पुणे कट्टा रविवार २१ डिसेंबर २०२५

अरे वा...! खूप दिवसांनी जाहीर पुणे कट्टा, यायला आवडलंच असतो, किंबहुना आलोच असतो पण आजच संध्याकाळो विदर्भात एका अल्पपरिचित ठिकाणी जंगलात भटकण्यासाठी निघत आहे. त्यामुळे येणे शक्य होणार नाही.

येतो ! येतो ! Winter Solstice चा मुहूर्त आहे आणि सध्या पुणे मुक्कामी आहे. हा "मिसळ-पाव" असा दुग्धशर्करा योग असल्या कारणाने कट्ट्यास येण्याचे योजिले आहे.

दिसते आहे. व्य नि पाहता येत नाहीत. जर कट्ट्यासंबंधी असेल तर इथेच लिहावे ही विनंती.

मिपा कट्ट्यास शुभेच्छा....! इंजॉय. तपशीलवार वृत्तांत येऊ द्या. -दिलीप बिरुटे

येऊ शकतो

"स्थळः वाडेश्वर, डेक्कन वेळः रविवार २१ डिसेंबर २०२५ दुपारी ठीक ४ ते ६."

इसे लॉक किया जाएं? की,

"जास्तीत जास्त लोकांना जमावे म्हणून रविवारचा मुहूर्त काढला आहे."

हाच उद्देश प्रमाण मानून कोणाला वेळेत काही बदल सुचवायचे आहेत? कारण कोणा एकाच्या सोयीसाठी (अर्थात मीच तो 😀) ठरवलेली वेळ अनेकांसाठी गैरसोयीची ठरणार असेल तर ती बदलणे नक्कीच श्रेयस्कर आहे! सकाळची वेळ पाळायला नाहीच जमले तर अभ्याशेठ किंवा भक्ती ह्यांच्यापैकी कोणालातरी व्हिडीओ कॉल करून व्हर्चुअल उपस्थितीचा पर्याय मला उपलब्ध आहेच.

वाडेश्वर नावाचा चौक आहे काय?

मी येतोय. वेळ व ठिकाण वर लिहील्याप्रमाणेच पक्के समजायचे ना?

मिपा नीट दिसत नाही त्यामुळे काही लोकांना नंतरचे प्रतिसाद दिसले नाहीत तरी ज्नायां शक्य आहे त्यांनी अवश्य या ही आग्रहाची विनंती.

मिपा वाडेश्वरी कट्टा दहा जणांनी धमाल केलेली आहे ! 👌 वृत्तांत आणि फोटो यथावकाश येतीलच सर्व कट्टेकरींना धन्यवाद ! 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀

आज दुपारी चारची वेळ आणि रविवार . . . त्यामुळे वाहतूक थोडी तरी बरी असेल अशा आशेने रिक्षाने घरून निघालो. परंतु टिळक रोड - अलका चौक आणि डेक्कनचा परिसर नेहमीचसारखाच गाड्यांच्या रांगांनी भरलेला. हॉटेलजवळ येताच रिक्षातून उतरताना कसेबसे पाय ठेवायला जागा मिळाली आणि वाडेश्वराच्या दारावर दाखल झालो. एका उंच्यापुऱ्या व्यक्तीने हात करून, “तुम्हीच ते कुमार काय?“ असे विचारले आणि कट्ट्याला सुरुवात झाली आहे याची झलक मिळाली ! हेच ते चामुंडराय. त्यांची व माझी भेट 2020 साली झालेल्या खास कोविड स्पेशल मिपाच्या ऑनलाइन झूमवरील आंतरराष्ट्रीय कट्ट्यात आभासी रूपाने झालेली होती. आज दोघांनी एकमेकांना याची देही याची डोळा पाहिल्याने अगदी तृप्त झालो. भोवताली नजर फिरवताच एका कोपऱ्यात दबा धरून आणि हातात मिपा कट्टा असा फलक धरून बसलेले स्वधर्म आणि अभ्या नजरेस पडले मग दोघांनाही त्या कृतीबद्दल सलाम ठोकत आम्ही दोघे त्यांच्यात सामील झालो. बघता बघता क्रमाने इतर कट्टेकरी दाखल झाले आणि रविवारच्या रस्त्यावरील आणि हॉटेलातील तुडुंब गर्दीत आम्ही खुष्कीच्या मार्गाने शिरत दोन टेबले पकडली. बाकीचा वृत्तांत उद्या . . . शुभरात्री !

कट्ट्यावरचा वेळ अगदी आनंदात गेला. बहुतेक सर्वच मला नवीन असूनही अगदी चिरपरिचित असल्यासारखी मजा आली. खुसखुशीत गप्पांच्या जोडीला भक्तीताईच्या चटपटीत पालकवड्या, ताजा, घरच्या तिळाचा तिळगूळ आणि चामुंडराय सरांनी सढळ हाताने वाटलेल्या 'बाटल्या' (मला Remy Martin मिळाली.) यामुळे आणखीनच मजा आली.

झकास...येऊ शकलो नाही त्याबद्दल अतिशय दिलगीर आहे.

अतिशय छान वृत्तांत . अधिक वृत्तांतांची आणि फोटोजची प्रतीक्षा.

स्वधर्म, रामचंद्र, अभ्या आणि भक्ती व कुटुंबीय यांची प्रथमच भेट झाली. अबा ची भेट पूर्वी पाताळेश्वरावर झालेली होती. टर्मिनेटर व माझ्या तर आतापर्यंत भेटीच भेटी झालेल्या असल्याने परिचयाची पातळी ओलांडून आम्ही कधीच मैत्रीच्या प्रांतात विहार करीत आहोत. सर्वांनी आपापला परिचय अतिशय उत्तम रीतीने करून दिल्याने सर्वांना व्यवस्थित जाणून घेता आले. आनंद वाटला. घराकडे परतीच्या प्रवासात चामुंडराय व मी एका रिक्षाने आल्याने आम्हा दोघांचाही वीस मिनिटांचा छानसा निवांत गप्पांचा कट्टा झाला जो खूप आनंददायी होता. माझ्या पूर्वीच्या शनिवारवाडा आणि पाताळेश्वर येथील कट्ट्यांप्रमाणेच हा कट्टा देखील रंगतदार आणि संस्मरणीय ठरला.

न येण्याचे कारण संध्याकाळी पुण्यातील कट्टा करून परत जाणे अशक्य असते. पाताळेश्वरला सवा नऊला हजर राहून परत साडेतीनच्या गाडीने जाऊ शकतो. तिकडे तीनवेळा येऊन गेलो आहे. तिकडे झाडाखाली उभ्या उभ्याही कट्टा करता येतो. छोटा वृत्तान्त आवडला.

रविवारच्या मिपा कट्ट्याची वेळ ४ ते ६ होती पण पुस्तक प्रदर्शनात ३ वाजताच अबा भेटला. आमचा कट्टा एक तासच अगोदर सुरु झाला . मी आबाला कौतुकाने खरेदी केलेल्या पुस्तकांची भरलेली पिशवी दाखवली . तर आमचे हे आणि अबा रखरखीत खान्देश आणि मराठवाड्याचे पाणी ,उद्योगांवर चर्चा करत होते ;) आबा म्हणाला मी रामचंद्र काकांना शोधून आणतो आणि तो अर्ध्या तासाने परत आला. रामचंद्रकाका आल्यावर आम्ही फर्ग्युसन महाविद्यालय ते वाडेश्वरला गाडीतून वाट काढत निघालो.रस्त्यात ब्रिटिश लायब्ररी (जुनी),टाइम्सचे कार्यालय,रानडे इन्स्टिट्यूट याची इमारत कामकाज सांगितलं ... एक हेरिटेज वॉकच यानिम्मिताने झाला. वाडेश्वरला पोहचल्यावर स्वधर्म मिसळपाव.कॉम चा फलक घेऊन उत्साहाने उभे होते हे छान वाटले. टर्मिनेटर सोडता बाकी सर्व मिपाकर कट्ट्यासाठी हाजीर होते.स्वधर्म,कुमार १ यांचे छायाचित्र आधी पाहिल्याने ते ठाऊक होते पण यापैकी अभ्या आणि चामुंडराय याना प्रथम पाहिले . आता आम्ही टर्मिनेटर यांची वाट पाहत होतो. काही मिनिटांच्या प्रतीक्षेनंतर एक टेबल मिळाल्यावर मिसळपाव कट्टा रंगायला सुरु झाला. आणि मग थोड्याच वेळात टर्मिनेटर यांचे आगमन झाले...आता जे येणार त्यापैकी सर्वजण आले पण 'येऊ शकतो' यातले 'किल्लेदार' मिपाकर राहिले हे समजले. सर्वांच्या ओळखी सुरु झाल्या . मला तेव्हा समजले आजचे सर्वच मिपाकर आपल्या व्यावसायिक क्षेत्रातही धुरंधर आहेत. विशेष म्हणजे प्रत्येकाचे क्षेत्रातले अनुभव ऐकण्यासारखे होते. मधेच वेटर मिसळपाव. कॉम फलक पाहून मिसळपावचे ऑर्डर देणार का हे गंमातीने म्हणाला आणि एकाच हशा पिकला ... हायला पुण्याचे वेटरही हजरजबाबी आहेत कि अस मला वाटलं :) पलिकडच्या टेबलाची चर्चा मला ऐकू नव्हती ,पण कुमार १ ,चामुंडराय ,स्वधर्म यांच्याशी मी त्यांच्या -माझ्या लेखनाविषयी ,मतांविषयी अल्प बातचीत केली. मग आंतरजालावरच्या इतर चांगल्या गोष्टींची चर्चा झाली ,सर्वात सुंदर ,वापरायला सुंदर संस्थळ मिपाच आहे याबाबत सर्वांना मिपाकर असल्याचा आनंद समाधान आहे हे जाणवलं पण सर्व्हर ,इथली कमी लोकसंख्या अनेकदा रसोभंग करतो याबाबत थोडी नाराजी वाटते हेही एकमत झाले. सॅन्डविचवर माझ्या लेकीने चांगला ताव मारला ,स्वधर्म यांचेही सँडविच तिने फस्त केले. चामुंडराय यांनी आणलेलया 'तीर्थ' मिश्रित चॉकलेट बाटल्या भारीच दिसत होत्या. पाच वर्षांपूर्वी माझ्या एका विद्यार्थ्याचा सुरु वाईनचा प्रोजेक्ट होता तेव्हा मी आणि मैत्रिणी सॅम्पल टेस्टिंग नावाखाली चढेपर्यंत वाईन प्यायलो होतो.पण आज अहोंसमोरच हे तीर्थ पिताना आता घरी निदान वाईनची बाटली आणायला हरकत नाही असे वाटतंय :) मी आणलेली पालक शंकरपाळी,तिळगुळ वड्या व माझ्या इतरहि अनेक पाककृतींचे सर्वानी कौतुक केल्याबद्दल खूप खूप धन्यवाद.. मी मटार करंज्याही बनवून आणल्या होत्या पण घरी पुण्यात त्या सगळ्यांना आवडल्याने संपुन गेल्या.. इकडे आमच्या यांना आधीच तंबी दिल्याने त्यांनी श्रोता होण्याचे स्वीकारले :) गिरीजाला मात्र हे काका मला कसे ओळखतात याचे आश्चर्य वाटत राहिले. अखेर कट्टा समारोपाकडे वळाला तेव्हा कुमार १ यांनी तेंडुलकरांचे स्त्रीचे आयुष्यातले मोलाचे स्थान अशा आशयाचे खूप सुंदर शब्दांचे सादरीकरण केले ... हळू हळू आम्ही डेक्कनच्या गर्दीत कट्ट्याच्या आठवणी घेत विरून गेलो... जय मिपा :) चामुंडराय ,कुमार १,अबा,टर्मिनेटर,अभ्या,रामचंद्र ,स्वधर्म,अतुल,मी,छोटी गिरिजा पुणे बुक फेस्टला अबा,मी (भक्ती),रामचंद्र .. हाच तो खाऊ बातलि विथ चकणा

झक्कासं कट्टा आणि खादाडीचे फोटो आवडले! बर्‍याच काळानंतर पुण्यात जाहीर कट्टा झाला ते पाहूण चांगले वाटले.

रामचंद्र, कुमार१, अमरेंद्र बाहुबली, भक्ती ह्या कट्टेकर्‍यांचे लघु, मध्यम, दिर्घ अशा विविध स्वरुपातले 'कट्टा वृत्तांत' वाचुन प्रत्यक्ष कट्ट्याएवढीच मजा आली 👍 आता उत्सवमुर्ती 'स्वधर्म, चामुंडराय आणि अभ्या' ह्या त्रिमुर्तींच्या वृत्तांतांची वाट बघतोय. मलाही चार(?) ओळी लिहायची इच्छा आहेच, परंतु माझा 'टंकन वेग' गिनेस किंवा गेला बाजार लिमका बुक्ने तरी दखल घ्यावी इतका जास्ती असल्याने अत्ता लिहायला घेतला तर संध्याकाळ्/रात्री पर्यंत कदचित तो लिहुन पुर्ण होईल असा प्रथमिक अंदाज आहे 😀

दिग्गज व्हायला बहुतेक मिपावर एका आयडी ने एक तप तरी पूर्ण करावे लागते म्हणे. तपपूर्तीनंतर दोन तीन वर्षांनीही कुणी मिपावर दिग्गज म्हणून संबोधन देईना तेव्हा म्हणाले एक कट्टा करावाच. तसे आधीही तीन चार पाताळेश्र्वर वगैरे स्थाने कट्टा निमित्ताने पाहिलेले होती. तेव्हा सोलापूर हून येण्याचा उत्साह होता. पुण्यात आल्यानंतर काही पिंची करांच्या गाठीभेटी होत राहिल्या पण अधिकृत मीपा कट्टा मात्र पुणे सोडल्यानंतर योग आला. असो. स्वधर्म शेठ सोत्री नानाला भेटल्यानंतर भारतात डिसेंबरात भेटू म्हणाले. तेव्हा बऱ्याच अडचणी चालू होत्या. पण शनिवारी रात्री पुण्यात आलो आणि रविवारच्या कट्ट्याला येणे जमेल असे वाटू लागले. सौदागराला गणेशाला भेटलो पण साहेब बीजी असल्याने एकटाच फर्गसन रोडला निघालो. प्रचेटस सर काही अनवट ठिकाणी जायचे आहे म्हणून कट्ट्याल टांग मारीत झाले. बाकी मिपावर अधून सर्वर नाराज असल्याने कट्ट्याची प्रसिद्धी होते आहे नाही हा विचार आलेला. विरोधी पक्षाचे तीनचार लोक असल्यानं मिपाने माईक बंद करण्याची संसदीय नीती वापरली की काय असाही दुष्ट विचार मनी आला पण संविधानतकीच श्रद्धा नीलकांत मालकावर असल्याने तो विचार झटकला. आधी घड्याळाला कोलायची सवय जर्मनीत मात्र सोडावी लागली होती तेव्हा शार्प 3.55 ला वाडेहश्वर समोर उभे राहून स्वधर्म यांना कॉल केला व पार्किंग प्लस हॉटेलात जागा मिळते का ह्याची चिंता व्यक्त केली. तेही सांगलीकर पुणेकर आणि लंडन कर असे फिरलेले असल्याने म्हणाले करू आपण मानेज. मिसळपावाचा कट्टा असे ए 4 प्रिंटआउट घेऊन उभे असता कुमार डॉक्टर दिसले. त्यांना आधीच्या कट्टा फोटोमुळे ओळखत होतोच. त्यांच्यासोबत चामुंडाराय् होतेच. इतक्या वेळात टर्मिनेटर लोणावळ्याला आलोय. शिवाजी नगर ला बसलोय, शनिवार पेठेत जाऊ म्हणतोय असा उपदेत देत होतेच त्याचेही आगमन झाले. बाहुबली संपर्कात होते ते येताना रामचंद्र काका आणि भक्ती ताई ह्यांना घेऊनच आले. भक्तीताईची गोंडस कन्या आणि साहेब सोबत होतेच. भावकीतले रेफरन्स थोडेसे उकरले आणि 6 अधिक 4 अशा दहा खुर्च्या व दोन टेबल इतक्या जागेवर कट्टा सुरू झाला. स्वधर्म ह्यांनी ओळखीचा प्रस्ताव मांडला व सुरुवात माझ्यापासून करावी लागली. भक्तीताईनी सोबत आणलेल्या पालक मठरी आणि तीळ वड्या वाटप केल्या. चामुणदराय ह्यांनी सुंदर वाइन चॉकलेट्स आणलेली होती. हळूहळू टेबलाच्या दोन्ही साइडला दोन गट पडून दोन चर्चा सुरू झाल्या. माझ्या बाजूला बाहुबली रामचंद्र काका आणि समोर टर्मिनेटर असल्याने फारसा राजकीय चर्चेला वाव ठेवलाच नाही. समोरही तीच परिस्थिती होती. बाहुबली ह्यांची युरोपाबद्दल उत्सुकता, रामचंद्र काकांचा दांडगा अनुभव आणि चौफेर ज्ञान पहाता जेवढे जमेल तितके बोलणे पत्करले. समोर ज्ञान सागर कुमार डॉक्टर आणि तितकाच अनुभव असणारे चामुंदराय होते. स्वधर्म शेठ चामुंदराय ह्यांची वेगळ्याच क्षेत्रातली मुशाफिरी चकित करणारी होती. भक्ती ताईंनी बहुधा पुस्तक प्रदर्शनाचे डिटेल्स दिल्या पण तेव्हा आमची ऑर्डर देण्यासंबंधी चर्चा चालू होती. थोडासा अल्पोपहार करून सांगता करताना कुमार डॉक्टरांनी सुंदर कविता ऐकवून एकप्रकारे भक्तीताईना मिपातर्फे मानवंदना दिली. बाहेर फोटोसेशन करताना (जो सगळ्यात नावडता भाग माझा) एकमेकांना विनंत्या करून मोबाईल आडवे केले गेले आणखी निरोप समारंभ सुरू झाला. स्वधर्म शेठ काही कामानिमित्त पटकन निघाले. बाकी एकेक निघताना ही बरेच खुमासदार डिटेल्स निघत गेले. शेवटी राहिलेल्या टर्मिनेटर भाऊंना पद्मावती ला सोडण्याची जबाबदारी पत्करून आम्हीही प्रस्थान केले. कट्ट्याच वृत्तांत द्यावा म्हणाले तर मिपावर सर्वर डाऊन. हळूहळू तोही पूर्व स्थितीत आल्यावर एकेकेक वृत्तांत वाचले. म्हणले नवीन काय लिहावे पण आता इतक टायपल ते वाया जायला नको म्हणून ..........

झकास झाला की कट्टा!! घरी पाव्हण्यांबरोबर बार्बेक्यु चा कार्यक्रम ठरल्याने सामान आणणे व ईतर लुडबुड करण्यात वेळ गेल्याने कट्ट्याला येता आले नाही. पण व्रुत्तांत वाचुन छान वाटले.

कट्टा वृत्तांत आवडला. असेच कट्टे जागोजागी होत राहोत आणि मिपा धर्म जागृत आणि वाढत राहो.

झकास कट्टा ..... फर्मास वृतांत ! प्रतिसाद ही एकसेएक !

पुणे कट्ट्याला ह्यावेळी प्रथमच मुकलो. ह्यावेळी पूर्वनियोजित कामांमुळे पुस्तक महोत्सव घाईघाईत एकदाच थोडासा बघता आला. तसेच कट्ट्यालाही येता आले नाही. पण मिपाकरांचा कट्टा मात्र जोरदार झालेला दिसतोय. चामुंडराय ह्यांना प्रथमच पाहिले. सर्वच कट्टेकर्‍यांचे कौतुक. लवकरात लवकर पुन्हा कट्टा घडवून आणा. उपस्थिती राहिलच.