Skip to main content

झाडांच्या अश्याही कविता

लेखक दत्ता काळे यांनी गुरुवार, 12/03/2009 11:27 या दिवशी प्रकाशित केले.

१. प्राक्तनात प्राण लाचार
जगण्याचे आंदण मिळते
फांदीच्या ओलाव्याला
नवजात बांडगूळ गिळते . .

२. फळभरल्या झाडावरुनी
पाखरे निघाली जाया
घरट्याचे छत्र गनिम
नजरेत विषारी माया . .

३. देवडी विसावून पायी
परमार्थ असे बसलेला
पानांचे प्राण खुडून
अर्पितो दान देवाला . .

४. सावलीत शांत झाडाच्या
मरणाची केवळ भ्रांत
खंगलेला, खिन्न मनाचा
झोपला देह विश्रांत . .

५. रसशुष्क वाळली फांदी
वाळीत टाकली कोणी ?
डोळ्यात वाळव्यांच्या
मगरीचे भावुक पाणी . . . .

लेखनविषय:
लेखनप्रकार

वाचने 4090
प्रतिक्रिया 12

प्रतिक्रिया

देवडी विसावून पायी
परमार्थ असे बसलेला
पानांचे प्राण खुडून
अर्पितो दान देवाला . .

काळेसाहेब, फारच छान कविता

संजूबाबा


प्राक्तनात प्राण लाचार
जगण्याचे आंदण मिळते
फांदीच्या ओलाव्याला
नवजात बांडगूळ गिळते .

छान आहे.


प्राक्तनात प्राण लाचार
जगण्याचे आंदण मिळते
फांदीच्या ओलाव्याला
नवजात बांडगूळ गिळते . .

लयं भारी...

मदनबाण.....

"If debugging is the process of removing software bugs, then programming must be the process of putting them in." --- Unknown.


फार छान..फार छान.. बांडगुळ तर फार मस्त !
दुसर्‍या कडव्याचा अर्थ समजला नाही.

पुढील लेखनास शुभेच्छा.
-- लिखाळ.


दुसर्या कडव्यात
" घरट्याच्या वरती एक साप अंडी खाण्याच्या मिषाने येतो, म्हणून पाखरे घरटी सोडून निघून जातात" - हे लक्षात घेऊन परत वाचा.


कडवं मला समजलं नव्हतं .आता समजलं.
कविता आवडल्या.
बालकराम मोठे झालेले दिसतायंत.


आहेत चारोळ्या.

आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)


५. रसशुष्क वाळली फांदी
वाळीत टाकली कोणी ?
डोळ्यात वाळव्यांच्या
मगरीचे भावुक पाणी . . . .

क्लास!!
- (सर्वव्यापी)प्राजु
https://praaju.blogspot.com/


छान आहेत झाडांच्या कविता. वेगळ्या आणि अर्थपूर्ण!
क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}


पुष्कळ अर्थ घट्ट विणलेली कडवी.

(दुसर्‍या चारोळीतला साप मात्र फारच क्रिप्टिक झाला आहे.)