कविता
खोल ह्रदयात उमटला, नादमय विणेचा झंकार,
सावळे रूप विठाईचे, जाहले नयनात साकार !!
मकरकुंडले डुलती कानी, पीतांबर झळके कटीवर,
वारक-यांची वाट पाहत, उभा ठाकला विठू वीटेवर !!
टाळ मृदुंगाची धून, कानी गुंजते मधुर ,
दर्शनाची ओढ लागे, पाय चालती भर्भर !!
दोन वरीस वारी नाही, आसावले भेटीस मन,
कामात चित्त लागेना, वारीतच गुंतले ध्यान !!
वारीतला गुलाल बुक्का, उधळण भक्तीरंगाची,
पाहतसे वाट भक्तांची, चंद्रभागाही पंढरीची !!
उदास तु ही पांडुरंगा, रूक्मिणीही उदासली,
वैष्णवांच्या मेळ्यावीना, सूनी पंढरी भासली !!
एकच मागणे तुझ्या पायी, संकट हे आता टळू दे,
वातावरण सारे निवळू दे, भक्तांना दर्शन मिळु दे !!
पुढच्या वारीत आता , गर्जु दे नाम "पांडुरंग" ,
तुझ्या दर्शनाने नीवू दे, आम्हा भक्तांचे अंतरंग !!
-वृंदा
अहाहा !
विठ्ठलाच्या कानात मत्स्य
काहीही हं वल्ली.
मत्स्य आणि मकर ( दोन्ही जलचर)
हं
हा केवळ ढेरे यांचा सिद्धांत
धन्यवाद !