तू.....
तू समोरून अलवार चालत यायचीस
मी उगाचंच रानफुलं वेचत रेंगाळायचो
पैंजणांची रुणझुण पुढे निघून जायची
मागे खच पडायचा पाऊलभर स्वप्नांचा
तू पावसात आडोसा पाहून थांबायचीस
मी मुद्दामचं भिजत पुढे निघून जायचो
काकणांची किणकिण कानाआड व्हायची
मागे ढीग पडायचा सकवार निःश्वासांचा
तू जराही वळून न पाहता निघून जायचीस
मी नुसताच थिजून पाहत राहायचो शून्यात
डोळ्यांच्या कडांवर मळभ दाटून यायचे
मागे सडा पडायचा ओंजळभर आसवांचा
मी धीटपणे कधी पाहू शकलोचं नाही तुला
आताशा तुझा चेहराही नीटसा आठवत नाही
नाकातील चमकी मात्र चमकत राहते अधे-मध्ये
आणि नुसताच गंध येत राहतो कडवट रानफुलांचा
#चक्कर_बंडा
छान!
धन्यवाद.....
सुंदर
धन्यवाद.....
व्वा
:-) वयाने माहीत नाही पण
मस्त लिहिली आहे
धन्यवाद....
वाह, खुप सुंदर
मनापासून आभार
छान!
खूप आवडली हि कविता...
सगळ्यांमधे एकच नमस्कार कर...
:-) समजलं पैजार बुवा.....
सुंदर!
खूप छान कविता! आवडली!!
गूढ वगैरे काही नाही, स्वभाव