बीप बीप ..पाटील आज फुल्ल करते बीप बीप ..आज आनेवाले हो ना ? "आकाश अपडेट देना में निकाल राहा हू " गाडी नंतर काढू च्यायला तो पर्यंत नेहमीच्या ठिकाणी बसू. रोजचं झालंय ह्या ऑफिस च्या ड्रायवर ला काही कळत नाही ."ठीक है चलो. पार्क करो और निकलो. "दोस्त आ राहा मै उसकी गाडी से जाऊंगा पता है ना आपको ." आप" ऋषी के गाडी से आओगे मै थोडी रुक पाऊंगा. " "हाहाहा " नेहमीसारखी लेट कारणं मंत्रालयाची ..आम्ही काय पागल बसलोय का ऋषी . १ व्हॅट ६९ और ४ माईल्ड बोलना. चला ऑर्डर दिली . ऋषी यायला १०-१५ मिनिट आहेत. आकाश ला काय काम करायचं सांगून आलोय . ड्रायवर घरी जाईल आता निवांत मी . आज मी काहीतरी करायला हवं ५-७ लाख महिन्याभरात जाऊन अजून फोन नंबर नाही म्हणजे काय ? आपण मागे पडतोय कुठेतरी .साले रोज येतात अंकल लोग ५०-५० हजार घेऊन करायचं काय होतकरू मुलांनी .आधीच सिलेक्टड एन्ट्री आणि इतकी उडवणारी लोकं अरे मला काही स्कोप आहे का नाही?? आले साहेब .. अरे रिपीट ऑर्डर . "चलो मोहिते " "काय करणार ऋषी बोर होतंय आता पैसा जातोय तरी काही हातात नाही .किमान इज्जत तर राहायला हवी बार मध्ये" . देखते पाटील कुछ आयडिया . बघू भानुशाली ने पण मेसेज केलाय आज फुल्ल असं . भानुशाली आणि सालियन माझे ग्रुप मेम्बर .आठवड्यातून एकदा बसणं आणि त्याच वेळी सगळ्यात मिळून किमान ३०-४० हजार उडवणं हा कार्यक्रम . माझ्या प्रयत्नांना महिनाभर यश येत नव्हतं . पैसे तरी देऊन देऊन किती देणार .असायला तर पाहिजे तितके. शेवटी मी जाणारच नाही असा आग्रह धरल्यावर एक आयडिया निघाली . बिन तेरे क्या है जिया .....गाणं चालू ..गाण्यासाठी एका १० हजार मोजलेले आलो कि तेच गाणं हवं म्हणून .बाकी वेळेवर गाण्यांचे रेट लागू १ हजार ते १० हजार . स्वतःची इच्छा असेल तर उडवायला अमर्याद . गाणं झालं माझ्या हातात एका नामवंत शो रूम मधून घेतलेली सोन्याची अंगठी होती . तिला बोलावलं हातात अंगठी दिली .म्हटलं आपके लिये .तो एकच क्षण सगळे अमर्याद पैसे उडवताना मॅडम आमच्यावर फिदा . आय २० घेऊन यायची ती . स्वतः चालवत .अजून काही होत्या स्कोडा पासून स्वतः चालवत गाड्या आणायच्या मुली .थोडे दिवस खोटं नाव सांगण्यापासून ते खरं नाव काय यात गेले .पण नंतर काही समजलं ते ग्रेट होत . सुलतानपूर नावाच्या उत्तर प्रदेश मधील जिल्ह्यातून बाईसाहेब होत्या . घरी आजवर १२ वि पास झालेला माणूस नाही . महिन्याची कमाई २ लाख कमीतकमी .काडीची अक्कल नाही .बाहेर जाताना एकदा बाईसाहेबांकडे आयडी कार्ड पण न्हवतं. आजपण नसेल .विमानाने प्रवास दिल्ली, लखनौ इथे आय कार्ड म्हणून रेशनिंग कार्ड .आल्या तेव्हा मुंबई एअरपोर्ट नजीक एका हॉटेलात काम करायच्या . आल्या त्या वेळी ह्या सगळ्या मुलींना भांगेची एक गोळी दिली जायची . त्यामुळे चेहऱ्यावर सतत हसू . लोकं पण खुश . भावड्या बघ माझ्याकडे बघून हसतेय . भाई मेरे पास हि देख रही.. अश्या टाईप ची. हॉटेलं पण एक्सक्युझीव त्यामुळे शरीराची मागणी लगेच व्हायची नाही . आवडतं गाणं किंवा नाच ह्यावरच थांबायचं पुढे इच्छा असेल तर तोपर्यंत ३-५ लाख सहज निघून गेले असायचे . (क्रमशः )