मन इंद्रधनू
कधी दंवात भिजावे, कधी चांदणे वेचावे
येता आभाळ भरून मन इंद्रधनू व्हावे
ऊन-पावसाचा लपंडाव, श्रावणाची गाणी
मेघांतून झरणारी वेड्या यक्षाची कहाणी
निळ्यासावळ्या दूताने माझ्या दारी बरसावे
तहानेली काळी धरा जसा यशोदेचा कान्हा
धारा पावसाच्या जसा झरे देवकीचा पान्हा
प्राशून त्या अमृताला तनमन तृप्त व्हावे
दूर मंदिरात घुमे टाळ-मृदुंगाची वाणी
सुरावटी त्या वाहते गावयमुनेचे पाणी
सूर गुंफून शब्दांत हरीरूप रंगवावे
लेखनविषय:
याद्या
4576
प्रतिक्रिया
22
काव्यरस
मिसळपाव
दूर
+१
In reply to दूर by प्राजु
छान कविता...
+१
In reply to छान कविता... by बिपिन कार्यकर्ते
+२
In reply to +१ by अवलिया
+३
In reply to +२ by दशानन
+४
In reply to +३ by मदनबाण
वा...
सुरेख!
फारच छान
सुंदर कविता
कधी दंवात
+1
खूप छान
येता आभाळ भरून मन इंद्रधनू व्हावे
इंद्रधनू...
अप्रतिम
सुंदर कविता!
आवडली
छान
और भी आने दो..
तुझ्यासार