विषय खुपच रोचक आहे.

पण लेख थोडा विस्कळीत वाटला. बराचसा गझलेसारखा, गझलेत जसं शेरांचा एकमेकांशी सबंध नसतो तसा वाटला.

एकाच परिच्छेदात विरोधाभास असणारी वाक्य आहेत त्यामुळे नेमकं काय मांडायचं आहे ते पकडीत येतय असं वाटत असताना पटकन निसटून जातं.

ही अहंमन्य मानसिकता बदलायला अजून तरी औषध उपलब्ध नाही

औषध म्हणजे मार्ग उपलब्ध आहे, ध्यानमार्ग!

- (मी आणि मी, केवळ मी, ही मानसिकता त्यागण्याच्या प्रयत्नात असलेला) सोकाजी

जेंव्हा एखाद्या कृतीच्या result च्या बाबत आपण बेफिकीर असतो/उदासीन असतो फक्त तेंव्हा आणी तेंव्हाच त्यापासून आपण विलग असु शकतो...

अनेक मुले तासन तास पब्जी खेळतात का ? कारण कितीही सामने हरले अथवा जिंकले तरीही त्यानं आयुष्यात घंटा फरक पडत नाही... म्हणून ती गोष्ट ते तासन तास करू शकतात ते हि समरसून/देहभान विसरून.... त्यांचे 100% कष्ट देऊन.

आता समजा उद्या पब्जीने नियम काढला कि खेळाडूने किमान 35% सामने जिंकलेच पाहिजेत तर काय होईल ? किती जण खेळातील जर आता खेळणे नामक कर्म जिंकणे नामक result ने बंदिस्त झाले तर ?

यालाच बोजड भाषेत कर्म करा फळाची चिंता करू नका असे म्हणतात...

म्हणजे अर्जुनाने पब्जी खेळल्या प्रमाणे युद्ध केले असेल तर त्याने कर्मयोग साधला म्हणता येईल

उत्तराच्या स्वरूपात मत न मांडता प्रश्नांच्या स्वरूपात मांडावे म्हणतो.

- अहं स्वतःसाठी कमी व्हावा की समाजासाठी? इतरांच्या अहं मुळे आपला अहं दुखावतोय काय?
- अहं कमी होणं गरजेचं का आहे? त्यानं आपल्याला स्वतःला काय त्रास होतोय?
- कोणतीही ध्यान पद्धती, जप-जाप्य.. किंवा तत्सम उपायांमुळे अहं कसा कमी होतो? शरीर/मनात नक्की असा काय बदल घडतो की अहं कमी व्हावा? कुणाला स्वानुभव असल्यास व सांगायची ईच्छा असल्यास जरूर सांगावे.
- ध्यान पद्धती, जप-जाप्य.. किंवा तत्सम उपायांव्यतिरिक्त काय उपाय असू शकेल? जसं कोर्टानं काही दिवस वृद्धाश्रमात जाऊन सेवा देण्याचा निर्णय दिलेला ऐकीवात होता. तसा काहीसा उपाय आपणच आपल्यावर लादून घेतला तर उपयोग होईल काय?

हे डिस्क्लेमर टाकायला विसरलो होतो - प्रश्नांचा हेतू तिरकस बोलणे किंवा उगाच डिवचण्यासाठी नाहिये. :-)

फॉर बोथ. पण स्वत:साठी अहं कमी होणे जास्त फायदेशीर.

अहं चे स्वरुपच दुखणे हे आहे. जे दुखते ते सर्व अहं चा भाग होय.

मोठी मजेची गोष्ट आहे ही.
जोवर इतरांमुळे आपल्याला त्रास होतो तोवर, आपला अहं कमी झालेला नाही असा अर्थ आहे. म्हणजेच जर आपला अहं कमी होणे हे दुसर्‍यांच्या वागण्यावर अवलंबून असेल तर, तो कमी करण्याचा प्रयत्न करणे म्हणजे पाण्यावर काडी मारून पाणी दुभंगायचा प्रयत्न करण्यासारखे निरुपयोगी आहे.
जर दुसर्‍यांच्या वागण्याचा त्रास आपल्याला होत नाही पण स्वतःचाच अहं त्रास देतोय, तर आपण त्यासाठी उपाय शोधणे श्रेयस्कर.

म्हणून पुढचा प्रश्न विचारलाय -
- अहं कमी होणं गरजेचं का आहे? त्यानं आपल्याला स्वतःला काय त्रास होतोय?

:) करके देखो, प्रत्येकाच्या अहंचे कांगोरे वेगवेगळे असतात.

बरोब्बर. प्रत्येकाच्या मनाचे कंगोरे वेगळे, अनुभव वेगळे आणि अहं मुळे होणारे त्रासही वेगळे. त्यामुळे एकच उपाय सगळ्यांना समान लागू पडेल असे नाही असेच म्हणायचे होते.

मी ध्यान करत नाही, मानवी मन हे शारीरीक द्रुश्ट्या ध्यानासाठी बनलेले नाही परीणामी ते ध्यान करण्यास सक्षम आहे यावरच माझा विश्वास नाही.

ह्याबद्दल खरंच जाणून घ्यायला आवडेल की हा कठोर निष्कर्ष का आणि कसा आला.
माझ्या मते कोणतीही गोष्ट आपण कशासाठी करतोय ते लक्षात घेऊन करायला घेतली तर त्याचा उपयोग होतो. अर्थात् सगळ्या गोष्टी पुस्तकं वाचून होणार नाही. कुणी स्वानुभवी व्यक्ती त्यावर समाधानकारक उत्तरं देऊ शकली आणि योग्य ते सांगू शकली तरच पुढे जाता येईल.

आता तुमचे पहिले पाउल पडलयं योग्य दिशेने..

माझं पाऊल कोणतं आणि कुठे ते मला नीट ठाऊक आहे. माझा अहं चांगलाच जागेवर आहे. काळजी नसावी. :-)

त्रास होतोय ही जाणीव अहं चा भाग आहे स्व्तःमुळे की दुसर्‍यामुळे हा भाग तुलनेने गौण आहे.

नाही. या दोन्हींमधे दृष्टीकोनाचा फरक आहे. ज्यामुळे उपाय बदलतो. त्यामुळे याला गौण म्हणता येत नाही.

मी ध्यान करत नाही, मानवी मन हे शारीरीक द्रुश्ट्या ध्यानासाठी बनलेले नाही परीणामी ते ध्यान करण्यास सक्षम आहे यावरच माझा विश्वास नाही.

आणि

जसे निसर्गात न्याय अस्तित्वात नाही, न्याय ही मानवी भावना आहे म्हणुन यच्चावत निसर्गाची निर्मीती करणारा जर अस्तित्वात असेल तर तो न्यायी असेल असे आजिबात समजता येत नाही.

यांचा काय बरे परस्पर संबंध असेल ते समजत नाहीये ब्वॉ.

असे विरोधाभासी का बरे बोलता ? स्वानुभव म्हणजे स्वानुभव इतर कोणाचा अनुभव स्वानुभव कसा बरे ठरेल ?

शिकायचे स्वानुभवानेच असते. पण जर एखाद्या व्यक्तीनं स्वतः मार्ग अनुभवलेला असेल तर ती चार महत्त्वाच्या गोष्टी सांगू शकते, मार्गदर्शन करू शकते. जसं गाडीवरून जातांना अनोळखी गावाकडे जातांना एखादा गावकरी सांगतो, रस्ता आहे पण पुढे काही ठिकाणी फार खराब आहे, जरा सांभाळून जावा.. तसंच. शेवटी जातो आपणच आणि स्वानुभवातून शिकतो देखील.