ती : नेहमीच राहतोस एकाकी ,भग्न, चेहर्‍यावर शोधत प्रश्नचिन्ह, साचवत असतोस सदा एकांत ! तो : कुणी नसे मज, मला एकटेपण कुणासाठी मी नसे साजण विश्वच सारे मजसाठी दुष्मन ती : का आणिलेस स्वतःस एकाकीपण मी आहे तुझीच साजण विश्वात कोण तुज दुष्मन ? तो : कुणासही नसे माझे भान घरी-दारी नसे मज मान कुणीच ना म्हणे मज छान ! ती (नियती) : तू कुणाचे ठेवलेस भान घरी दारी दिला कुणास मान ? कुणास तू म्हटलास छान ? प्रत्येकास आपलं मान, प्रेमाचं कर तु दान, क्षमेसाठी धर कान ! तो : उघडले आता माझे कान ! उमगली मज हे गुढ सान अहंभाव हा पेटवितो रान