अशीच एक धुंद, गुलाबी सकाळ

"ए, परीक्षेनंतर आपण लग्न करूयात ? " "काय म्हणतेस सुले ?" "होय रे माझ्या राजा " -- असं म्हणत ती आवेगाने धावत येऊन त्याला बिलगते. -- मंचावरचे लाईट फेड होऊन पडदा पडतो. टाळ्यांचा कडकडाट विरतो न विरतो तेवढ्यात - 'आटो-प्ले' मोडमुळे पुढला व्हिडियो सुरु होतो.... कुठलेतरी कविराज कवत असतात -- "अशाच एका धुंद सकाळी - मनात माझ्या स्फुरती ओळी - जरतारी तो शालू आणिक - धुंद मखमली नाजुक चोळी " -- तिच्यामारी हे कवी पण फालतूमधे तंग करत असतात ... 'तंग' वरून मला आठवतं, "तंग आ चुके हे कश्म-कशे जिंदगी से हम" हे गाणं - आपण बरेच दिवसात बघितलेलं नाही. त्यावरून आणखी आठवतं की- " ये चोली मेरी तंग होने लगी" हे तर फार म्हणजे फार दिवसातच बघितलेलं नाही. ते हुडकायला जातो तर दुसरंच काहीतरी उघडतं -- हात उंच करून प्राजक्ता माळी किंचाळत असते - "आणि कांजूर मार्ग - ईस्ट चा 'अक्षय कुमार' - बंडू बिल्लोरे... स्वागत करूया ... टाळ्यांचा कडकडाट विरतो न विरतो तेवढ्यात - मोबाईलचा चार्ज संपून तो निष्प्राण होतो... पिच्चरांमधल्या हिरो सारखं "ओ शिट" म्हणावं की आपलं साधं "धत्तेरी" म्हणावं- हे ठरण्याच्या आतच कडकडाट कानावर पडतो - "अहो किती वेळ बसणाराय अजून, मोबाईल घेऊन गेला असणार. निघा लवकर, मला जोरात लागलीय "... मी पटकन आटोपतं घेत - "नच सुंदरी करू कोपा, मजवरी धरी अनुकंपा" असं म्हणत बाहेर पडतो. खरंतर मला यानंतर "तुम ने पुकारा और, हम चले आए " वगैरे पण म्हणायचं असतं, पण तेवढ्यात ती आवेगाने धावत येऊन आत शिरते... मग धीरोदात्त नायकाप्रमाणे मंद मंद पावले टाकत मी परत पलंगाकडे वळतो... तेवढ्यात - "आता परत झोपू नका, चहा ठेवा" असा कडकडाट होतो. - मग मी पुन्हा त्याच धीरोदात्त नायकाप्रमाणे मंद मंद पावले वगैरे टाकत - - किचनात जाऊन चहा ठेवतो. अशी ही आमची एक धुंद गुलाबी सकाळ. - आवडली असेल तर लाईक करा, सबस्क्राईब करा, शेयर करा, कमेंट करा, आणि बेल-बटन दाबायला विसरू नका. (--- च्यामारी हे यूट्यूबचं व्यसन आता सोडायलाच पायजेल. सबस्क्राईब करा म्हणे )