मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

आमचे आगोबा [मिपाक्विता]

टवाळ कार्टा · · जे न देखे रवी...
कच्चा माल दोन मिंटात पाताळेश्वर गाठी तीन ढेंगात आम्चे आगोबा.. सुकांताचे ताट आमरसही दाट न चुकता प्रत्येक कट्टा.. तैलबुध्धी शाबूत खाणेही मजबूत ज्ञानाचा तर नित्य धबधबा.. लेण्यांत आसरा घ्यावासा वाटतो दर्पणसुंदरीचा सहवास सदानकदा गुरजींकडे जाती घेऊन हाती दहा किलोचा पावभाजीसाठी डबा.. सुकांती आहार सतत (लेणी)विहार आरोग्याचा मंत्र आगोबा.. निरागसतेचा पुतळा जणू हा बुवांना पिडणे हाच मनसुबा .. ......... सालसकुमार दातपाडे

वाचने 11999 वाचनखूण प्रतिक्रिया 21

In reply to by टवाळ कार्टा

रातराणी Tue, 03/22/2016 - 23:47
ब्रोब्रच आहे काकांच. लहान मुल हळवी असतात ना. उगीच रडू लागल म्हणून काकूमंडळ रागावले तर काय घ्या ;) म्हणून आपल खात्री केलेली बरी.

In reply to by धनंजय माने

चौकटराजा Tue, 03/22/2016 - 09:22
आगोबा म्हण्जे जे आजोबा नहीत ते दर्पण सुदरी म्हण्जे दर्पणातच फक्त सुण्दर दिसते अशी गुरुजी कोण गुरुजी = श्री गुरूजी + श्रींरंग जोशी - २(श्री) - ( रंग +जोशी) बुवा कोण - आत ह्ये काय इचारन झालं ? जो बाई नाही तो किंवा अनाहितेच्या आकंठ प्रेमात पडून पान्डुब्बा सोडला तर सगळ्या मित्राना विसरणारा असा जो तो ( हा समास कोणता हे ब्याट्म्यान हे सांगतील तुम्हाला .

In reply to by चौकटराजा

चौकटराजा Tue, 03/22/2016 - 09:27
पान्डुब्बा म्हण्जे कोण उत्तर - मला पान्डुबा, स्पावडू स्पावड्या फेण्या, बन्या असे संबोधित केल्यास फाट्यावर मारण्यात येईल असे म्हणे जो तो

पिलीयन रायडर Tue, 03/22/2016 - 14:43
कधी कधी निसर्गाला सुद्धा रंग खेळण्याचा मोह आवरत नाही आणि मग सुरु होते रंगांची किमया मनाला प्रसन्न करणारी हे काय आहे ते सांगा आधी.. बाकी कविता चान चान!