दुपारीच कणकेचा दिवा खाल्ला. आत्ता कळलं का ते...
मुकुंदाच्या गोष्टीनं मात्र हलवून टाकलं. त्याचा एक वैयक्तिक संदर्भही आहे अर्थात. काहीसा असाच. पण हा 'मुकुंदा' परतला आहे.
मी ही असाच कधी तरी घरातून पळुन गेला.. १२ वर्ष.. !
माझ्या आईने देखील हे सर्व काही केले, देव, उपास. व्रत..... !
आज वाईट वाटतं.. एका अविचारी निर्णयाचे व त्या निर्णयाला उत्तर देण्यासाठी मला १२ वर्ष लागली ह्याचे.. !
*
त्याचा एक वैयक्तिक संदर्भही आहे अर्थात. काहीसा असाच. पण हा 'मुकुंदा' परतला आहे.
काका, संदर्भ लागला नाही :(
+++++++++++++++++++++++++++++
खूप छान लेख. आमच्या घरी आई पुरणाचे दिवे करून ओवाळते. व नंतर तो वातीमुळे थोडा जळलेला आणि बराचसा खरपूस झालेला पुरणाचा दिवा खायला फारच मजा येते. आमच्या शेदारी एक काकू होत्या त्याना वाड्यातले नाव 'विनयच्या आई' . त्यांच्याकडे बाजरीचे दिवे करत. ते दिवे नंतर दूध आणि गूळ याबरोबर खायचे. ते पण फार छान लागतात.
दत्ताशेठचा लेखही अप्रतिमच.
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
मस्त लेख!
आम्हीही कणकेचे दिवे तूप घालून खायचो त्याची आठवण झाली.
आता श्रावण सुरू झाल्यासारखाच आहे. श्रावणी शुक्रवारीही पुरणाच्या दिव्यांनी आई आपल्या मुलांना ओवाळते. मीही एका श्रावणी शुक्रवारी सवाष्ण जेवायला बोलावते. त्यात जातपात, धर्म असं काही पाळत नाही. स्वभावानं चांगली, लेकुरवाळी असली म्हणजे झालं.
(तुमच्या लेखामुळे आठवण झाली......एखाद्या सवाष्ण बाईशी बोलून तारीख ठरवून घेते) हैद्राबादला असताना माझा मुलगा तान्हा होता त्यावेळी बर्याच सवाष्णी आजूबाजूच्या व नातेवाईक बोलावल्या होत्या. समोर राहणार्या आज्जींच्या सुनेला बोलावले तर विधवा आज्जी म्हणाल्या मीही येते........आमच्याकडे तर अश्या जेवणाला जरूर जातात व बाळाला आशिर्वाद देवून येतात. त्याही आल्या होत्या.
रेवती
वरील सर्वांशी सहमत आहे.
जुन्या आणि हळव्या आठवणी जागवणारा फारच सुरेख लेख ...
दत्ताशेठ, जियो ...!!!
------
छोटा डॉन
आम्ही आमच्या आंतरजालीय दुश्मनांना काही वेळा क्षमाही करतो, मात्र त्यांचे नाव आणि आयपी अॅड्रेस कधीही विसरत नाही .. ;)
काल दिव्यांची पूजा करायला माझी पत्नी विसरली. माक्ष्याही लक्षात आले नाही. फार वाईट वाटले. पण तुझा लेख वाचून जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या.
लक्ष्मणसुत उवाच्
सुंदर लेख आणि प्रकाशचित्र.
दिव्याची अवस आली, की सणांची रांगच लागायची ती थेट दिवाळीपर्यंत. नागपंचमी, श्रावणी सोमवार, मंगळागौरी, जिवतीचे शुक्रवार, सत्यनारायण, जन्माष्टमी, श्रावणाची यादी अधुरीच! खास पुरणाचा महिना असायचा हा. मस्त आठवणी जागवल्या या लेखानं.
क्रान्ति
ध्यानम् मूलम् गुरुमूर्ति, पूजामूलम् गुरु पदम्
मंत्र मूलम् गुरुवाक्यम्, मोक्षमूलम् गुरुकृपा
अग्निसखारूह की शायरी
प्रतिक्रिया
सुरेख
क्या बात है!
आज
मी ही असाच
...
खूप छान
पुरे यार...
मस्त
सुरेख !
छान
सुरेख लेख
असेच
मन
+१,
काल
हा पहा ह्या वर्षीचा फोटो....
आभारी आहोत आम्ही.
वा!