सुंदर लेख!

द्रविडला कधी सलामीला जावे लागले, कधी तिसऱ्या क्रमांकावर तर कधी पाचव्या क्रमांकावर. पण त्याने कधीही तक्रार न करता आपली जबाबदारी पार पाडली. पाकिस्तानमध्ये सेहवागबरोबर डावाची सुरूवात करायला लागली तेव्हा सलामीला दोघांनी विश्वविक्रमी ४१३ धावांची भागीदारी केली. ऑस्ट्रेलियाविरूद्ध नेहमीच्या तिसऱ्या क्रमांकाऐवजी पाचव्या क्रमांकावर पाठविल्यानंतर कोणतीही नाराजी न दर्शविता लक्ष्मणबरोबर संपूर्ण दिवस खेळून त्रिशतकी भागीदारी करून सामना जिंकण्यास प्रचंड योगदान दिले.

गरच पडली तेव्हा यष्टीरक्षकाचे काम केले. २००७ नंतर एकदिवसीय संघातून वगळल्यानंतर २००९ मध्ये पुन्हा एकदा एकदिवसीय संघात घेतल्यानंतर चांगली कामगिरी करूनही पुन्हा वगळल्यानंतर कोणतीही तक्रार केली नाही. २०११ मध्ये तर त्याला चक्क ट-२० सामन्यात घेतल्यावर १९ चेंडूत ३१ धावा अशी जोरदार फलंदाजी केली.

दुर्दैवाने त्याला योग्यतेपेक्षा फारच कमी श्रेय मिळाले. कसोटी सामन्यात २१० झेल हा जागतिक विक्रम आहे. कसोटी सामन्यात फलंदाजी करताना, सचिन फलंदाजीला यायची प्रेक्षक आतुरतेने वाट पहात आहेत, याच मानसिकतेमध्ये त्याला खेळावे लागत होते.

चंद्रशेखर, कुंबळे, प्रसन्ना, गुंडाप्पा विश्वनाथ अश्या अनेक सभ्य, वादात न पडणाऱ्या खेळाडूंची कर्नाटकची परंपरा आहे. राहुल द्रविड याच परंपरेतला मानकरी!

राहुल द्रविड ला unsung म्हणणे चुकीचे आहे. राहुल द्रविड हा भारताचा सर्वांत मोठा क्रिकेट स्टार आहे. सामने, प्रसिद्धी, मानधन इत्यादी प्रत्येक कसोटीवर द्रविड खूप वरच्या पायदानावर आहे. सचिन आणि धोनी नंतर जास्त कुणा प्लेयर बद्दल अनेकांनी मते व्यक्त केली असतील तर ती द्रविड बद्दल आहेत. मला क्रिकेट चे ज्ञान शून्य आहे पण मला सुद्धा द्रविड बद्दल बरीच माहिती आहे .

राहुल द्रविड इज हिरो, but not unsung.

राहुल द्रविड ऑल टाईम फेवरेट. त्याची कोल्ड्रिंकची जाहिरात यायची तीसुद्धा त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाला साजेशी बनवावी लागली, यातूनच तो किती तत्त्वनिष्ठ असेल याचा अंदाज येतो. आताची त्याची CRED ची जाहिरात पण तशीच. तो नेहमी आपल्यातला एक वाटतो हेच त्याचं यश आहे.

पण खेळत असताना त्याला तितकी प्रसिध्दी भेटली नाही जितकी तो Deserve करत होता.

प्रसिध्दीचा निकष जर मिळणार्या जाहीराती,इथे तिथे होणारी चमकोगिरी असेल तर राहुल द्रविड चे व्यक्तिमत्व पाहता त्याने ह्या गोष्टींपासुन चार हात दूर राहणेच पसंत केले असावे असे वाटते. हीच गोष्ट पुलेला गोपीचंदची. शीतपेयाची जाहिरात करण्यास त्याने चक्क नकार दिला होता व वर ठासुन हे ही सांगितले होती कि असे एरिएटेड वॉटर हानिकारक आहे. बाकीचे प्रसिध्द खेळाडु हमखास ह्या व ह्यासारख्या तत्सम उत्पादनांचीच जाहीरात करत असतात.
त्याला अनसंग म्हणण्यापेक्षा चारित्र्यवान म्हणणे जास्त योग्य ठरेल.

९९६-२०१३ अशी १७ वर्षांची प्रदीर्घ कारकीर्द आणि एकही controversy (वाद) नाही..
एकच वाद जो अजूनही द्रविडची पाठ सोडत नाहीये - मुलतान कसोटीत सचिन १९५ वर खेळत असताना डाव घोषित करणे. बाकी लेख आवडला, पण द्रविड हिरोच आहे, unsung नक्कीच नाही. द्रविड ला मिळलेल्या यशाचं श्रेय तत्कालीन संघ व्यवस्थापन आणि निवड समितीलाही थोडंफार द्यावं लागेल, कारण कारकीर्दीच्या सुरुवातीच्या सात एकदिवसीय सामन्यांमध्ये तो सपशेल अपयशी ठरला होता. त्याची सात सामन्यांमध्ये सर्वोच्च धावसंख्या ११ होती. पण स्वतंत्र कसोटी आणि एकदिवसीय संघ नसण्याच्या जमान्यात सुध्दा निवड समितीने त्याच्यावर विश्वास टाकून ९६ च्या इंग्लंड दौर्‍यासाठी त्याची निवड केली and rest is history

लेख आवडला... द्रविड अनसंग हिरो नसावा पण त्याला सचिन ईतके स्टारडम नाही मिळाले एवढेही नक्कीच खरे...
अनसंग हिरो खूप आहेत ईतर भारतीय क्रिकेटमधे... अमोल मुजुमदार, पद्माकर शिवलकर वगैरे...
---------------------------------------------------------------------------------------------
शेवटी द्रविडचा संयम संपला. त्यानेही रागारागाने स्लॅटरला प्रत्युत्तर द्यायला सुरूवात केली. शेवटी लक्ष्मण व पंचांना येऊन भांडण सोडवावे लागले. >>>
ह्याची बॅकग्राउंड अशी होती की.... दर सीरीज आधी कांगारू कप्तान समोरच्या टीमसमोर प्रस्ताव ठेवायचे (अन बर्‍याचदा मान्य करुन घ्यायचे) की क्षेत्ररक्षकाने झेल नीट घेतला की नाही ह्यात पंचांना शंका असेल तर ज्याने झेल घेतला आहे त्या क्षेत्ररक्षकाचे म्हणणे दोन्ही संघ ग्राह्य धरतील... त्या सीरीजमधे गांगुली (किंवा जो कोण कर्णधार असेल त्याने प्रस्ताव ऐकुन घेतला पण मान्य आहे/नाही यावर काहीच बोलला नाही)...
स्लॅटर हा अत्यंत नालायक ईसम द्रविडला सांगत होता की मी सांगत आहे की मी नीट झेल प़कडला आहे तर तु चालायला लाग... पण द्रविड अजिबात हलला नाही कारण त्याने नीट चेंडुचा टप्पा पडलेला पाहिला होता....

सचिन एकदा म्हणाला होता की "इतर कोणाही सोबत खेळत असतांना आऊट झालो तर पंचांच्या निर्णयाची वाट न बघता मी स्वत: निघून जाईन, पण पाकिस्तान आणि ऑस्ट्रेलिया सोडून!">>> ९९% हे सचिन नाही तर सुनिल गावस्कर म्हणला होता... गावसकर बर्‍याच वेळा एज लागली असेल तर निर्णयासाठी न थांबता चालु लागायचा, अन डोस्के फिरले असेल तर पंचांच्या निर्णयाविरोधात सहकारी फलंदाजालाही वॉक आउट करायचा आग्रह करायचा ;)

चुक बरोबर जाउदे, पण सचिन फारसा चालु वगैरे लागायचा नाही, तोवर क्रिकेट खूप बदलले होते - संगक्कारा, गिलख्रिस्ट वगैरे १-२ च लोक्स स्वतःहुन चालायला लागायचे...

छान लेख
खेळत असताना मला राहुल द्रविड खूप आवडला असे नाही आणि नाही आवडला असेही नाही. मला तो नेहमी मॅच सेव्हर वाटायचा मॅच विनर नाही. असे माझे मत होते.
त्याने कोच म्हणून जी कामगिरी केली ती मात्र भन्नाट आहे. भारताचा कोच म्हणून काय होईल ते कळेल पण India A सोबत त्याचे काम जबरदस्त होते. निवृत्तीनंतरही गांगुली, द्रवीड, कुंबळे ही मंडळी तितकीच मोलाची कामगिरी करीत आहेत.

राहूल द्रविड कधीहा चांगला खेळाडू नव्हता. वनडेत सेहवाग वगैरेंनी चांगल्या रनरेटने केलेली ओपनींग हा ३ नंबरला येऊन टीचूक टीचूक खेळून एवरेजच्या ही खाली आणायचा. नंतर २०-३० रन करून नी त्याच्या दुप्पट बाॅल खाऊन आऊट व्हायचा नी चांगल्या मॅचची वाट लावायचा. कुठे ते ओस्ट्रेलीयन खेळाडू नी कुठे हे असले दळभद्री खेळाडू, मी निवड समीतीचा अध्यक्ष असतो तर राहूल द्रविडला सर्वात आधी हकलला असता.

अबा - तुमच्या मताचा आदर आहेच...
पण तुम्ही जितक्या वन डे पाहिल्या त्यावर मत बनवले आहे... त्यातील काही सांगु शकाल का? कारण माझ्या मते द्रविड कायमच संघाने जो रोल सांगितला तसे खेळला आहे... सचिन ईतकी नैसर्गिक गुणवत्ता अन सेहवागला पूर्ण करीयर लाभलेले फ्री लायसन्स अन दादाईतकी टायमिंगची देणगी नसतानाही द्रविडने आपले स्थान नक्कीच निश्चित केले होते एकदिवसीय संघात... फक्त स्थान नाही तर १०,०००+ धावा करणार्‍या अ त्यंत कमी फलंदाजांपैकी एक आहे...

तर एकूण तुमचे मत कोणत्या सामन्यांमुळे बनले आहे ते जाणुन घ्यायला नक्कीच आवडेल...

कसोटी सामन्यात तर द्रविड भारतातील (सचिनमागे) सर्वोत्तम खेळाडु होता त्या संघातील.. अन तेही बरेच वर्षे.. फक्त २/४ वर्षे नाही...

बा द वे... स्ट्राईक रेट एकदिवसीय सामन्यातील --

द्रविड - ७१.२३
गांगुली - ७३.७