काही अविस्मरणीय डायलाॅग ....

१. महेश महेश!! २. हा हलकटपणाय माने! ३. ज्याची असते शक्ती अपूर्व; ज्याचे असते ध्येय अचूक; तोच होऊ शकतो खरा धडाकेबाज! ४. तुम लोग मुझे वहाँ ढुंढ रहे हो; और मैं तुम्हारा यहाँ इंतजार कर रहा हूँ। ५. आ गए मेरी मौत का तमाशा देखने ६. ये हाथ मुझे दे दे ठाकूर! ७. तुम्हारा नाम क्या है बसंती? ८. छोटा काम करेगा तो नालासोपारा में रहेगा।बड़ा काम करेगा तो दुबई जाएगा। ९. बेटा मैंने तुम्हारे लिए गाजर का हलवा बनाया है। १०. आज अगर तुम्हारे पिताजी होते तो कितने खश होते। ११. मुन्ना झुंड में तो सुअर आते हैं। शेर अकेला आता है। १२. इससे पहले तुम्हें मेरी लाशपरसे गुजरना होगा।

ह्या चित्रपटांत असे डायलॉग आहेत जयंत निव्वळ टेस्टोस्टेरॉन ची फेकाफेकी आहे असे वाटते : https://www.youtube.com/watch?v=O8UTJ9pZ13o ह्या चित्रपटांत असे डायलॉग आहेत जयंत निव्वळ टेस्टोस्टेरॉन ची फेकाफेकी आहे असे वाटते : https://www.youtube.com/watch?v=O8UTJ9pZ13o मुंबईत आमचा एक ड्रायवर होता जो अतिशय बेकरदारपणे गाडी चालवायचा मग कुठे लागली कि मर सुद्धा खायचा आणि मार खाताना "मी शिवसैनिक आहे, शाखेवर जाऊन सांगतलं तर भाऊ घरांत येऊन मारतील वगैरे धमक्या दुसऱ्या पार्टीला मार खाता खाता द्यायचा". नाही हा शिवसैनिक होता नाही ह्याचे कुणी भाऊ वगैरे होते.

स्गळ्यात फेमस डायलॉग विसरलात कि "मै तुम्हारी बच्चे कि मा बनने वाली हू" "भगवान के लिये मुझे छोड दो" बाकी मुविकाका काही दिवसांपासुन असे गर्दीखेचक धागे का काढु लागलेत बरे!

खामोश जली को आग कहते है, बुझी को राख कहते है। जिस राख से बारुद बनता है उसी को विश्वनाथ कहते है।

ये ढाई किलो का हाथ जब किसिपर पडता है तो आदमी उठता नही , उठ जाता है

इस चाबी को अपने जेब में रखो पीटर; ये ताला अब तुम्हारी जेब से चाबी निकालकर ही खुलेगा। याला म्हणतात आत्मविश्वास

को अगर सच्चे दिल से चाहो तो पुरी कायनात उस चीज़ को तुमसे मिलाने के लिए ज़ुट जाती है। Law of attraction

वर्षांनी आला तरी मुल्क ग्यारहच राहिलेत. :)

*तारीख पे तारीख*

असे अविस्मरणीय डायलाॅग लिहिणार्‍याला त्याचे श्रेय बहुतेक वेळा मिळत नाही त्याचे काय ?

सिनेमात शत्रुचे डायलॉग क्लासिक होते. -- 'मंगल का खुन कोई लेमन सोडा नही, जिसे विजय जैसे ओंगे पोंगे पी जाये'

My pain is my destiny doctor!

-थप्पड़ से डर नहीं लगता साहब, प्यार से लगता है.. -झूठ बर्दाश्त नहीं होता..कहा था ना मैने..

पाहिले सलीम जावेद चे संवाद असले की फार छान असायचे, जसे की दिवार, Sholay, शक्ती, शान, काला पत्थर, त्रिशूल. जावेद अख्तर जेव्हा एकट्याने लिहायला लागले तेव्हा पण संवाद चांगले होते. अर्जुन, मशाल , मेरी जंग वगैरे. तसे चांगले संवाद नंतर राजकुमार संतोषी दिग्दर्शित चित्रपटात आदळतात. घायल, दामिनी, घातक , अंदाज अपना अपना वगैरे