माझे खाद्य-पेय जीवन-२

स
सन्जोप राव यांनी
 ·  लेख
लेख
वर्गीकरण
30502 वाचन
💬 प्रतिसाद (80)

प्रतिक्रिया

संदीप चित्रे
Fri, 10/30/2009 - 19:42 नवीन
व्हिस्कीचे वाक्य, इडली म्हणजे कोण आणि दोन ओठ वेगवेगळ्या रंगांनी ... ही वाक्यं खूपच आवडली :) रतिक्लांतवरून आठवलं आमचा एक मित्र एखादा पदार्थ अगदी मनापासून आवडला की दाद देण्यासाठी इंग्रजीतून हाच शब्द वापरतो :)

मुक्तसुनीत
Fri, 10/30/2009 - 19:46 नवीन
हेच म्हणतो. लेख आवडला. और आनेदो ! :-)
↩ प्रतिसाद: संदीप चित्रे

अक्षय पुर्णपात्रे
Fri, 10/30/2009 - 23:51 नवीन
श्री चित्रे, मित्राचा अभिप्राय रोचक वाटतो. एका 'खोल गळा' (शब्दशः मराठी भाषांतर. जिज्ञासूंनी आंतरजालावर स्वतः शोध घ्यावा. हापिसात असाल तर स्वतःच्या जोखमीने शोध घ्यावा.) नावाच्या चित्रपटात असाच काहीसा गोंधळ आहे, हे पाहील्याचे नाही पण ऐकल्याचे आठवते. ....................................... "If you can't annoy somebody with what you write, I think there's little point in writing." Kingsley Amis, British novelist, 1971
↩ प्रतिसाद: संदीप चित्रे

अक्षय पुर्णपात्रे
Fri, 10/30/2009 - 20:32 नवीन
श्री राव चांगला प्रयत्न. काही न पटलेले मुद्दे: १. उपमांचा (उपम्यांचा नाही) भरमसाठ वापर २. 'खाण्यार्‍या' हे खाणार्‍या असे हवे होते. ३. "इडली ही बिचारी कोपिष्ट नवर्‍याची सहनशील बायको आहे." इडली-चटणी असे आवडणार्‍या लोकांनी काय करावे? ४. 'बिझनेस स्टँडर्ड' सोडून 'इकॉनॉमिक टाइम्स' सारखे घाणेरडे पीतपत्र वाचणे. ५. नाश्त्यात अंड्यांची अनुपस्थिती ६. 'टायचा सामोसा' काय हे? ....................................... "If you can't annoy somebody with what you write, I think there's little point in writing." Kingsley Amis, British novelist, 1971

सन्जोप राव
Sat, 10/31/2009 - 08:31 नवीन
पहिल्या आणि दुसर्‍या भागाला प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिकांचे आभार मानतो. सन्जोप राव Hemorrhoid is best irritated through neglect ....... Sabjop Raav 2009
↩ प्रतिसाद: अक्षय पुर्णपात्रे

मिसळभोक्ता
Sat, 10/31/2009 - 08:50 नवीन
Hemorrhoid is best irritated through neglect ....... रावसाहेब, दंडवत स्वीकारा.... (फक्त, इरिटेटेड च्या ऐवजी इरिगेटेड हवे. नीट धुतले की मोठे होते गळू. नाही का ? त्यापेक्षा धुवायलाच नको ! सडेल, आणि गळून पडेल.) -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)
↩ प्रतिसाद: सन्जोप राव

मिसळभोक्ता
Fri, 10/30/2009 - 21:46 नवीन
रावसाहेब ! मस्तच ! अस्सल कुलीन गायकाला जशी तानेगणिक दाद पाहिजे असते आणि मैफिलभर शांतता पाळून शेवटी फक्त 'कर्टन कॉल' करण्याने त्याचे समाधान होत नाही, तसे मिसळीला दाद घासागणिक आणि घसागणिक गेली पाहिजे. मिसळीच्या पहिल्या घासात पंचेद्रिये जागृत होत नसतील, तर त्यापेक्षा उकडलेला बटाटा खावा. असेच म्हणतो. (पूर्वाश्रमीचा "उकडलेला बटाटा" प्रेमी, आता केवळ मिसळभोक्ता.) -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

अक्षय पुर्णपात्रे
Fri, 10/30/2009 - 22:20 नवीन
श्री मिसळभोक्ता, मेक्सिकन मिसळ अंमळ सपक लागली.
↩ प्रतिसाद: मिसळभोक्ता

बिपिन कार्यकर्ते
Fri, 10/30/2009 - 21:52 नवीन
दोन्ही लेख एकदमच वाचले. मजा आली. चौफेर फटके... पुढच्या भागांची वाट बघत आहे. बिपिन कार्यकर्ते

आनंद घारे
Fri, 10/30/2009 - 22:07 नवीन
याचे भाषांतर करून कोणीतरी त्या किंग्स्ली अमिसला वाचून दाखवला पाहिजे. म्हणे, "If you can't annoy somebody with what you write, I think there's little point in writing." Kingsley Amis, British novelist, 1971 कोणालाही न डिवचता किती छान लिहिता येते हे आमच्या संजोपरावांकडून शिकून घे म्हणावं. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://anandghan.blogspot.com/

अक्षय पुर्णपात्रे
Fri, 10/30/2009 - 22:26 नवीन
श्री घारे, किंग्स्ली अमिस नाहीत. तुम्ही ईहलोकातील सत्यावरच विश्वास ठेवत असल्याने पलिकडच्या जगात गेले असे म्हणत नाही. त्यांचे पुत्र 'मार्टीन अमिस' हे अत्यंत आवडते लेखक आहेत. जमल्यास त्यांना श्री राव यांचा लेख पाठवता येईल.
↩ प्रतिसाद: आनंद घारे

आनंद घारे
Sat, 10/31/2009 - 08:33 नवीन
दिवंगत किंग्स्ली यांचा आत्मा जिथे कुठे असेल तिथे त्याला शांती लाभो. मी प्रतिसादात दिलेले वाक्य तुमच्याच प्रतिसादातून उचलले होते. नाहीतर माझ्यासारख्या मिसळपाव, सामोसा आणि इडलीदोसा खाणार्‍याला हे पितापुत्र कुठून ठाऊक असणार? पण कशी कुणास ठाऊक, टायची गाठ मारतांना सामोसा बनवायला मात्र जमतो, त्यामुळे लग्नाला उभा राहणार्‍या नवरदेवाला सजवतांना मला बोलावले जाते! आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://anandghan.blogspot.com/
↩ प्रतिसाद: अक्षय पुर्णपात्रे

रामदास
Fri, 10/30/2009 - 23:43 नवीन
उप्पीटावर भडंग घालून खाणे हा कशाबरोबरही काहीही खाणार्‍या देशस्थांचा खास शोध आहे. झालं.एका नविन दंगलीची सुरुवात करणार वाट्टे तुम्ही. पोहे रतलामच्या पुढे सकाळी रस्त्याकडेला असणार्‍या अड्ड्यावर समोसे आणि कचोरी खाऊन झाल्यावर ,अचानक भूक लागली तर पंचाईत नको व्हायला असे म्हणत खाऊन घ्यावे. पोह्यातले शेंगदाणे कच्चे असावेत की भाजलेले हा फार मोठा प्रश्न आहे बॉ. थोडं दक्षीणेकडे कुरमुरे भिजवून सुसला करतात तोही अधूनमधून खावा. पोह्यावर डाळींबाचे दाणे टाकणार्‍यांचा निषेध असो. मांजर(बोका) जसं प्रत्येक उघड्या खिडकून डोकावून बघतं तसा मी प्रत्येक शहराची न्याहारी खाल्ली आहे. पण आताशा रोजचा नाश्ता पोळीभाजीचा बरा वाटतो. सगळे प्रकार करून झाल्यावर मिशनरी हेच खरे सोयीचे सुख.

निमीत्त मात्र
Fri, 10/30/2009 - 23:46 नवीन
सगळे प्रकार करून झाल्यावर मिशनरी हेच खरे सोयीचे सुख.
हाहाहाहाहाहा..ये लगा सिक्सर!
↩ प्रतिसाद: रामदास

सन्जोप राव
Sat, 10/31/2009 - 06:51 नवीन
सगळे प्रकार करून झाल्यावर मिशनरी हेच खरे सोयीचे सुख. व्वा! याला म्हणावी सांकेतिकता! हिंदी चित्रपटसृष्टीत लैंगिक विषयांवरचे सिनेमे का निघत नाहीत या प्रश्नाला कुणीतरी 'इषारा' काफी है असे उत्तर दिले होते, ते आठवले.... सन्जोप राव जगण्यात मजा आहे, तोवरच मरण्यात मजा आहे.
↩ प्रतिसाद: रामदास

आनंद घारे
Sat, 10/31/2009 - 08:13 नवीन
मी प्रत्येक शहराची न्याहारी खाल्ली आहे. अहमदाबादच्या रस्त्यांरस्त्यावर हातगाडीवर सकाळी मिळणार्‍या फाफडीच्या तलवारी मोडून चाखल्या असतीलच. मला तर त्यांना पाहूनच चाखल्याशिवाय राहवले गेले नाही. उत्तरेकडे जिलबी हे (ल्ग्नाच्या) जेवणातले पक्वान्न नसते, सकाळी सकाळी नाश्त्याला दूध जलेबीवर ताव मारायचा असतो. आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://anandghan.blogspot.com/
↩ प्रतिसाद: रामदास

प्रदीप
Sat, 10/31/2009 - 17:42 नवीन
अहमदाबादेत रहात असतांना जवळच्या वस्तीत एक नवे हलवायाचे दुकान उघडले. त्यावरील 'फाफडानो दर्यो' हा ठळक बोर्ड अजून आठवतो! दर्या कशाकशाचा असू शकतो!
↩ प्रतिसाद: आनंद घारे

स्वप्निल..
Sat, 10/31/2009 - 00:12 नवीन
सुरुवात मस्त झालीय :) >>खरे थालीपीठ ज्याचे होते ती नुसती भाजणी तशीच खावी इतकी खमंग असते. ......... असे एकच थालीपीठ खावे आणि त्याच्या आठवणीवर सहा महिने काढावेत. काय आठवण .. मी याच आठवणीवर गेले २ वर्ष काढतोय :( स्वप्निल

भडकमकर मास्तर
Sat, 10/31/2009 - 00:14 नवीन
उत्तम लेख मजा आली _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

अमोल नागपूरकर
Sat, 10/31/2009 - 09:43 नवीन
नागपूरला भाजलेल्या गव्हाच्या कणकेची उकडपेन्ढी करतात. तीही मस्त असते. किंवा उन्हाळ्यात सातूचे पीठ तेल तिखत मीठ लावऊन खाल्ल्या जाते.

फ्रॅक्चर बंड्या
Sat, 10/31/2009 - 10:03 नवीन
फार भारी लेख... पु.ल. सारखे लिहले आहे...

नाखु
Sat, 10/31/2009 - 10:05 नवीन
खुप आवडला.. आणि हे वाक्य विशेष.. उत्साही सकाळची उदात्त परीपूर्ती म्हणजे नाश्ता. नाश्ता असा असावा, की जो करुन झाला की त्या इंग्रजी कवीप्रमाणे 'स्वर्गात देव आहेत, आणि एकंदरीत जगाचं बरं चाललं आहे' असं वाटायला लागावं! आपल्या लेखा मुळे वाचकांच्या "खाद्य स्मृती" नक्की जागवल्या आहेत. लेखामध्ये या खाद्य तीर्थक्षेत्राची (जवळील खुणेसह) नावे द्यावीत हि विनंती.. "विरंगुळा" बाबत आपले निरिक्षण १०००% बरोबर... मिसळ प्रेमी आम्हा सोयरी सह "चरी"

वाचक
Sun, 11/01/2009 - 01:44 नवीन
राहीला की - बेगल्स, क्रीम चीझ, एखादे फळ आणि काळी कॉफी :) आणि रावसाहेब: 'नरक चतुर्थी' चा फराळ ? उसंडु :)

स्वाती दिनेश
Sun, 11/01/2009 - 12:01 नवीन
हा भागही मस्तच... लवकर टाका ३रा भाग.. स्वाती

रश्मि दाते
Sun, 09/02/2012 - 19:38 नवीन
पहिला भागा ची लिंक द्या ना

सदानंद ठाकूर
Mon, 09/03/2012 - 19:32 नवीन
थालीपीठ फक्त आजीलाच करता येते (सॉरी बायको).

शुचि
Sat, 02/09/2013 - 06:27 नवीन
परत वाचला. फार मजा आली.अप्रतिम लेखनशैली.