वारा झपाटून आला
होई क्षणात बेभान
स ळ स ळू न उठते
पिंपळाचे पान पान
खास!
क्रान्ति
ध्यानम् मूलम् गुरुमूर्ति, पूजामूलम् गुरु पदम्
मंत्र मूलम् गुरुवाक्यम्, मोक्षमूलम् गुरुकृपा
अग्निसखा
सुंदर लिहिलंत.
पण अश्वत्थ(पिंपळ) हा उदास वृत्ती दर्शवत नाही असं मला वाटतं.. :)
कसं कुठेही उठतं
रोप पिंपळाचं थोर..
उभा जन्म एकलाच
कुठे मिळतो आधार?
आज पिंपळ बोलतो
नको जगणे उदास
माझं अश्वत्थाचं रूप
पुन्हा देईल विश्वास
राघव
( आधीचे नाव - मुमुक्षु )
अश्वत्थाच्या झाडावर
किती पक्ष्यांची घरटी
पारावर हिंडणारी
बघ साळुंकी एकटी
वा .. फार छान कविता !
-- लिखाळ.
या प्रतिसादासाठी एकदा जोरदार टाळ्या झाल्या पाहिजेत !!! - लिखाळ जोशी :)
सुरेख!
सु रे ख!
दत्ता, सुरे
सुरेख कविता!!!
अप्रतिम!
सुरेख!!
सुरेख
असेच म्हणतो
अप्रतीम!
अश्वत्थ
सरस
अश्वत्थाच
सुरेख कविता!