आमच्या गुरुमाऊली यशोदामैय्याच्या झुरळे, पाली आम्हां सोयरी.. वरून प्रेरणा घेऊन व पी. सावळाराम यांची माफी मागून. किरकिर उंदिर करे सारखा ओट्यावरही झुरळ चढे पालीच पाली चहूकडे गं बाई करू मी रांधप कुणीकडे? घरभर फिरले मारण्या पाली गोणी, पिंपं, ओट्याखाली चमकून बघता वरती दिसली दचकून माझा ऊर उडे गं बाई करू मी रांधप कुणीकडे? काप काढली असती तळुनि (पण) कढई भरली मधमाशांनी खुणाविते मज फळीवरूनि घसरत झुरळच दुग्धि पडे गं बाई करू मी रांधप कुणीकडे? मूळ काव्य - रिमझिम पाऊस पडे सारखा