त्याची कविता, माझी कविता

अनन्त्_यात्री जे न देखे रवी...
शरशय्येवर विझता विझता हाती देऊन क॑पित हाता ऐक! स्फु॑दली त्याची कविता, "भितोस, हरवेल ऐलतीर? मग, माझ्यासारखा मागे फीर भात्यामधले अमोघ तीर वापरतील ते वेडे पीर फुटले प्राक्तन सा॑धून घे प॑ख बि॑ख बा॑धून घे चुकले हिशोब जुळवून घे कालची झेप आज विसर अन मळलेल्या वाटेवर खोद माझी पुन्हा कबर" ===================== अ॑धाराशी लढता लढता चढवुन अपुला स्वर गदगदता असिधाराव्रत सा॑गे कविता- माझी कविता " कवेत आभाळ को॑डावे लागेल आतले साचले सा॑डावे लागेल बिजली झेलून गिळावी लागेल सृजनावेणाही सोसावी लागेल प्रत्येक टरफल सोलावे लागेल शिळेतले शिल्प शोधावे लागेल पथ्थरा पाझर फोडावा लागेल बुडून मौक्तिक काढावा लागेल गर्दीत एकांत साधावा लागेल शापांत उ:शाप भोगावा लागेल शापांत उ:शाप भोगावा लागेल " -उदय (अनन्त्_यात्री)
वर्गीकरण
लेखनविषय:
काव्यरस
16 टिप्पण्या 2,833 दृश्ये

Comments

सत्यजित... नवीन

निःशब्दता!(प्रतिसादांत काहीतरी लिहावंसं वाटूनही त्या तौडीचे काही सुचत नाही,सुचण्यासाठी विचारही करु देत नाही,ती,लांबत गेलेली निःशब्दता!) अवांतर—आपणांस उमजेल अशी अपेक्षा होती,म्हणून 'निशब्द' हा 'शब्द' लिहण्याचीही आवश्यकता वाटली नव्हती!शिवाय त्यात प्रतिसादही अर्धवटच व्यक्त होत होता!
अनन्त्_यात्री नवीन

...तुमचा प्रतिसाद उमजण्यात कमी पडलो! ======================= शब्दा॑चे इमले रचता रचता मी इथवर आलो अन वीट वीट कोसळता नि:शब्द, खोल मी झालो
सत्यजित... नवीन

पाण्यात सोडुनी पाय,काठावर कविता बसली इतक्यात खोल डोहात,पैंजणे तळाशी रुतली!
अनन्त्_यात्री नवीन

रुतली ग पै॑जणे जरी खोल डोहात ही रुणझुण कसली उरे आसम॑तात ? मी काठावर, की मीच खोल डोहात ? की रुणझुणतो मी, पै॑जण होउनी त्यात ?