मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

एक माणूस मिशी काढून..............

शिव कन्या · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
कविता
प्रेमकाव्य
साहित्यिक
समाज
शिक्षण
काव्यरस
कविता माझी
प्रेम कविता
भावकविता
सांत्वना
करुण
एक माणूस मिशी काढून शाळेमध्ये पोहचला बघता बघता खिडक्यांमधून वर्गात जाऊन बसला. वर्ग भरला मुलामुलींनी सुरेख हसणे पानांमधूनी हळूच पाही शाई सांडूनि, बघते का ती मान वळवूनी! हातचा राखून गणित चुकले नजर चकवून भाषा हुकली कितीक राजे आले गेले इतिहासाच्या पानोपानी.... छंद जीवाला एकच लागे रिबिनीमागचे भोळे कोडे! इकडे तिकडे बघून झाले मास्तर सगळे येऊन गेले मधली सुट्टी चिंचा बोरे मैदानावर सुटली पोरे..... वर्गासहित उठून गेले साधेभोळे हळवे कोडे! भान आले, बाहेर आला.... एक मुलगा मिशी लावून शाळेबाहेर पडला हरवलेले हळवे कोडे पुनःपुन्हा शोधित राहिला .
वाचने 25325 वाचनखूण प्रतिक्रिया 71

चांदणे संदीप गुरुवार, 10/29/2015 - 20:53
मस्तच! शाळेत गुर्जी कवितांना चाल लावायचे तश्शीच म्हणून पाहिली! :))
एक मुलगा मिशी लावून शाळेबाहेर पडला हरवलेले हळवे कोडे पुनःपुन्हा शोधित राहिला
शेवटही उत्कृष्ट!

चतुरंग गुरुवार, 10/29/2015 - 21:16
की त्यावरुन मला एक कविता सुचली - एक माणूस मिशी 'काढून' सिनेमामध्ये पोहचला बघता बघता डोळ्यांमधून मनात जाऊन बसला. थेटर भरले मुलामुलींनी निखळ हासणे मनापासुनी हळूच पाही डोळे पुसुनी, काय सांगतो चेहेर्‍यामधुनी! गल्ल्यावरची गणिते सुटली? चित्रपटांची भाषा कुठली? कितीक नटवर आले गेले इतिहासाच्या पानोपानी.... पिसे जीवाला एकच लागे मिशीमागचे भोळे डोळे! 'गोल्ड रश' अन 'किड' हलवुन गेले 'डिक्टेटर' 'सिटीलाईट' हसवुन गेले वेताची काठी फाटके बूट जुनाट टोपी ढगळा सूट आठवांसहित हरवुन गेले मिशीमागचे भोळे डोळे! एक मुलगा मिशी लावून थेटरबाहेर पडला हरवलेले भोळे डोळे पुन्हापुन्हा शोधित राहिला. (अ किड) रंगा

मिसळपाव Fri, 10/30/2015 - 18:54
मूळच्या सुरेख कवितेला चतुरंगाचा अप्रतिम प्रतिसाद! व्वा! झकास. आता केशवसुमारने येउन यावर कडी चढवली की मी चिमटा काढून बघेन - टाईम मशीनमधनं चार-पाच वर्ष मागे नाही ना गेलोय बघायला ;-) एक माणूस मिशी काढून / लावून.... क्या बात है.... टिपः माझा आयडी 'मिसळपाव' असला, मिपाच्या बाल्यावस्थेत तत्कालीन चालकांच्या संमतीने घेतलेला, तरी मी एक सामान्य सभासद आहे. या आयडीचा आणि या संस्थळाच्या चालकांचा / संपादकांचा काहीही संबंध नाही.

निनाद Fri, 10/30/2015 - 05:01
खुपच सुंदर आहे तुमची कविता. खुप दिवसानी काही तरी मस्त वाचायला मिळाले.

चतुरंग Fri, 10/30/2015 - 16:51
उत्स्फूर्तपणे सुचलेले विचार त्याच कवितेच्या धाटणीत बांधलेत. "मला सुचलेली कविता" असं तिथेच म्हटलं आहे.

ज्ञानोबाचे पैजार Sat, 10/31/2015 - 11:10
दोन्ही कविता अतिशय आवडल्या. इतक्या सहजपणे मिशी काढतायेत नाही याची या निमित्ताने पुन्हा एकदा जाणिव झाली आणि उदास करुन गेली. पैजारबुवा,

नीलमोहर Sat, 10/31/2015 - 11:24
मूळ कविता आणि चतुरंग यांची रचना दोन्ही अप्रतिम.

शब्दबम्बाळ गुरुवार, 11/05/2015 - 00:22
आता पर्यंत बर्याच वेळा हि कविता वाचून काढली तरीही प्रत्येक वेळी खूप मस्त वाटते! :) कित्ती सहजपणे भूतकाळात घेऊन जाते आणि संपता संपता आम्हाला मिशी लाऊन वर्तमानात आणते! ;) खूपच छान, लिहित राहा...

बिपिन कार्यकर्ते Sun, 11/08/2015 - 19:36
इतके दिवस हा धागा वाचला नव्हता. आत्ता माझ्या शाळेत एका कार्यक्रमाला आहे. मुलींना शाळा दाखवली. सहज धागा उघडला तर हे दिसले!!! जबरी योगायोग. कविता आवडलीच.

राघव गुरुवार, 02/04/2016 - 13:43
निसटली होती. उत्तम कविता. थेट भिडते. :-) रंगाशेठनं पाणी आणिक गहिरं केलं.. तेही मस्तच!! राघव

विजय पुरोहित गुरुवार, 02/04/2016 - 17:04
सहमत... शिवकन्या आणि चतुरंग या दोघांच्यामुळे दोन उत्कृष्ट टाईमलेस क्लासिक्स मिपावर दाखल झालेत...

माहितगार Fri, 02/05/2016 - 09:36
कविता आज तिसर्‍यांदा वाचली. कवितेतील रुपक आणि अर्थछटांकडे नव्याने लक्ष गेले.
.... रिबिनीमागचे भोळे कोडे! ... साधेभोळे हळवे कोडे! भान आले, बाहेर आला.... एक मुलगा मिशी लावून शाळेबाहेर पडला हरवलेले हळवे कोडे पुनःपुन्हा शोधित राहिला
उपरोक्त शालेय वय ते युवावस्थेतील बदल सुरेख टिपला आहे, त्यातल्या 'भान आले' ला दोन अर्थछटा आहेत आणि दोन्ही अर्थ छटांसहीत वाचताना मस्त वाटले.
हातचा राखून गणित चुकले नजर चकवून भाषा हुकली कितीक राजे आले गेले इतिहासाच्या पानोपानी....
या ओळीपण मस्त आहेत.

माहितगार Sat, 02/06/2016 - 12:44
मिशी हे रूपक घेऊन अलिकडे मी सुद्धा एक मिशी नृत्य नावाची कविता लिहिती झालो. कदाचित पब्लिकला फारशी लक्षात आली नसावी.