तिसरी आघाडी हेच देशाचे आशास्थान !

तुझ्या धाग्याव मोठा प्रतिसाद लिहुन मी माझा अमुल्य वेळ फुकट घालवु इच्चित नाही. झोपलेल्याल उटवता येत. झोपेच सोंग घेतलेल्याल नाय. जन्तेनं तुला उत्तर कंधीच दिलय. १६ मेपर्यंत थाम्ब. */*\*/*\/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/*\*/* आनि डोळ्याइतक्याच जड आवाजात त्यान पहिला पोलीसी सवाल केला, डायवर कोन हाय !

आताच्या ताज्या आकडेवारीनुसार तिसरी आघाडी शेवटच्या घटका मोजत आहे. वजन कमी करायचा सल्ला हवाय? - चालते व्हा!!

हा हा हा! निकाल लागल्यावर सर्वप्रथम तुमच्या लेखाची आठवण झाली!

तिसरी आघाडी १६ मे ला धोतरात हात घालून पळताना दिसेल तेव्हा बघू ;) थोडेसं नवीन !

थोडेसं नवीन !

या खिचडीतले काही पदार्थ मसाल्याचे असतात. कोणत्याही खिचडीत घातले तरी चालतात. खराटा (रंग माझा वेगळा)

यातिल शरद पवार, मायावती, लालू, मुलायम आधिच बाशिंग बाधून बसलेत. कम्युनिस्ट मागच्यावेळ सारखी ऐतिहासिक चुक पुन्हा जर करणार नसतिल तर त्यांचा एक उमेद्वार! म्हनजे या खिचडीत ६-७ पंतप्रधान्पदाचे उमेदवार असतिल.... प्रत्तेक जण २० ते ५० खासदारांच्या जोरावर अख्ख्या देशाचा पंतप्रधान होण्याचे स्वप्न बालगून आहे. गम्मत आहे. असो. समजा उद्या कम्युनिस्टपार्टीचे (त्यातल्या ३-४ पक्षाच्या आघाडीचे ) सरकार आले आणि चिनने भारतावर अक्रमण केले तर कम्युनिस्तांची भुमिका काय असेल हे मेथांबा सांगू शकतिल काय? (धारी)आंबोळी

माझ्या प्रश्नांची उत्तरे द्या. बिपिन कार्यकर्ते

तुमच्यासारखे आम्ही शिरा-पुरी, श्रीखंड-पुरी वाले नाही साहेब. आम्हां गरीबांकडे मुगाची खिचडीच असणार. तुम्ही मारा मजा पुर्वजांच्या संपत्तीवर. पूर्ण सहमत... याला कारण कोण? हाच माझा मुद्दा आहे तुम्ही ज्यांना आपले मानता त्यांनीच तर ५० वर्षे सत्ता संभाळली ना... मग तुम्हीच असे म्हणावे? बघा बरे तुम्ही निवडलेल्या सरकारला सांगून.... तुम्ही का श्रीखंड पुरी खायची नाही?

१) तिसरी आघाडी ही आघाडी नसून बिघाडी आहे. देशाच्या राजकीय स्वास्थ्याला ती हानिकारक आहे. २) शरद यादव म्हणतात त्याप्रमाणे तिसरी आघाडी संघटन म्हणजे "मेंढकों को तौलना" आहे. बेडकांना जसे तराजुत तोलायला घेतले आणि वजनाचे संतुलन करण्यासाठी २ बेडूक आत टाकले तर आतले चार बाहेर उड्या टाकतात तसे तिसर्‍या आघाडीतील सर्व पक्षीयांचे एकत्र येणे होय. ३) ह्या उत्तराचा मूळ हेतु आपल्याला दुखावणे हा नसून आपल्याला स्वप्नरंजनातून बाहेर काढणे आहे हा आहे. आपण माझ्या नावाची शैली (नावाचा शेवट आंबा शब्दाने) चोरल्याने मी इथे लिहिणारच नव्हतो पण केवळ राहावत नाही म्हणून लिहितो.

क्लिंटनशी १००% सहमत. बरं त्यातून खिचडी खायची वेळ दुर्दैवाने आलीच तरीही गरीब कम्युनिस्टांकडे पैसे असतील का घोडेबाजारासाठी? मला या असल्या धाग्यांची/चर्चांची गरजच कळत नाही. शिजलेलं आहेच (खिचडी असो वा श्रीखंड-पुरी), निवेपर्यंत दम धरा, सगळं समजेलच!! जय लोकशाही.

आले बाबा क्लिंटनसाहेब म्हटले कुठे गायब झाले... :) आता धमाल येणार इथे :)

वरील आक्षेपांचे उत्तर कॉ. मेथांबा अथवा कॉ. विकी (त्यांना सांगून थकलो) अथवा कालिंदीबाई देतील. तरीही थोडे माझ्या माहिती/अनुमानानुसारः भारतीय कम्युनिस्टांच्या चुका, खरे तर घोडचुकाच, झाल्या हे अगदी मान्य आहे. वर दर्शवलेल्या अनेक घटनांमध्ये ह्या पक्षांनी जी भूमिका घेतली ती राष्ट्रविरोधी होती त्यामुळे तिचे समर्थन करता येणे अशक्य आहे. तरीही नुसती आगपाखड न करता काही गोष्टी लक्षात घ्याव्यात. पहिली ही की स्वात्यंत्र संग्रामाच्या वेळी कम्युनिस्टांनी जी भूमिका घेतली त्यामागे त्यांची तात्विक भूमिका कारणीभूत होती. जागतिक कष्टकरी एक ज्या मार्गे होतील तो पत्करणे हा त्यामागे उद्देश होता. त्याची सुरूवात (कामगार क्रांतिच्या स्वरूपात) रशियात झालेली होती, तेथे कम्युनिस्ट राजवट रूजलीही. तेव्हा ते दर्शवतील तो मार्ग आपल्या जागतिकीकरणाच्या (तेही एक जागतिकीकरणच!) उद्दिष्टांना समर्पक आहे, असे मानून येथील कम्युनिस्टांनी ती भूमिका घेतली होती. त्याला त्यांनी रशियाच्या सांगण्यावरून निव्वळ केले असे म्हणणे थोडे विपर्यस्त आहे, असे मला वाटते. चीनच्या युद्धाच्या वेळी जे झाले त्यात पुन्हा चीन हा आपल्या का. जा. च्या उद्दिष्टाकडे नेण्यास सहाय्य करील असे वाटून त्यांना पाठिंबा देणारा एक गट त्या पार्टीत निर्माण झाला (मा. क. प.) चीनने हे युद्ध केलेच का, ह्याविषयी चीन-अभ्यासकांचे (उदा. एडगर स्नो ह्या विख्यात चीन-अभ्यासकाचे) म्हणणे असे की भारत व चीन ह्यांना विभागणारी जी रेषा भारताने मान्य केली ती चीन्यांना मान्य नव्हतीच, कारण त्यांच्या मते तिथे १९१२- ४८ ह्या काळात जी अंदाधुंद सुरू होती, त्यावेळी तत्कालिन ब्रिटीश भारताने (हिंदूस्थानने) त्यांच्यावर लादली होती. ह्यात अर्थात इतके काही सरळ नसावे, आपल्या आजूबाजूच्या सर्वच राष्ट्रांशी चीनचे असे वाद अखंड सुरूच असतात. तेव्हा परत कन्युनिस्ट ही 'तत्वनिष्ठ' भूमिका पत्करू लागले! आता अगदी अलिकडेही नेपाळात प्रचंड निवडून आल्यावर तिथे कारत (का येचुरी) का गेले होते? भारताच्या एक राष्ट्र म्हणून केकेल्या सर्वच लढ्यात ह्यांची भूमिका राष्ट्रविरोधी कशी, हे अगदी नेमके प्रश्न आहेत. पण म्हणून "ज्या दिवशी या कम्युनिस्टांना त्यांच्या देशात हाकलले जाईल तो दिवस भारतासाठी एक सोन्याचा दिवस असेल'. हेच जर करावयाचे असेल तर अलिकडच्या इतर अनेक गैर-कम्युनिस्ट नेत्यांनी काय काय दिवे लावले आहेत ते थोडक्यात पाहूया. एका तथाकथित राष्ट्रप्रेमी वगैरे पार्टीचा प्रमुख नेता पाकिस्तानात जाऊन आल्यावर त्याला बॅ. जीनांबद्दल साक्षात्कार होतो, आणि तो त्यांचे गोडवे गाऊ लागतो. हाच तथाकथित कणखर, पोलादी पुरूष आमचा गृह मंत्री असतांना त्यांचा एक वरिष्ठ सहकारी स्वतः पैसे व तुरूंगातील राजकीय गुन्हेगार घेऊन अफगाणिस्तानात गेला, तेथे त्या सहकार्‍याने अतिरेक्यांच्या समोर गुढघे टेकले, ती कथा फार जुनी नाही. त्यांचे काय करायचे? दुसरे एक यादवकुलीन उत्तर भारतीय नेते तर सदैव पाकिस्तान्ची बाजू घेऊनच बोलत असतात. त्यांचे काय करायचे? आणि अलिकडे आमचे तडफदार, पंतप्रधानपदाची स्वप्ने पहाणारे शेतकरी वगैरे नेते तर नोव्हेंबरची घटना पूर्ण विसरून 'पुरोहित वगैरेंना अटक झाल्यावर देशात काहीही गैर झालेले नाही' अशा अर्थाचे विधान करत आहेत. त्यांचे काय करायचे? ही 'त्यांना इथे तिथे पाठवून द्या' असल्या नेत्यांची जंत्री फार मोठी आहे. आणि त्यांना निवडून देणार्‍या जनतेचेच काय करायचे? हा मुख्य प्रश्न आहे.