Skip to main content

ये र बालां

लेखक ब्रिटिश यांनी सोमवार, 24/08/2009 21:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
आता तुज्यासाटी बग घोडा घोडा झालू गवत खात खात बग तूज्याकड आलू ऊडी मारुन राजा माज्या पाटीवर बस कती येल नूसतच ऊबं राहु आसं माकरावानी बग आता खाजवीतो कूस फुटू देना आता तूज्या गालावर हस काला काला कावला न पीवली पीवली फुलं तुज्यासाटी नाचतान मोराची पावलं आय तूजी वाट बगी डोलं सूकवून तूच कूट गेला बग आमाला टाकून ये रं बाला कल आली कालजामदूनं बग तरी माज्याकड आभालातूनं बग तरी माज्याकड आभालातूनं
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 11509
प्रतिक्रिया 36

प्रतिक्रिया

:( कविता आवडली. शेवटच्या दोन ओळी हलवून गेल्या. उगाच वाचली कविता असं वाटलं, म्हणूनच ग्रेट कविता. बिपिन कार्यकर्ते

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

> उगाच वाचली कविता असं वाटलं, म्हणूनच ग्रेट कविता. असेच म्हणते.

राजा.. कल आली रं कालजामदूनं

In reply to by प्राजु

माज्या मीत्रासाटीच लीवलय तै. लय जुनी आटवन

काय लिहु कळत नाही आहे.. छान पण म्हणता येत नाही .. पण मन हालवुन टाकल --टुकुल

गेलेल्या बाळासाठी आहे त्यामुळे जास्त त्रास देऊन गेली कविता. (आत्ता पावसानं लावलेली ओढही शेतकर्‍यांना अशीच पिळवटून टाकत असेल असं वाटून गेलं..) (रिता)चतुरंग

In reply to by चतुरंग

अगदी मनातलं बोललात चतुरंगराव ! :-( सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

मन हेलावले. रस्त्याने चालतांना नेहमी उजव्या बाजूने चालावे, त्यामुळे समोरच्या (वाहना)शी होणारी धडक टळू शकते. - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या

वेदनादायी कविता. रितेपणाला अधोरेखीत करणारी :( ऋषिकेश ------------------ सकाळचे ९ वाजून १६ मिनीटे झालेली आहेत. चला आता ऐकूया एक सुमधूर गीत "एक झोकाऽ एक झोका.. चुके काळजाचा ठोका...."

नेहेमीप्रमाणे काहीतरी खुशखुशीत, विनोदी वाचायला मिळणार ह्या अपेक्षेने धागा उघडला.... एकदम कलाटणी देणारा शेवट. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

साईड ऑफ बाल्या

--- :(

:(

सुन्न केलत. काल वाचल्यावर बराच वेळ नुसती बसून होते.

उत्तम कविता. शेवट अगदी हेलावुन टाकणारा प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

काय बोलू? अदिती

मनाला त्रासदायक वाटत असूनसुद्धा दुपारपासुन दहावेळा वाचली...

:| सू हा स...

गणपा का?????? >>>> तूच कूट गेला बग आमाला टाकून ये रं बाला कल आली कालजामदूनं बग तरी माज्याकड आभालातूनं