Skip to main content

झाड

लेखक स्वामि यांनी मंगळवार, 21/04/2009 22:34 या दिवशी प्रकाशित केले.

मी लावलं होतं एक स्थावर मालमत्तेचं झाड
त्याला कर्जाचं पाणी टाकून,
वाढवत होतो हळूहळू.

खूप निघत होता व्याजाचा घाम
चालू होतं हप्त्याचं ठिबक सिंचन
आणी रिकामी होत होती सेविंगची टाकी

वाट बघत होतो अशा एका पावसाची
ज्याने ओसंडून वाहील
पण होत नाहीत अशा गोष्टी

अचानक झाडाला पालवी फुटली
तरारुन वाढलं
एवढं की मला झोप येइना

बंद केलं ठिबक सिंचन
बास झाला घाम
आता फक्त आराम

आणि तेवढ्यात ती आली
मंदीची साथ
अगदीच अनोळखी रोग

झाड कोमेजलं
होत्याचं नव्हतं झालं
सगळं पाणी वाया गेलं

आता पुन्हा हिंमत नाही
ते झाड ते पाणी
आणि ते ठिबक सिंचन.

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 2315
प्रतिक्रिया 13

प्रतिक्रिया

भडकमकर मास्तर बुधवार, 22/04/2009 07:09

ओहो,
मस्त कविता ..
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... https://bhadkamkar.blogspot.com/

प्रमोद देव गुरुवार, 23/04/2009 06:00

अतिशय वास्तववादी कविता!

आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)