आयडी प्रमाणे वागून पैसे वाचणार नाहीत हो काका , उलट उपचारासाठी भरपूर जातील . उतरत्या वयात पैसे गाठीला असून फायदा नाही, मेडीक्लेम कम्पन्या लुटणार आहेत हे माहीत असून त्यातल्या त्यात कमी धारधार सूरी निवडणे हे आपल्या हातात आहे . महत्वाचा धागा पण बाकीचे मिपाकर अमृत पिऊन जीवन जगत आहेत .

>>उपचारासाठी भरपूर जातील .>> पासष्ट हजार बिलाचे तेविस मिळणार असतील किंवा अमक्या तमक्या रोगासाठी एवढेच असं होणार असेल तर काय उपयोग?

चहाचे अनेक प्रकार आहेत. साधा चहा, स्पेशल चहा, उकाळा आदी आदी. त्यातही चहा कोठे आणि किती जण घेतात त्यावर दर अवलंबून आहेत. टपरी वरचा चहा, चांगल्या एरीयातली टपरीवरील चहा, बस स्टँडवरील चहा, रेल्वेतील कन्सेशन असलेला चहा, अमृततूल्य, ताज हॉटेलातील कस्टमाईज चहा यामधे चहाचा दर आणि दर्जा वेगवगळा असतो. परत कुणाला कोणता चहा आवडतो त्यावरही चहा कुणाकडे घ्यायचा हे ठरते. आपण दिलेल्या वरील उदाहरणातील व्यक्ती आणि त्यांची वये काय आहेत? तसेच त्यांनी किती लाखाची पॉलीसी काढली होती याचा उलगडा झाल्यावरच पुढचे बोलणे होवू शकते.

मुद्दा हा आहे की पुर्वीपासून पॉलिसी असेल तरीही प्रेमियम चा स्लॅब वाढवत असतील तर तो वाढत्या वयानुसार परवडायला हवा .

वरील मुळ पोष्ट अजिबात पटलेली नाही. प्रचंड गैरसमजूतीवर आधारलेली आहे. मिपावरील लेखन पुढील काळात कुणीही वाचू शकतो आणि याचा संदर्भ घेवून कुणीही आरोग्यविम्याविषयी दिशाभुल करू शकतो म्हणून मुद्दाम प्रतिसाद द्यावा लागतो आहे. आपल्याला किंवा आपण दिलेल्या उदाहरणातील व्यक्तींची वये, विम्याची रक्कम आदी विदा नसल्याने त्याबाबत भाष्य करणे चुकीचे होईल. तसेच क्लेम्स चे पैसे कमी कसे मिळाले हे ती केस स्टडी केल्याशिवाय यावर देखील भाष्य करता करणे चुकीचे आहे. बाकी राहता राहीला प्रश्न की प्रिमीयमचे दर इतके कसे? हॉस्पिटलचा खर्च वाढलेला आहे. सर्व्हिस टॅक्स वाढलेले आहेत. गोळ्या औषधांचा दर वाढलेला आहे. याचा परिणाम विमा प्रिमीयमवर होतो. कोणताही विमा हा सर्व लोकांचे पैसे जमा होवून त्यात खर्च दिला जाणे या तत्वावर असतो. विमाकंपनी काही धर्मदाय काम करायला बसलेली नसते. नो लंच इज फ्री. आरोग्यविम्यात जास्त फ्रॉड क्लेम्स येतात हे आपणाला माहीत आहे काय? आपण काही हौस म्हणून आजारी पडत नाही. आणि आरोग्यविम्याचे पैसे वसूल करण्यासाठीदेखील आजारी पडत नाही. झालेला पैशांचा खड्डा भरून निघावा हिच अपेक्षा असते. एखादा व्यक्ती निराळाअ असल्यास अपवाद समजावा. तसे असते तर मग जिवनविम्याचे पैसे वसूल होण्यासाठी प्रत्येकजण आत्महत्या का नाही करवून घेत? आणि आरोग्यविमा नको म्हणणारा ब्लॉग लेखकाने त्याचा स्वत:चा आरोग्यविमा नाकारला आहे काय याचे डिटेल्स दिले आहेत काय?

पाषाणभेद, तुमचा मुद्दा - हप्ता/सेवादर याबाबत पटला आहे. पण हा लेख दिशाभूल करण्यासाठी, विमा कंपनीस वाइट दाखवण्यासाठी लिहिलेला नाही. ठराविक वयानंतर - ६०-६५ नंतर विमाहप्ते जर एवढे वाढणार असतील तर विचार करावा लागतो आहे. ब्लॅागवाल्यानेही मत मांडलं आहे ते वाचा - खूप हप्ता पडत असेल तर विमा न घेताही फायद्यात ठरू शकते. विमा घेऊ नका असा प्रचार नाही. शिवाय हा लेख काथ्याकूटमध्ये पडला आहे तो जनातलं_मनातलं मध्ये टाकायचा होता.

पोस्ट मध्ये तथ्य वाटतेय. आरोग्यविमा गरजेचाच आहे, पण ...... विमा हप्ता हा मुख्यत्वे करुन पॉलिसीधारकाच्या उत्पन्नावरच आहे, जेव्हढे उत्पन्न जास्त (किंवा काळमानानुसार वाढत जाणारे) तेव्हढं वाढत जाणारे हप्ते सोयीस्कर पडतात. अन वर वेगवेगळे प्रकार (रायडर्स) घेता येतात. सेवानिवृत्त, ज्यांना बर्‍यापैकी (अथवा वाढत जाणारे) निवृतीवेतन मिळते, त्यांच्यासाठी देखिल वाढणारे हप्ते चिंतेचा विषय ठरायला नको. परंतु जे पन्नाशीतच निवृत झालेत व नियमित वेतन गडबडले आहे त्यांच्यासाठी विमाहप्ता हा अतिशय संवेदनाशील विषय आहे. विमाहप्ताच परवडणारा नसेल तर नाईलाजास्तव आरोग्यविमा बंद करावा लागणार .....! आणि जशी परिस्थिती असेल तसा सामना करावा लागणार !

अन आरोग्यविमा किती सम ॲश्यूअर्ड चा घेता त्यावरही प्रिमीयम अवलंबून असतो. एखाद्याचे उत्पन्न कमी असेल तर तो एक कोटीचा विमा उतरवू शकतो काय? जसा खिसा तसा खर्च. आणखी एक कुठलाही विमा हा सुरुवातीच्या वयात कमी हप्त्याचा असतो. आरोग्य विम्यात वेटिंग पिरिअड तसेच जुने आजार हि देखील अट असते.

अमच्याकडे एक खासगी आरोग्य सेवा केन्द्र आहे तिथे उत्तम सेवा योग्य पैशात ( जवळपास तिप्पट पाचपट स्वस्त) मिळतात. क्लेमसाठी बिलवगैरे मिळत नाही. जर अशी सेवा मिळतेय तर क्लेमची गरज भासतच नाही. योग्य आणि गरजेच्या तपासण्या करून ओपरेशनवगैरे करतात. रुग्ण काम झाल्यावर तिथल्या पेटीत दान टाकतात. हप्ते भरलेले नसल्यास इकडे किंवा कुठेही जाण्यास आपण मोकळे राहतो.

मी आजकाल तरुण मुलांना एक सल्ला देतो तो म्हणजे वयाच्या २५ पासून किंवा नोकरीला लागल्यापासून दर वर्षी १०,००० रुपये सार्वजनिक भविष्य निर्वाह निधी (PPF) मध्ये टाकत राहा. १५ वर्षांनी तेच खाते अजून ५ वर्षे वाढवता येते. असे २० वर्षांनी मिळणारे पैसे अधिक दर वर्षी १०,०००/- इतर म्युच्युअल फंडात किंवा तत्सम वित्तीय गुंतवणुकीत गुंतवा. हे पैसे कोणत्याही इतर कामाना अजिबात वापरू नका तर हेच पैसे आपल्याला उत्तर आयुष्यात वैद्यकीय सुविधेसाठी कामास येतील. आणि हे पैसे मरेपर्यंत वैद्यकीय उपचार सोडून दुसऱ्या कोणत्याही कामासाठी अजिबात वापरायचे नाहीत. रोख पैसा हातात आला तर त्याला लगेच अनेक पाय फुटतात. २५ ते ४५ या काळात PPF मधून पैसे काढणे सहज सोपे नसल्यामुळे आपोआप बचत होईल आणि त्यावरील करहि वाचेल. ४५ वयानंतर माणसे थोडी शांतपणे आरोग्याचा विचार करू लागतात. मेडिक्लेमच्या वाढत्या हप्त्याला हा एक चांगला पर्याय ठरू शकतो.

माझ्या आत्याच्या मिस्टरांचा अनुभव, न्यू इंडियाचाच फेब 2016 मध्ये गावी काम करताना वूड कटर हातावर गेला, मनगटाची नस तुटली. रक्ताचा पुर आला. तिथे प्रथमोपचार करून तातडीने पुण्याला आणले. दीनानाथ मंगेशकर मध्ये प्लास्टिक सर्जरी वगैरे सगळे केले. 8 दिवस स्पेशल रूम मध्ये मुक्काम होता.. खिशातून जवळ जवळ एक पैसा देखील गेला नाही. वय होते 68..

आनन्दा तुमचा अनुभव चांगला आहे. डॅाक्टर लोक केसपेपर, ट्रिटमेंट, टेस्टिंग, प्रिस्क्रिप्शन ,हॅस्पिटल खर्चातले व्हिजिट फी, नर्सिंग चार्जेस, ओपरेटिंग चार्जेस कसे लिहितात यावरही क्लेममधला परतावा अवलंबून असतो. माझ्या पत्नीचा एकच क्लेम २००६मध्ये झाला होता. हॅास्पिटलच्या अकाउंट क्लार्कने बिल रिसीट दिल्यावर मी माझ्याकडचे रेवन्यु स्टॅम्प्स लावून डॅक्टरच्या पुन्हा सह्या घेतल्या होत्या. सर्व पेपर्स तारखेप्रमाणे लावून वडाळ्याला क्लेम सेटल करणाऱ्या कंपनीत गेलो. तिथल्या डॅाक्टरने फाइल पाहून पाच मिनिटांत सांगितलेले की हे सर्व पैसे मिळतील. फक्त पाचशे रु अडमिशन फी लिहिली आहे ती बाद आहे. काही लोक हे काम एजंटचे काम आहे तो करेल म्हणून त्यावर सोपवतात. तो नंतर उगाच भाव खातो किंवा बघा मी तुमचे ८५% मिळवून दिले इत्यादि. स्वत: केल्यास फर्स्ट हँड माहिती मिळते.

माझा न्यु इंडीया अशुरन्स कंपनीचा अनुभव चांगला आहे. आतापर्यन्त तीनवेळा क्लेम केला, तीनही वेळेला पूर्ण पैसे मिळाले. यावर्षी हप्ता थोडा वाढवला आहे. वर सांगितल्याप्रमाणे पुनर्विचार करावा लागेल...

माहिती नसलेल्यांसाठी माहिती देतो: १. अपवादात्मक आहे. माझ्या पत्नीच्या मनगटाचे हाड २०१० मध्ये मोडले होते. बाहेरून स्टील ब्रॅकेट बसवले होते. पॉलिसीच्या अटींप्रमाणे अपघात झाल्याबरोबर इन्शुरन्स कंपनीला कळवले होते आणि सर्व बिले व्यवस्थित स्टेटमेन्ट देऊन पाठवली होती. इन्शुरन्स कंपनीच्या यादीतले कॅशलेस इस्पितळ जवळ नव्हते म्हणून दुसर्‍या जवळच्या इस्पितळात ठेवले होते. रु. ४८ हजार खर्च आला. ४५ हजार मिळाले. ३ हजाराच्या टेस्टचे रीपोर्ट लावले नव्हते म्हणून ते कापले. आज मेडिकल इन्शुरन्स आणि अपघात विमा अत्यावश्यकच आहे. अपघात आजारपण काही सांगून येत नाहीत. आजच्या इस्पितळ आणि औषधपाणी खर्चानुसार प्रत्येक व्यक्तीस कमीत कमी ५ लाखांचा अपघात विमा आणि ५ लाखांचा मेडिकल इन्शुरन्स आवश्यक आहे. २. मेडिकल इन्शुरन्स कुटुंबाचा घेतल्यास ५ ते १५ टक्के डिस्काउंट मिळतो. पहिला चेक देण्यापूर्वी आपण काढणार आहोत तशा दुसर्‍या कोणाच्या तरी पॉलिसीच्या टर्म्स आणि कन्डिशन्स एजंटकडून मागवून त्या वाचून घेणे गरजेचे आहे. त्यात इन्क्लूजन्स आणि एक्सक्लूजन्स मधील रोगांची तसेच विविध उपचारांसाठी बिलाची अपर लिमिट्सची वर्णने नीट वाचावीत. गंभीर रोगांचा अंतर्भाव असल्यास वार्षिक प्रीमिअम अर्थातच जास्त पडतो. हवे तर तज्ञांचे मत घ्यावे. ३. मुले नोकरीला लागल्यावर त्यांना कौटुंबिक पॉलिसी घ्यायला सांगावे आणि आपली कौटुंबिक पॉलिसी बंद करावी. प्रीमियम थोडाफार कमी पडतो. मोलाच्या नोकरीच्या कंपनीची पॉलिसी असेल तर त्या पॉलिसीत डिपेन्डन्ट म्हणून आपले नाव घालून इन्शुरन्स कंपनीचे ओळखपत्र घ्यावे. ते सहज मेलवर मिळते. ४. अपघात विम्याचा वेगळा फायदा म्हणजे अपघातात दुर्दैवाने काही काळासाठी पंगुत्त्व आले आणि रजा संपली असली तर तेवढ्या काळातले वेतन मिळते. कायम पंगुत्त्व आले तर पूर्ण विमा रक्कम मिळते. इस्पितळाच्या बिलाच्या २० टक्के किंवा पॉलिसीत उल्लेख असल्याप्रमाणे औषधाचा खर्च मिळतो. ५. विमा कंपनीत या वर्षी एकून किती विमा रक्कम जमा झाली आणि किती क्लेम रक्कम दिली याच्या गुणोत्तरावर राष्ट्रीय मध्यवर्ती विमा संस्था पुढील वर्षीचा वयाच्या पंचविसाव्या वर्षीचा प्रतिलाख प्रीमियम रक्कम ठरवते. मोतीबिंदूचे ऑपरेशन असल्यास डॉक्टरचा पहिला प्रश्न असतो की विमा आहे काय. विमा नसेल तर एका डोळ्याचे १५,००० रु. आणि असेल तर ३३,००० रु. असा दर बहुतेक डॉक्टर निर्लज्जपणे लावतात. त्यामुळे दरवर्षी विमा प्रीमियम रक्कम मोठ्या प्रमाणात वाढते. ६. मी नोकरीत असतांना प्रत्येक कामगाराला अशा पोलिसीज दाखवा नाहीतर नवी घ्या अशी हुकूमशाही केली होती. तेव्हा बर्‍याच शिव्या पडल्या. पण एकदा एका कामगाराच्या पायावरून बेस्टची डबल डेकर बस गेली आणि १४ महिने तो घरी होता आणि १४ महिन्याचा पगार त्याला ग्रूप अ‍ॅक्सीडेन्ट विम्यातून मिळाला. तेव्हा आयुर्विम्यासारखाच मेडिकल आणि अपघात विमा देखील अपरिहार्य आहे.

एक हि क्लेम नाही. तरी हि दर वर्षी वाढत वाढत , आता हप्ता १५,००० पर्यंत पोचला. पुढच्या वर्षी २० पण करतील. काय सांगता येत नाही. मी आता सरळ हि पोलिसी बंद करणार आहे. काय आहे ८० D मध्ये पैसे वाचतील टॅक्स चे आणि परत इन्शुरन्स हि मिळेल म्हणून लोक हि अवदसा गळ्यात बांधून घेतात. हळू हळू ती डोईजड होते. टॅक्स पैसे वाचले नाही तरी चालतील. पण हा इन्शुरन्स नको. कारण उद्या खरीच गरज लागली तर कितपत कामाला येईल हि मोठीच शंका आहे. इतक्या वर्षाचे भरलेले पैसे पाण्यात ..

परत मोदी द्वेषाची कावीळ झालीय असे लोक म्हणतील. पण खरे काय चालले आहे ते तर सांगायलाच पाहिजे. इथे आपण लोक नको तो विमा म्हणतो. पण मोदी ५० कोटी जनतेचा मेडिकल इन्शुरन्स काढणार आहेत. प्रत्येकी ५ लाख रु चा. हप्ता भरणार सरकार. थोडक्यात आपणच !! उद्या हे गोरगरीब अडाणी खरेच पोचले हॉस्पिटल मध्ये त्यांना विमा मिळेल काय ? मुंबई / पुणे सोडा. देशातील खेड्या मध्ये तो मिळेल काय ? कि हे फक्त इन्शुरन्स कंपनी चे पोट भरणायचे धंदे. आणि परत गोरगरिबांना पण आत्मिक समाधान .. सरकार दयाळू आहे. काहीतरी करतंय आपल्या करता म्हणून ... https://hi.wikipedia.org/wiki/%E0%A4%86%E0%A4%AF%E0%A5%81%E0%A4%B7%E0%A5%8D%E0%A4%AE%E0%A4%BE%E0%A4%A8_%E0%A4%AD%E0%A4%BE%E0%A4%B0%E0%A4%A4

मी फक्त विमा हप्ता साठनंतर भरमसाठ वाढू लागला तर घ्यायचा का नाही हा विचार केला. (विमा असला/नसल्याने लागणारा खर्च हा मुद्दा घेतला नाही.)हेल्थ इन्शुअरन्स - १५०००प्रिमिअम रिबेट - वेळप्रसंगी ओपरेशन्सचा खर्च यामध्ये बरेच फाटे फुटतील. नाव मोठे असले तरी खर्च परतफेड ही महिन्याच्या गोळ्यांसाठी नसते आणि आता बरेचजण यामध्ये येतात. या सततच्या औषधांच्या रतिबामुळेच रिटायर झाल्यावर गावी जाउन शांतपणे राहू म्हणणारे गावी जात नाहीत.

ह्या कंपनी बद्दल ऐकलंय की प्रिमियम कमी आहेत

माझ्या स्वानुभवरून , वयक्तिक इन्शुरन्स , खास करून जेष्ठ लोकांच्या आजारपणात कामाला येत नाहीत. इन्शुरन्स कंपन्या काहीतरी तांत्रिक करणे देऊन दवाखान्याचे जास्त खर्च देत नाहीत. आणि जर दिलेच तर ते मिळवण्या ची प्रक्रिया खूप क्लिष्ट आहे. त्यामुळे इन्शुरन्स चे पैसे भरून आजारपणात जेव्हा उपयोगी येत नाही तेव्हा विकतचा पश्चाताप घेतल्या सारखे आहे. प्रत्येकाचे अनुभव वेगळे असू शकतात पण माझ्या अनुभवातून आणि जवळच्या लोकांच्या बघितलेल्या उदाहरण वराऊन, इन्शुरन्स कंपनी ग्राहकांना लुटते असेच दिसले आहे. बाकी ज्याचा त्याचा निर्णय.

माझ्या ओळखीतले आहेत (ते सुरुवातीला दोन चार वर्षे वैद्यकिय विमा देखिल विकायचे) बारा चौदा वर्षांनंतर एकदा अपघातामुळे हॉस्पिटल दाखल झाले होते, मी भेटायला गेल्यावर म्हणाले, गेल्या बारा चौदा जेव्हढे विम्याला हप्ते रक्कम भरली, त्याची पाव रक्कम पण वसूल झाली नाही, काही फरक पडत नाही वैद्यकिय विमा नाही घेतला तर)

आयुर्विमा किंवा आरोग्य विमा याची एक न दिसणारी पण अतिशय महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे त्याने मिळणारी "मानसिक शांती." याची किंमत शून्य रुपये पासून अब्जावधी किंवा अनमोल असू शकते. हि किंमत प्रत्येकाच्या मानसिक जडणघडणीवर अवलंबून आहे. ज्याला कंपनी तर्फे वैद्यकीय खर्च परत मिळणार असेल त्याला याची किंमत शून्य असू शकते आणि एकटा कमावता माणूस ज्याच्या खांद्यावर संपूर्ण कुटुंबाचा आर्थिक डोलारा अवलंबून आहे त्याच्यासाठी "हि" अनमोल असते. सरकारी नोकरीत असताना माझा कोणताही विमा नव्हता. ( नौदलाने काढलेला गट विमा सोडला तर). पण नोकरी सोडल्यावर पहिल्याच महिन्यात मी हे दोन्ही विमे (आरोग्य आणि आयुर्विमा) काढले (आणि वेळोवेळी त्याची रक्कम काळाप्रमाणे वाढवली आहे.) कारण घर आणि दवाखाना यासाठी कर्ज घेतलेले होते शिवाय कुटुंबाची जबादारी होती. अशा वेळेस आजारपण किंवा अपघात कुटुंबाची वाताहत करू शकते. आता १२ वर्षात दोन्ही गोष्टींचे मूल्य बरेच कमी झाले आहे. पण (सुदैवाने) १२ वर्षात एकदाही विमा वापरावा लागला नाही म्हणून त्याची किंमत शून्य आहे असे मी अजिबात म्हणणार नाही.

मुद्दा पटला आहे खरे साहेब. वीस वर्षं मन:शांती मिळवली. एकदाही क्लेम केला नाही /करायची वेळ आली नाही तिघांपैकी दोघांना. पण पण आता साठीनंतरचे त्यांचे चौपट हप्ते न भरल्यानेही तेवढीच शांती मिळेल असं वाटतं. तीन वर्षांत ( न भराव्या लागलेल्या हप्त्यांचे) एक लाख रु शिल्क राहिल्याने कुठेही कोणताही उपचार घेण्याचे स्वातंत्र्य वाढेल हे नक्कीच.