दाराआडची चमेलीबाई ( आणि ती सटवी रोहिंगीण)

आणि अंगावर येणारी कविता.

खरेच या व्यवसायात पेन्शन सोडाच अटेन्शन सुद्धा नसतं, निवृत्ती तर लांबची गोष्ट

चित्र कमी झालीत सर.

जबरा!!

कविता आणि फोटो दोन्हि वाचुन/बघुन मन अस्वस्थ झाले. चांगल्या कलाकृतीला हीच पावती.

प्रतिसाद काय लिहावा हे उमगत नाही!
अत्यंत परिणामकारक आणि विदारक.
त्रासदायक आहे हे.

अस्वस्थ करणारं वास्तव !
वाचून हलायला झालं !

फोटोज आणि मजकुर, दोन्हीही जळजळीत !

खरंच भयाण वाटली वाचून .. अजून काय बोलणार ... इथे ते नाखूसाहेब म्हणतात त्याप्रमाणे यीअर एंडिंग , बोनस वगैरे काही नाही . ना कसली जिंदगानी , ना भविष्यातली तरतूद ,,,

या व्यवसायाचे भयाण वास्तव अस्वस्थ करणारे आहे. सर्वसाधारणपणे वारयोषितांचे आयुष्यमान ४० वर्षे एवढेच आहे. आणि बहुतांश त्या १४ ते १६ वर्षाला या व्यवसायात ढकलल्या जातात.
ज्यांना याची प्राथमिक माहिती हवी असेल त्यांनी खालील दुवा उघडून पाहावा
PROSTITUTION IN INDIA(२०१५)
https://factsanddetails.com/india/People_and_Life/sub7_3h/entry-4190.ht…

भयाण आणि विषण्ण करणारे वास्तव.

यावर जास्त लिहीण्याची हिम्मत नाही. आतापर्यंत जे काही वाचनात आले त्यामधे अनिल कांबळे याच्या "त्या कोवळ्या फुलांचा"ह्या गझलेच्या तोडीचे साहित्य वाचनात आले नाही. गझल ऐकताना हृदय पिळवटून येते.

https://youtu.be/BMNQF1OfHWQ

भयाण वास्तव ... भारी लिहिलंय !
शेवटचे ३-४ परिच्छेद वाचताना कातर झाल्या सारखे वाटले !

ले. समीरबापु गायकवाड यांनी त्यांच्या खूलूस या पुस्तकात अश्या रेड लाईट जगाचा आणि अश्या दुर्दैवी स्त्रीयांच्या आयुष्याचा वेध आणि शोध घेतलाय ! जरुर वाचा ते पुस्तक. त्यांच्या फेबु पेज वर पण त्यातली काही प्रकरणे आहेत !