अव्यक्त

क — कर्नलतपस्वी, Fri, 02/03/2023 - 18:25

मोकलाया मन बोझील माझे, विश्वास शोधत राहीलो मी अनाकलनीय,अविश्वसनीय सारे चूपचाप बघत राहीलो मी अष्टावधानी होतो तरिही,अनभिज्ञ राहीलो मी ती(संधी) समोर होती,तरिही निशब्द राहीलो मी अविरत,उद्रेक भावनांचा,सावरत राहीलो मी बांध व्यर्थ आत्मविश्वासाचा, बांधत राहीलो मी बाळगून उगा तमा जगाची,निरंतर अव्यक्तच राहीलो मी भेटेल कुणी मनकवडा,निरंतर वाट पहात राहीलो मी भ्रमनिरास झालो अंती,मग माझाच न राहीलो मी दिव्यांग नव्हतो तरीही अव्यक्तच राहीलो मी २७-१-२०२३

3374 वाचन

💬 प्रतिसाद (9)

वा !

हेमंतकुमार

Sat, 02/04/2023 - 06:07 नवीन

छान व्यक्त झालात !

सुरेख

प्रचेतस

Sat, 02/04/2023 - 06:49 नवीन

सुरेख मात्र बोझीलचा अर्थ नीट लागला नाही, ओझ्याने वाकलेले किंवा ओझ्याने भरलेले असा अर्थ आहे का?

भ्रमनिरास झालो अंती,मग माझाच

प्रचेतस

Sat, 02/04/2023 - 06:50 नवीन

भ्रमनिरास झालो अंती,मग माझाच न राहीलो मी दिव्यांग नव्हतो तरीही अव्यक्तच राहीलो मी

इथं दिव्यांगच्या जागी अबोल हा शब्द चपखल बसला असता असे वाटते.

धन्यवाद....

कर्नलतपस्वी

Sat, 02/04/2023 - 09:17 नवीन

कुमारेक सर,प्रचेतस भौ प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार. माझ्या अल्प मराठी भाषेच्या माहीती प्रमाणे अबोल हा स्वभाव आहे. तो काही प्रमाणात बदली होऊन शकतो. दिव्यांग ही जन्मजात लाभलेली शारीरिक अवस्था.बदली होत नाही. म्हणजे सक्षम असतानाही व्यक्त झालो नाही कारण ज्याच्या जवळ व्यक्त व्हावे असे कुणी भेटलेच नाही. बोझिल, हा तसा हिन्दी शब्द. जड झालेले,असा एक अर्थ. बाकी काय शब्दांची कसरत. टाईमपास.

↩ प्रतिसाद: प्रचेतस

'गझले'चा तोंडावळा ल्यालेली रचना

चित्रगुप्त

Sun, 02/05/2023 - 02:34 नवीन

'गझले'चा तोंडावळा ल्यालेल्या या रचनेचा आशय भावला. हल्लीच्या विविध 'माध्यमां'द्वारे निरूपयोगी माहिती आणि सवंग करमणुकीच्या महापुरात गटांगळ्या खात असलेल्या बहुतांश लोकांची हीच व्यथा असावीसे वाटते. एवीतेवी 'गजल' या प्रकारात हात घात घातलाच आहे, तर त्यातले मतला, काफिया, रदीफ, अलामत वगैरेचे तंत्र/कसब आत्मसात करून सकस रचना करण्याचा अवश्य प्रयत्न करावा, असे सुचवावेसे वाटते. आशयाइतकाच 'घाट' महत्वाचा. शक्यतो याच रचनेचा पुनर्विचार करून संशोधित आवृत्ती इथे देता आली तर उत्तमच. 'मुक्तछंद' प्रकार वगळता अन्य प्रकारच्या रचनेत त्या त्या वृत्त/छंदाचे नियम - लघु-गुरू, मात्रा, गण वगैरे यथायोग्य असल्याशिवाय मजा येत नाही. आवडेल, भावेल असे एकाद-दुसरे वृत्त आत्मसात करून त्यात रचना करत रहाणे उपयोगी आणि मनोरंजक ठरेलसे वाटते. (उदा. 'मना सज्जना भक्तिपंथेची जावे, तरी श्रीहरी पाविजेतो स्वभावे' आणि 'तेरे प्यार का आसरा चाहता हूं - वफा कर रहा हूं, वफा चाहता हूं' या दोहोंची चाल एकमेकांना लावून बघा)