मिसळपाव
बळ दे.....!
दोन हात जोडून माझं एकंच मागणं देवा ,
दु:ख दूर करू नकोस , ते सोसायचं बळ दे !
कोण तसा जीवनांत सुखासीन असतो?
स्व दु:खात आणि पर सुखात हसायचं बळ दे !
जीवनाच्या जुगारांत हार्-जीत असणारच !
एकदा तरी सुंदरशी खेळी फसायचं बळ दे !
दिवसा ढवळ्या भले कितीही पापं लपू देत !
पण अंधारातही स्वत:च्या चुका दिसायचं बळ दे !
कुणीतरी जीव लावलंच ना या वेड्याला?
थकून कधी ते अश्रू ढाळील , तर ते पुसायचं बळ दे !
स्वप्नं ऊरी कवटाळून रमी खेळत रहाणारा मी !
सरते शेवटी "प्लस" व्हावं , इतकं पिसायचं बळ दे !
स्वप्नं पूर्तीनंतर फारसं जगावसं वाटत नाही , पण ;
राहिलोच तसा , तर.....सर्वांत असूनही नसायचं बळ दे !
-----उदय गंगाधर सप्रेम, ठाणे
कवितेची तारीख : २३ फेब्रुवारी २००६.....रात्री ८ वाजतां
वाचने
1451
प्रतिक्रिया
6
प्रतिक्रिया
क्या बात है..!
स्वप्नं ऊरी कवटाळून रमी खेळत रहाणारा मी !
सरते शेवटी "प्लस" व्हावं , इतकं पिसायचं बळ दे !
स्वप्नं पूर्तीनंतर फारसं जगावसं वाटत नाही , पण ;
राहिलोच तसा , तर.....सर्वांत असूनही नसायचं बळ दे !
हे तर अप्रतिम..
फार छान ...
मस्त !!
खुपच आवडली
खुपच आवडली कविता.
सुरेख!
दु:ख दूर करू नकोस, ते सोसायचं बळ दे! खास कविता!
क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}
www.mauntujhe.blogspot.com
सुरेख!!
केवळ सुरेख!
तुमची ही कविता खूप काही सांगून गेली.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
https://praaju.blogspot.com/
अप्रतिम
अप्रतिम कविता... :)
मदनबाण.....
I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me.
Mark Twain.