वैकुंठ
प्रिय तुकाराम,
काल तु सपनात आला
अन् म्हणला, चल वैकुंठाला.
मी हापकुनच गेलो
हातापायाला दरदरुन घाम फुटला.
च्यामारी तुक्या,
तुला काय सवसारात इंट्रेस नव्हता.
तु बरा आन तुव्हा इट्टल बरा.
माहं तसं नव्ह रं दादा,
पोरासोरायचं शिक्षान, म्हातारा-म्हतरी,
त्यायच्या हौशी-मौजी,
अजुन लय गोष्टी राह्यला
आन तु म्हणतो चल वैकुंठाला.
आपल्याच्यानं काय होनार नाय.
तुव्ह मी काय ऐकणार नाय.
टाळ चिपळ्याच्या आवाजात
आरामात झोपलो.
पर, माह्याच तसबीरीजोळ
माहं गणगोत काहून रडून राह्यलं
हे मातर कळत नव्हतं ?
वाचने
3795
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
19
लय भारी
In reply to लय भारी by पाषाणभेद
आरं हा
राम नाम .... -
In reply to राम नाम .... - by टारझन
ते
In reply to ते by ३_१४ विक्षिप्त अदिती
कुठं वाचलं आठवत नाही
In reply to कुठं वाचलं आठवत नाही by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
बरोबरंच
In reply to बरोबरंच by टारझन
बाबुराव अवांतराबद्दल क्षमा करा राव....!
In reply to बाबुराव अवांतराबद्दल क्षमा करा राव....! by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
क्षमा करतील हो!
In reply to बाबुराव अवांतराबद्दल क्षमा करा राव....! by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
कसलं
In reply to कसलं by टारझन
असो, मोठे
बाबुराव...
बाबुराव
आवडलं
sixth sense
छान लिहलय
टाळ
आवा चालली पंढरपुरा
थोडं वेगळं
कविता बरी