किती काळ झुलवायचे
खरे सांग आता तुझ्या बंद ओठी कितीदा नाव माझे उमटायचे
किती यायच्या सरी या उरी अन किती अश्रू पाण्यात सिमटायचे
तुझी नक्षत्रे बिलगली घराला पुढे चांदण्यांना कसे रेटायचे
मळभ ढगांचे पुन्हा पांघरोनी माझ्या नभाने किती दाटायचे
उरे प्राक्तनाचे असे काय देणे तुजभोवती पिसारे फूलवायचे
भेटीतही तू भेटसी मुक्याने उत्तराला किती काळ झुलवायचे
गज-यात अजूनी गंध मोग-याला राहिले तुला तरी हसवायचे
कितीदा करावे रफू मी मनाला कितीदा पुन्हा तूच उसवायचे
आता उसासे मी आठवांचे घ्यावे मोर पिसाचे पान उलटायचे
पुन्हा खा तू शपथा माझ्याच आणि पुन्हा वेळ येताच पलटायचे
जत्रा आसवांची भरताच मनाला रित्या पालखीत बसवायचे
मंदिरात कधी मदिरेत कधी उगा देहास भूजंग हे डसवायचे
सुंदर
सुरेख रचना, आवडली.
आवडली
सुंदरच!
कितीदा करावे रफू मी मनाला
कितीदा करावे रफू मी मनाला
वा !