स्मृतीगंध-१ "व्हेळातले दिवस"

मिपावर स्वागत. सुरूवात उत्तम झाली आहे. पुढील भागांची वाट पाहतो.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

हा पहिला भाग आवडला. येऊद्या आणखी. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

वामनसुत , लेखन आवडले. खूप जुन्या काळातल्या कोकणातले वर्णन छान,.. अजून लेख येउद्यात.. पुलेशु .. व्हेळा म्हणजे काय? ______________________________ पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम.... ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

गावाचे नाव व्हेळ आहे हे गाव रत्नागिरी जिल्ह्यात आहे लांजा तालुक्याच्या जवळ

लेख आवडला पुढचा भाग लवकर येऊ द्या

दमदार सुरूवात. खूप सराईतपणे लिहिलं आहे तुम्ही. जुना काळ तंतोतंत उभा केलात डोळ्यासमोर. काळाच्या ओघात एकेकाळी अगदी सर्वसामान्य असणार्‍या गोष्टी कशा नाहीश्या होतात... बोरू, लेखणी, मोडी. आणि शाई घरच्या घरी बनवायची पद्धत... भारीच. पुढचे भाग पटापट लिहा. वेळ नका घालवू अजिबात. बिपिन कार्यकर्ते

मस्त लेखन. कोकणातील जुना काळ डोळ्यासमोर छान उभा केलात. पुढचे ही भाग येऊ द्यात लवकर.

परत परत वाचल. डोळ्यापुढे जुन्या काळातील गाव उभे रहीले. पुढच्या भागाची वाट पाहातेय.

मस्त लेखन. लवकर पुढचा भाग ही लिहा.

पुढ्चे भाग लवकर येउ द्या..! :)

तुम्ही आणि लेख------! अरे बाप रे !मी धक्क्यातून अजून सावरले नाही.पण मनातून खूप बरेही वाटले.तुमच्या आठवणी अशाच शब्दबध्द करुन ठेवल्यात तर पुढील पिढ्यांना त्या वाचायला खूप आवडतील. तेरी माकासे !(धन्यवाद)

आम्हाला म्हनजे माझ्या पिढीला माहित नसलेल्या काहि गोष्टी समजल्या जसे पावकि निमकि बोरु किवा शाई कशी बनवायची हे अजुन येउ द्यात खुप वाचयला मिळेल पु ले शु ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

सुरवात आवडली. पुढले भाग लवकर येउ दे.

खुपच सहजं, सुंदर आणि खरे लेखन.. अजुन वाचायला आवडेल(खरंतरं थोड असं जगायलाही आवडेल)

येउं द्या आमच्यासारख्या घाटी मान्सांना कोकन चे वर्नन वाचताना मज्जा येते. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

वामनराव एकदम मस्त लिहले आहे...अजुनही वाचावयास आवडेल...:) मदनबाण..... "If debugging is the process of removing software bugs, then programming must be the process of putting them in." --- Unknown.

छान लेखन, आवडलं. अदिती माझ्या मतांची आणि विचारांची कोणतीही वॉरंटी नाही.

व्हेळ हे लांजा तालुक्यातले छोटेसे खेडे आहे, तिथल्या दिवसांच्या ह्या आठवणी! माझ्या पहिल्याच प्रयत्नाला तुम्हा सर्वांची मिळालेली दाद वाचून बरे वाटले. धन्यवाद.

वामनसुतराव लेखन अगदी सहजसुंदर झालंय. येऊ द्या अजून. आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)

कोकणातला जुना काळ ऐकूनही फारसा माहिती नाही तो डोळ्यांसमोर उभा केलात. आजच्या शहरीकरणाच्या काळात अशा आठवणी आपल्या मुळांशी असलेलं नातं पुन्हा जागं करतात. बोरु, घरगुती शाई, पुस्ती हे स्गळे मनोरंजक वाटते! पुढे वाचायची खूप उत्सुकता आहे लिहिते रहा. (पुस्ती जोडणे हा वाक्प्रचार ह्या पुस्तीवरूनच आला असावा का?) चतुरंग

वा! मस्त लेखन !!! --अवलिया

साधारण कुठल्या वर्षीची ही हकीकत आहे? ३०-४० वर्षे की ५०-६० वर्षे?

मस्त हो वामनसुत . . छान सुरुवात झाली. पुढचे भाग येउदेत लवकर. बाकी मी लहान असताना आजोबांनी अक्षर सुधारण्यासाठी बोरुने बरेच लिहुन घेतले होते. माझे आजोबा म्हणजे हाडाचे शिक्षक. तुमचा लेख वाचुन त्यांची आठवण आली. सुक्या (बोंबील) चंद्रावर जायला आम्ही केव्हाही तयार असतो.

वामनसुतराव, वरील सर्वांशी सहमत. उत्तम, सहजसुंदर लेखन! कृपया आमचीही दाद स्विकारा.. अजूनही खूप खूप लिहा आणि स्मृतीगंध असाच दरवळू द्या, ही विनंती... तात्या.

माझी आईचे लहानपण भु गावात गेलेय. तिच्या तोण्दुन राजापुर, लान्जा ही गावे ऐकली आहेत. चुचु

छान आहे... पुस्ती म्हणजे काय ते नक्की समजले नाही. कृपया खुलासा करावा... (अंदाजे मी "लिहीण्याचा सराव करणे" असा अर्थ लावला आहे...)

आधीच तुम्ही वर्णन केलेला काळ जुना, त्यात सगळं गावाकडचं आयुष्य. आमच्यासारख्या शहरात वाढलेल्या आणि 'मोडी' लिपीबद्दल फक्त ऐकून असलेल्या पिढीला ही लेखमाला खूप उपयोगी होईल.