स्मृतीगंध-२ "व्रतबंध"

हाही भाग आवडला. मुंजीचे वर्णन हा भाग वाचुन होतोय तोच.... स्मृतीगंध-१ "व्हेळातले दिवस" कृपया मागील भागांचा दुवा दर लेखात देत जा.

साधी सोपी भाषा मनाला भावली. शेखर

पुलेशु!!

मांडवात मुंज लागल्यावर सर्वाना पान सुपारी देण्यात येई.

कानात नाव सांगायचे नसे काय? :) बाकी, 'मी कसा झालो'च्या शैलीसारखे तुमच्या लिहिणे आहे असे वाचताना कधी कधी वाटते.

छान जमला हा लेख मुंज कशी करतात याच वर्णन अप्रतीम आहे . आम्ही पडलो घाटावरचे त्यात जन्म मुंबईचा त्यामुळे मुंज वैगेरे प्रकार मला तरी ठाऊक नाही आता वामनसुत साहेबांमुळे हे कळले कसे असते ते पु ले शु असेच लिहित रहा ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

दुसरा भागही छान आहे

पुढच्या भागाची वाट पहात आहे. लेखनशैली मस्तच! रेवती

वामनसुत साहेब चित्र उभ होत आपल्या लेखनाने. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

व्वा व्वा फारच सुरेख उत्तम जमलाय

लेखनशैली मस्तच! अगदी मुंजीच चित्र उभं राहिलं डोळ्यासमोर.... पुढचा भाग येउद्या पटकन... 8>

आजीकडून तुम्ही सांगितलेल्या बर्‍याच गोष्टी ऐकल्या आहेत. कुळवाडी लोक, बायका.. ते पोहे करण्याची पद्धत .. पापड, कुरडया.. खूप खूप सांगायची आजी. खूप आवडते आहे तुमचे लेखन. पुढचे भागही लवकर लिहा. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

दोन्ही भाग एकदम वाचले.. फार छान लेख आहेत. अजून लिहा .. वाचायला आवडेल. -- लिखाळ.

काका फारच सुरेख, दोन्ही भाग आवडले. तुमची शैली छानच आहे व अतिशय ओघवती आहे. माझ्या शाळा-कॉलेजच्या दिवसांत जवळ-जवळ संपूर्ण महाराष्ट्र अक्षरशः पिंजून काढला आहे. त्या दिवसांत जे काही "गाव" ही संकल्पना पाहिली, अनुभवली त्याला तोड नाही. आजही ते दिवस अशा लेखामधुन आठवतात व त्या आठवणींनी मन हळवं होतं. गेले ते दिन गेले!!! "स्मृतीगंध" हे शिर्षक तर अप्रतिम....... असेच लिहित रहा ..... सस्नेह मिलिंद

वामनसुतराव, मस्तच लिहिता राव तुम्ही. आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)

वामनसुत साहेब,दोन्ही भाग एकदम वाचले.आपण ओघवत्या भाषेत आपल्या लहानपणापासूनच्या आठवणी सांगत आहात.हे लेखन वाचता वाचता बाबा त्यांच्या लहानपणीच्या ज्याज्या आठवणी सांगतात(आणि गावी गेल्यावर आज्जीकडून ऐकायला मिळतात),त्या डोळ्यासमोर उभ्या राहिल्या. ;;) असेच आणखी लिहा.त्यानिमित्ताने आम्हाला जुन्या(आणि आता काळाच्या पडद्याआड गेलेल्या) रीतिरिवाज,पद्धती इत्यादींचा परिचय होईल. :) :) :)

हाही भाग मस्त जमलाय!! येवु द्या अजुन.. :) --अवलिया

लेखनशैली आवडली! अजून लिहा वाचायला आवडेल. श्रीमंत सकलगुणालंकरण अखंडित लक्ष्मीअलंकृत त्रिभुवनमंडित जगत् चालक श्रीआर्यादुर्गादेवी यांचे सेवेसी चरणी नतपर दासानुदासाचे दोन्ही कर जोडून त्रिकालचरणी मस्तक ठेवून शिरसाष्टांग नमस्कार ही विज्ञापना. हा मायना भन्नाटच आहे! :) उखळाला 'वायना' असाही शब्द आहे हे माहीत नव्हते. पोहे करायची पद्धत सुद्धा प्रथमच ऐकतोय. चतुरंग

हा भागही छान झाला आहे. असेच लिहीत रहा. अजून वाचायला आवडेल. --शाल्मली.

साध्यासोप्या शब्दांत लिहिलेला चित्रदर्शी लेख. सगळे वातावरण डोळ्यांसमोर उभे राहिले. पुढच्या भागांची वाट पाहतो आहे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

हे वाचताना आजी-आजोबांच्या गप्पा आठवतात. ते पण असेच जुन्या आठवणीतुन भूतकाळ तंतोतंत ऊभे करत असत. आम्ही मुले त्यांच्या आठवणीत असेच गुंगुन जात असु. आज ना आजी आहे ना आजोबा. तुमच्या आठवणी परत भूतकाळात घेऊन जाताहेत.

तुमचे दोन्ही लेख खुपच सुंदर आहेत. =D>

सुंदर लेखन... :) मदनबाण..... "If debugging is the process of removing software bugs, then programming must be the process of putting them in." --- Unknown.

आपल्या सर्वांच्या प्रतिसादांनी लिहायला हुरुप येत आहे, धन्यवाद.

लेख छान आहे. परंतु मुंज या विषयी जास्त काही माहिती नसल्याने तो भाग कळाला नाही. कुणीतरी मुंज म्हणजे काय, ती का करतात वगैरे गोष्टींवर प्रकाश टाकल्यास उत्तम. बाकी पुलेशु.