जाईची कळी सायंकाळी उमलली
रात्र सुगंधी करण्या काळोखी जागली
वार्यांच्या मंद झुळकेने लाजली
दवबिंदुंच्या स्पर्शाने शहारली
चंद्रप्रकाशी पुलकीत झाली
रातराणी सखी जाहली
पक्षांच्या भुपाळी त डोलली
केशरी किरणांच्या कुशीत शिरली
अलगद परडीच्या कडेवरून
धन्य झाली इश्वरचरणी अर्पुन.
वाचने
2650
प्रतिक्रिया
7
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
जागु.... तू
जागु.... तू ग्रेट्ट्ट्ट्ट आहेस!
किती सुन्दर वर्णन कर्तेस गं "जाई" चं...
खूप सुन्दर!!!
:)
युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार |
मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित ||
|| इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||
+१
In reply to जागु.... तू by मृगनयनी
चित्र उपलब्ध नाही
प्रत्येक
प्रत्येक शब्द न् शब्द मस्तच!
तुमच्या साध्या,सोप्या सरळ
तुमच्या साध्या,सोप्या सरळ भाषेत येणार्या प्रत्येक कवितेस आमचा सलाम!!!
केशरी किरणांच्या कुशीत शिरली
झकास...
सुहास..
(द गुड)
जाई
जाईच्या कळीसारखीच नाजूक आणि सुगन्धी कविता खूप आवडली.
क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}
हेच म्हणते..
In reply to जाई by क्रान्ति
नाजूक कविता.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
https://praaju.blogspot.com/
छान
आवडली कविता.
मीनल.