शोधित आले तू रम्य सकाळी मंदिरात भूपाळी तू सांजवात तेवतेस संध्याकाळी त्या शांत ज्योतिसह मी उजळून निघाले कविते, तुज शोधित आले
काव्यरस
शांतरस
लेखनविषय:
वाचने 11810
प्रतिक्रिया 30

प्रतिक्रिया

चतुरंग मंगळवार, 01/12/2009 23:08
अतिशय चित्रदर्शी, नादमय, गेय आणि सहज कविता. फार दिवसांनी इतकी छान कविता वाचल्याचा आनंद मिळाला! (अत्यानंदित)चतुरंग

धनंजय मंगळवार, 01/12/2009 23:32
चित्रदर्शी कविता आहे. (तरंगातून, बालहास्यातून, वगैरे कविताच कवयित्रीला शोधत आली आहे, असे म्हणावेसे वाटते.)

अक्षय पुर्णपात्रे मंगळवार, 01/12/2009 23:47
क्रान्तितै, अतिशय सुंदर कविता. शेवटच्या दोन कडव्यांवरून महानोरांच्या पुढील ओळी आठवल्या. ('मुक्ता' चित्रपटातही ही कविता आहे. ती कविता प्रेयसीला उद्देशून आहे.)
तू तलम अग्निची पात जशी दिनरात जळावी मंद तू बंधमुक्त स्वछंद जसा रानात झरा बेबंद

भानस बुधवार, 02/12/2009 00:10
क्रान्ति नितांत तरल व गेय कविता. खूप आवडली. अप्रतिम.

प्रभो बुधवार, 02/12/2009 00:15
मस्त..आवडली --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

श्रावण मोडक बुधवार, 02/12/2009 01:04
ओह्ह, नो. तुम्ही यापेक्षा... वगैरे लिहिण्यात बराच अर्थ आहे! आणि याच कवितेत बरीच बीजं आहेत!!!

मदनबाण बुधवार, 02/12/2009 08:22
सुंदर... :) तू रम्य सकाळी मंदिरात भूपाळी तू सांजवात तेवतेस संध्याकाळी त्या शांत ज्योतिसह मी उजळून निघाले कविते, तुज शोधित आले झकास्स्स... मदनबाण..... Love is life. And if you miss love, you miss life. Leo Buscaglia

दशानन बुधवार, 02/12/2009 09:14
छान आहे कविता. :) ***** मराठी माणसावर मराठी माणसाकडूनच महाजालावर जोपर्यंत अन्याय होत आहे तो पर्यंत मी चचणार नाही

३_१४ विक्षिप्त अदिती बुधवार, 02/12/2009 09:55
क्रांतीताई, कविता खरंच, मनापासून आवडली. अदिती

शाहरुख बुधवार, 02/12/2009 11:55
असेच म्हणतो.. (समजणारे आवडणारा आणि आवडणारे समजून घेणारा) शाहरुख

सहज बुधवार, 02/12/2009 11:08
बरेचदा शोध म्हणजे घरदार, सगेसोयरे सोडून , मोहात न पडता दूर कुठे जाउन प्राप्त / सिद्ध करायचा गोष्टी डोळ्यासमोर येतात. घरसंसारात बसल्या बसल्या कवितेचा हा शोध म्हणजे सावता माळ्याने आपल्या मळ्यातच देवाला खेचुन आणले, तसे कवयित्रीने कवितेला आपल्याकडे खेचुन आणले. वाह! जीवन त्यांना कळले हो अशीच कविता!!!!! आवडली.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे बुधवार, 02/12/2009 20:00
सुंदर कविता... -दिलीप बिरुटे

sneharani बुधवार, 02/12/2009 12:05
अतिशय सूंदर कविता.... खूपच सूंदर!!!

अतुलजी बुधवार, 02/12/2009 12:06
छान कविता.... आवडली :)

अवलिया बुधवार, 02/12/2009 13:45
छान ! --अवलिया

मिसळभोक्ता बुधवार, 02/12/2009 14:07
तीच ती मीरा, तोच तो पाऊस.. तोच तो साजण, तीच ती भूपाळि.. एकंदरीत जुनी वारुणी नव्या बाटलीत.. यॉन... किमान सहज किंवा अवलिया साहेबांनीतरी त्यांचे खरे विचार लिहायला हवे होते. पण एकंदरीत वातावरण बघता, तेदेखील कंपूबाजीत अथवा चपलांत मग्न. संपादकांच्या कळपाकडून तर काही अपेक्षाच नाहीत. छ्या ! चला, आम्हीच चपलांची तयरी करतो, मग. -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे बुधवार, 02/12/2009 19:56
'तोच तो आणि तेच ते' वर आमचे दोन पैसे. 'भावगीत' या काव्यप्रकाराच्या जन्म संगीत नाटकांच्या पदांमधूनच झाला असे म्हणतात.(चुभुदेघे) संगीताचा अतिरेक झाला आणि संगीत रंगभुमीला वाचवण्यासाठी काही मंडळींनी प्रयत्न केला. पदाची रचना, सुलभपणा, चाली, गाण्याच्या पद्धती. इत्यादी. त्यामुळे झाले काय की, या निमित्ताने वेगवेगळ्या रचना निर्माण झाल्या आणि लोकप्रियही झाल्या. 'कविता गायन' या प्रकाराचा प्रवास असाच झाला असावा. मीरा,साजन,पाऊस,भुपाळी, या किंवा अशा नियमित येणार्‍या शब्दांच्या रचनांमधून एक नवअनुभव वाचायला मिळतो का, तो अनुभव आनंद देतो का ? ते वाचकांनी शोधले पाहिजे असे वाटते. सो-सो वाटणार्‍या रचनेपासून ते 'आनंदाचे डोही आनंद तरंगपर्यंतचा' प्रवास जरासा मागे आणि जरासा पुढे असाही होत असतो. तेव्हा आपण निर्मळ मनाने काव्यवाचनाचा आनंद घेतला की, 'तोच तो पणा दिसणार नाही' आणि दिसला तरी, कधी तरी त्यात बदलही होतील असे समजून, लिहिणार्‍याचा उत्साह वाढविला पाहिजे असे मनापासून वाटते. -दिलीप बिरुटे

चतुरंग बुधवार, 02/12/2009 21:28
तुम्ही द्याना हो नवी वारुणी नवीन बाटलीत, किंवा जुन्या बाटलीत दिलीत तरी चालेल, आम्ही वाचून प्रतिसाद देऊ!! (कळपातला)चतुरंग

श्रावण मोडक गुरुवार, 03/12/2009 01:16
आत्तापर्यंत कंपू ठाऊक होता. (कळपातला)चतुरंग हा कळप कुठून आला? असो...

चतुरंग गुरुवार, 03/12/2009 06:57
संपादकांच्या कळपाकडून तर काही अपेक्षाच नाहीत. ह्या मिभोंच्या वरच्या प्रतिक्रियेतून कळप आलाय! >:P चतुरंग

अजिंक्य बुधवार, 02/12/2009 14:35
कविता. धन्यवाद. अजिंक्य.

विमुक्त बुधवार, 02/12/2009 16:15
मस्त... आवडली...

सूहास (verified= न पडताळणी केलेला) गुरुवार, 03/12/2009 14:09
तरल कविता ... सू हा स...