एक झलक तुझी पाहता आयुष्य उधळून जाते
चैत्रातच झरती मेघ शिशिरात बहरून येते.
रूप तुझे पाहुनी बघ सूर्याचे दिपती नयन
चाहूल तुझी लागता वाऱ्याचे थबकती चरण
तू नुसती पाहून हसता रात्र उजळून निघते.
रातीस तुला पाहण्या हा चंद्र नभात तरसे
अंगास चुंबून घेण्या मेघ ही अवचित बरसे
उन्हं कोवळे तू दिसता बाहूत लपेटून घेते.
पाण्यास लावता हात पाण्यास लागे आग
पाहून तुला वैरागी भगव्याचा करती त्याग
डोळ्यांचे गहिरेपण मजनूस डुबवून देते.
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2861
प्रतिक्रिया
7
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
दिपक भौ कवीता छानच पण
दिपक भौ कवीता छानच पण शेवटच्या ओळीतला मजनू कुठेतरी पटत नाही. एकदम खड्ड्यात पडल्या सारखे वाटते.
डोळ्यांचे गहिरेपण मज सुखावून जाते
असे काहीतरी......
मनःपुर्वक धन्यवाद.
In reply to दिपक भौ कवीता छानच पण by कर्नलतपस्वी
कर्नलतपस्वी साहेब मनःपूर्वक धन्यवाद.
काही सुचल्यास बदल करतो.
पवारसाहेब,
In reply to मनःपुर्वक धन्यवाद. by Deepak Pawar
पवारसाहेब,
मजनूच्या ऐवजी उदय करा.
पहिले म्हणजे उदयास डुबवून घेणे म्हणजे आपलं अॅज अ सनसेट टाईप होईल. नाही का?
आणि दुसरं म्हणजे वेल्कम मधल्या शेट्टी बंधूंची आठवण काढल्यासारखे होईल. ;)
बाडिस
In reply to दिपक भौ कवीता छानच पण by कर्नलतपस्वी
बाडिस
बाडिस म्हणजे?
In reply to बाडिस by Bhakti
Bhakti मॅडम,
बाडिस म्हणजे
मला अर्थ कळला नाही.
बाडीस = बाय डिफॉल्ट सहमत
In reply to बाडिस म्हणजे? by Deepak Pawar
बाडीस = बाय डिफॉल्ट सहमत
मनःपुर्वक धन्यवाद.
काही सुचल्यास बदल करतो.
सर्वांचे मनःपूर्वक आभार.