Skip to main content

झाड

लेखक स्वामि यांनी मंगळवार, 21/04/2009 22:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी लावलं होतं एक स्थावर मालमत्तेचं झाड त्याला कर्जाचं पाणी टाकून, वाढवत होतो हळूहळू. खूप निघत होता व्याजाचा घाम चालू होतं हप्त्याचं ठिबक सिंचन आणी रिकामी होत होती सेविंगची टाकी वाट बघत होतो अशा एका पावसाची ज्याने ओसंडून वाहील पण होत नाहीत अशा गोष्टी अचानक झाडाला पालवी फुटली तरारुन वाढलं एवढं की मला झोप येइना बंद केलं ठिबक सिंचन बास झाला घाम आता फक्त आराम आणि तेवढ्यात ती आली मंदीची साथ अगदीच अनोळखी रोग झाड कोमेजलं होत्याचं नव्हतं झालं सगळं पाणी वाया गेलं आता पुन्हा हिंमत नाही ते झाड ते पाणी आणि ते ठिबक सिंचन.
Taxonomy upgrade extras
लेखनविषय:

वाचने 2297
प्रतिक्रिया 13

प्रतिक्रिया

कविता आवडली.

ओहो, मस्त कविता .. ______________________________ पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम.... ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

व्वा. एक वेगळीच कविता... :) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

वा!वा! मस्त लिहिलीयं! -सँडी काय'द्याच बोला?

छान आहे. -ठकू www.mogaraafulalaa.com गुण गावे गाढ वाचे, पाय धरावे बा येकाचे

भावस्पर्शी रुप़क , खुप आवडलं

अगदी.....!! सद्यपरिस्थितीवर अगदी मार्मिक काव्य !!

आपणा सर्वांचे मनापासून आभार.

अतिशय वास्तववादी कविता! आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)