चांदणचकवा

पद्मश्री चित्रे जे न देखे रवी...
काट्यांत हरवली वाट संदिग्ध पावले माझी वळणावर एका अवचित अबोल होऊनी गेली.... वस्ती ही आता दूर वळ्ण्याचा नाही धीर एकाकी निर्जन रानी हे श्वास ही होती तीर.... जगण्याचे वादळ शमले मृत्युची ओढ न उरली निस्तब्ध शांत या रात्री ओझेच सावली होई.... भिरभिरतो रानी आता दिशाहीन जणू रावा जगण्याच्या आवर्ताला मरणाचा चांदणचकवा... पद्मश्री चित्रे (फुलवा)
वर्गीकरण
लेखनविषय:
काव्यरस
20 टिप्पण्या 4,054 दृश्ये

Comments

पैसा नवीन

कविता आवडली. एकदोन जागी यमक जुळवता आलं असतं. ते राहिलं आहे. वळणावर एका अवचित अबोल होऊनी गेली.... इथे काहीतरी वेगळा शब्द हवा होता असं वाटलं. तसंच निस्तब्ध शांत या रात्री ओझेच सावली होई.... याऐवजी ओझेच सावली झाली.. असं जास्त चांगलं वाटलं असतं का?
आयुर्हित नवीन

भावना कळल्या! मनातील सल कवितेत उत्तम रीतीने उतरला आहे. जीवनात काही ध्येय/मंझील/goals नाही, हाच खरा चकवा आहे! त्यामुळेच मला ह्या असल्या कविता आवडत नाहीत(its my problem!). एक आवडलेले गाणे : मंझिले अपनी जगह है
सुधीर नवीन

पण थोडी निगेटीव्ह वाटली. हे खूप आवडलं, "हे श्वास ही होती तीर...."
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे नवीन

आवडली कविता. -दिलीप बिरुटे