वा छान, तुमचे आदर्श घर आवडले.
भव्य पटांगण घरासमोरी, शस्य चहुकडे, परसदारीही |
दृष्टिसुखास्तव फुले बहरती, रुची राखण्या फळेही पिकती |
जीवनसत्त्वे भरून ज्या घरी, हरित शाक उपजते निरंतर |
ते माझे घर, ते माझे घर || ३ ||
बारा महिने सदा प्रकाशित, वारा वाहे मंद सदोदित |
दिवा न दिवसा, पंखा नसता, मनही प्रफ़ुल्लित राहे, ते घर |
पाऊसकाळी भरत जलाशय, गरजा सार्या पुरवी निरंतर |
ते माझे घर, ते माझे घर || ४ ||
किती छान वाटेल अशा घरात रहायला.
पडवी, ओसरी, पुढेच बैठक, शयनकक्ष हे दोन्ही बाजूस |
मधल्या चौकातून पुढे मग, विहीर असावी, रहाट त्यावर |
पाठीस कोठी, स्वयंपाका घर, जिथे नेतसे जिना छतावर |
ते माझे घर, ते माझे घर || २ ||
वा!
"चाल" अस्त्र फेकण्याचीच वाट पाहतो आहे!
"चाल" अस्त्र फेकण्याचीच वाट पाहतो आहे!
घर म्हणजे घरातील माणसे....
अगदी सत्यवचन! मीही तुमच्याशी शतप्रतिशत सहमत आहे.
वा छान,
तथास्तु! तुम्हाला मनसोक्त घरात राहायला मिळो ही ईश्वरचरप्रार्थना!
पडवी, ओसरी,
धन्यवाद तात्या! अशीच मर्जी असू द्या!!