अ स्स ल मे व्या !!

नावाला जागलास मित्रा. :)

सलाम...!सलाम...!सलाम...!

उन्हाळ्याचा ताप असह्य झाल्यावर पहिला पाऊस येतो आणि सगळं वातावरण बदलून जातं, तसं वाटलं तुझी कविता वाचून.

बोरकरांच्या ओळी 'मध्यवर्ती' ठेवून केलेली रचना आवडली :). पहिली द्विपदी 'तन्नि:श्वास श्रवुनि रिझवी कोण त्याच्या जिवासी'ची आठवण करून देणारी. कवितेतले चेतनागुणोक्ती, अनुप्रास अलंकार आणि फुलांची अस्सल नावं हे 'अच्च' बोरकर परंपरेतलं! जियो!!

आवडली हे वे सां न ल.

मस्त रे मेव्या... खूप दिवसांनी तुझी एक झकास कविता वाचली... :) इंद्रधनू-वर दृष्टिस पडता नभोमंडपी दूर हरितवनश्रीलेपित सृष्टी वधू लाजुनी चूर! या ओळी तर क्या बात है.... ;)

आषाढातल्या पहिल्या पावसाची चातकप्रतीक्षा (दवणीय शब्दाबद्दल माफ करशीलच ;) ) आणि त्यापुढला वरुणराजाचा प्रवास सुरेख चितारला आहेस. (बाकीबाबप्रेमी)रंगा

इंद्रधनू-वर दृष्टिस पडता नभोमंडपी दूर हरितवनश्रीलेपित सृष्टी वधू लाजुनी चूर! ..... सुंदर ओळी! सर्वच रचना picturesque आहे, चित्रगुप्तांनी आणि त्यांच्यासारख्या प्रतिभावंत कलावंतांनी या कवितेला चित्ररुप द्यावं असं सुचवावसं वाटतं! मेघवेड्या: या निमित्ताने 'बोरकरी' पावसावरच्या आणखी एका लेखाची आठवण करून दिलीस...

कविता आवडली. मेवे ध्वनिमुद्रीत करुन फित चढवा.

निव्वळ अप्रतिम.

अतिशय सुंदर रचना. परत परत वाचली.

मेघवेडा साहेब. खरच खुप सुंदर रचना आहे. खुपच अप्रतिम.

खल्लास!!!

कडक ऊन्हात सह्याद्रितल्या कुठल्या तरि गडावर नाहितर डोंगरावर चढत जावे .. ऊन्हे ऊतरायच्या आतच एकदम आभाळ भरून यावे .. अन बरोबरिच्या कुणाच्या तरि "चला पावसाच्या आत खाली ऊतरूया".. असल्या हट्टाला न जुमानता तिथेच कुठेतरि कडे-कपार्‍यांमधे थांबून धूम पावसाचे रूप अन तुषार अंगावर झेलून जेव्हा हळू हळू खाली ऊतरत येताना .. मधेच एखादि छोटिशी वाडि अन पायर्‍या पायर्‍यांची शेती बघत , एकदम तुमची हि कविता समोर दिसावी .. नाहितर ... दे धूम पावसात गाडि हाकत घाटमाथ्यावर येउन थाम्बावे .. पावसाचा जोर जरा कमी झालेला पाहून , गाडि रस्त्याच्या कडेला लावावी .. अन पावसाची थोडिशी रिप रिप अंगावर झेलत एक फेरफटका बाजूच्या माळरानावर मारायला निघावे .. तेव्हा तुमची हि कविता एक्दम भेटावी .. वाह .. मे वे .. मन एकदम फ्रेश करून टाकलेत ..

हा धागा स्पेशली रेकमेंड झाला म्हणून उघडला ... आणि सार्थक झालं! अप्रतिम आहे रे हे मेव्या! नंदन आणि पहाटवारा यांचे प्रतिसादही आवडले.

अप्रतिम...!!

इकडे उन्हाचा उकाडा असूनही कविता वाचताना आजूबाजूला पाऊस कोसळत असल्याचा भास झाला :)

कविता आवडली. पण समजायला अवघड आहे आणि यातला शृंगार रस नाही झेपला.

छान ! आता याचं रसग्रहण करुन लेख लिहायचा वादा पूर्ण करावा !!

दा .. प्रच्चंड आवडेश. अरे लिखाणाची फ्रिक्वेंसी वाढवलीस तरी चालेल :) कोटीभास्कर आणि पहाटवारा यांचे प्रतिसादही आवडले आहेत :)

समस्त रसिकजनांचे मनःपूर्वक आभार. नंदन - स्तुतीनं मेंदू ढिला होतो असं अलीकडेच कुठेतरी वाचलं! ;) आणि आपण तर मला तडक बोरकरांच्या परंपरेत नेऊन ठेवलंत. मेंदू निखळला तर जबाबदारी तुमची. ;) बहुगुणी - लिंकबद्दल धन्यवाद. सुरेखच लेख आहे. सहजमामा - वेळ मिळेल तेंव्हा नक्की ध्वनिमुद्रण करीन. पहाटवारा - :) कार्यकर्ते - कोण तो रेकमेंडर? मृत्युंजय - यातली गत तर नाही ना? ;) वाटत नाही म्हणा तसं तुमचं लेखन वगैरे बघून. नाना - आपणच रसग्रहण करावेत अशी नम्र विनंती.

मेव्या, किती सुंदर लिहिलं आहेस!

सुंदर कविता! स्वाती

छान कविता. खूप आवडली. नानासाहेबांचे रसग्रहणदेखिल मस्तच!

खूपच सुंदर कविता! जियो मेवे!

खरोखरच सुंदर काव्य!!

अतिशय सहज, वृत्तबद्ध आणि सकस काव्य वाचायला मिळाले. जियो! जियो!

"सकस" हा शब्द चैतन्य दिक्षितां कडुन उधार घेउन सुद्धा शब्द अधुरे वाटताहेत. मेवे अगदी "हलवा" कविता. सुरेख, नाजुक शब्द रचना अन चित्रदर्शी काव्य. पुन्हा पुन्हा वाचाव अन उरी साठवाव.

अस्सल मेवे ब्रांड... मस्तच रे

सुंदर!!

भारी