मोगराबाई फूले यांचे मत जरा वेगळे होते, त्यांना आपले तरुण वय व शरीर तसेच रहायला हवे होते त्याकरता त्यांनी वेळेवेळी प्लॅस्टीक सर्जन काटदरे यांच्याकडून विविध भाग बनवुन घेतले होते. मोगराबाई जेव्हा धाकले पाटील जानराव यांना भेटल्या व घडू नये ते घडले. प्रकरण उघडकीस येइल, सप्तपदी घालाव्या लागतील या भितीपोटी जानरावांनी मोगराबाईंचे तुकडे तुकडे केले व टाकून दिले. जेव्हा पोलीसांना असे तुकडे मिळाले ते काहीच ओळखू शकले नाही ना दात शाबुत होते की डॉ. दंताडे यांच्याकडील माहीतीवरुन कळेल की बोटे सुस्थीतीत नव्हती की ठशांवरुन काही कळेल. पण मोगराबाईंचे स्वतःच्या शरीराचे "दोन" अवयव "उन्नत" करण्याकरता केलेल्या शस्त्रकियेमुळे सरकवलेल्या कृत्रीम इम्प्लांटने शेवटी आपली किमया दाखवली. प्रत्येक इम्प्लांटला एक विशिष्ट क्रमांक असल्याने त्यावरुन कधी बनला, कुठे बनला, कोणी वापरला ही सर्व इत्यंभूत माहीत असल्याने पोलीसांना कळले हे छिन्नविछिन्न तुकडे मोगराबाईंचेच. त्यामुळेच म्हणतो की ज्याला / जिला आपल्या शरीराचे, रुपाचे जे करावेसे वाटते ते तिने / त्याने जरुर करावे. कुठलीच मनापासुन केलेली क्रिया निरुपयोगी ठरत नाही. माझ्या जीवनात अविचलनीय गोष्टी घडल्या आहेत याची मला जाणीव असल्याने जगातल्या कठीण परिस्थितीला किंवा कुठल्याही कथेला तोंड देण्याची माझी तयारी आहे. मोगराबाई फुले व जानराव यांची सत्य घटना इथे मुळ पात्र परिचय - जस्मीन फिओरे = मोगराबाई फुले रायन जेनकिन्स = धाकले जानराव अवांतर - मिना साठे पुन्हा कोणालातरी घरी कधीच बोलावणार नाही आहे म्हणत होत्या. आसमंत आसमंत असे काही तरी पुसटसे ऐकू आले.

काही वेळा चेहरा तरूण दिसतो पण केस पांढरे. मग ते नाटकातल्या तरूणीने म्हातारीचे भूमीका केल्या सारखे वाटते. या वेळी केस जरूर काळे करावेत. या उलट ही होत कधी कधी. माझी मावशी असेल ७५ वर्षाची किंवा अधिक. केस म्हणाल तर एखादाच पांढरा. तो ही शोधावा लागतो काळ्या भोर केसात. अजूनही केसांना वाढ निट आहे. पण चेहरा मात्र वय सांगून जातो. सर्व जण मनात समजतात की म्हातारी नखरेल आहे, अजूनही रंगवून घ्यायची आवड आहे.एकीने तर सल्ला. दिला , " आजी केस रंगवयला जाता ना तेव्हाच चेह-याच फेशीअल करून घ्या". मीनल.