स्मृतीगंध-७ " कापडाची मिल आणि टायपिंगचा क्लास"

सुंदर लेखन.... नेहमी पुढचा भाग कधी येतो याचीच वाट बघत असतो.

मागच्या भागातील खडतर संघर्षानंतर ह्या संधी, यश वाचताना आनंद झाला. वाचतो आहोत.

कष्टाचे चीज झाल्यासारखे वाटले. विद्याधर

एव्हड सगळ करुन देवाने तुम्हाला चांगली संधी दिलि ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

आता कळल तुम्ही इतके लवकर आणि सुंदर कसे टंकता. काका, तुम्ही एक छानसे पुस्तकच प्रकाशित करा. आजकाल इतके सुंदर लेखन अतिशय दुर्लभ आहे. एक मिपाकर म्हणून मिपावर इतके सुंदर लेखन वाचायला मिळते याचा अतिशय अभिमान वाटतो. पण हे लेखन पुढच्या पिढीपर्यन्त पोहोचायला हवे. म्हणून तुम्ही तुमच्या 'स्मृतीगंधाच्या आठवणी' नक्की प्रकाशित करा.

सगळे भाग नियमितपणे येताहेत. त्याबद्दल धन्यवाद! मिपावर आल्याबरोबर आधी आपल्या लेखाचा पुढचा भाग आलाय का हे बघितले जाते आजकाल. रेवती

हा भाग ही मस्त :)

आज एका दमात सर्व भाग वाचले. मनाला भिडले याहून जास्त काय सांगू? भाषा अगदी समोरासमोर बसून कहाणी ऐकावी अशी... त्या काळात कष्ट करायला लोक तयार असत कारण अगदी कमी संधी मिळत असत. पडेल ते काम बरीच मंडळी करत असत. गावाकडील भावंडांना, आईवडिलांना गरिबीतून वर काढणे व त्यासाठी अमाप कष्ट करणे ही त्यावेळी कोकणी कनिष्ठ मध्यमवर्गातल्या कर्त्या पुरुषांची मानसिकता होती... माझ्या वडिलांची देखिल थोड्याफार फरकाने अशीच कहाणी आहे. स्वतःची योग्यता व शिक्षण वाढवण्यासाठी त्या पिढीला आटापिटा करावा लागत होता. त्यांच्या कष्टावरच आम्ही सुखी जीवन जगतो आहोत हे मी कधीच विसरू शकत नाही!

खूप छान वाटल वाचून. खरच पूर्ण स्मृतीगंध प्रकाशित व्हायला हवा आहे. नव्या पिढीला माहिती मिळेल. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

फार छान लेखन.. पुढच्या भागाची वाट पाहतो आहे. -- लिखाळ.

आता मला 'स्मृतिगंध' वाचायची चटक लागली आहे! :) चतुरंग

मी पण रोज नविन भाग वाचत आहे. अजुन खुप येउद्यात.

पुढचा भागाच्या प्रतिक्षेत... मदनबाण..... "If debugging is the process of removing software bugs, then programming must be the process of putting them in." --- Unknown.

बरोब्बर टाइपिंग झाले की पारशीबावा ५रु देत असे ... त्या काळात ५ रु ही 'य' अथवा 'ट' रक्कम असेल , तेव्हा पारशीबावा ५रु देत असे पटत नाही.. बर्वे देत असलेला २ आणे / बिनचूक टाइप पान हा रेट वास्तव वादी वाटतो. ज्या काळी मॅट्रिक नापास हे सु द्धा एक मोठ्ठे क्वालीफिकेशन ठरत असे त्या काळात ए़खादा मॅट्रिक पास , तो सुद्धा ५१% मार्क्स वाला काही महिने बेकार राहावा हे पट्त नाही, किंबहुना ते अशक्य कोटितले वाट्ते .

आपणा सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. कोणास पटो वा न पटो ह्या आठवणींमध्ये कोणताही कल्पनाविस्तार नसून जसे घडले आहे तेच लिहिले आहे. जीवनात येणारे बरेवाईट अनुभव स्वीकारुन ,त्यातून शिकून पुढे जाणे महत्त्वाचे. धन्यवाद.