मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कमिलिऑन

पॅपिलॉन · · जे न देखे रवी...
जेव्हा ते मावळतीच्या शेजार्‍याघरीं बालेकिल्ला बांधत होते - तेव्हा ते होते पवित्रभूमिरक्षक! जेव्हा ते उगवतीच्या शेजार्‍याला रक्तबंबाळ करीत होते - तेव्हा ते होते शहीद व्हायला निघालेले स्वातंत्र्यसैनिक! आता त्यांच्या बंदुका रोखल्यात आमच्यावरच - हो, खरे आहे - ते आहेत दहशतवादी!!

वाचने 2719 वाचनखूण प्रतिक्रिया 11

क्रान्ति 25/04/2009 - 07:12
इतक्या मोजक्या शब्दांत भयानक वास्तव मांडलंय, खरंच काय लिहावं, सुचत नाही. खूप खूप आवडली कविता. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com

वा पॅपिलॉन.. चांगली आहे कविता / मुक्तक... _____________________________ कुठे संत तुकाराम? कुठे शांताराम आठवले?

खरोखर छान कविता. पुण्याचे पेशवे एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते. Since 1984

In reply to by अविनाशकुलकर्णी

हो मान्य पण प्रत्येक वेळी त्यांचा हेतु निराळा होता>> माफ करा अविनाशजी पण मला असे वाटत नाही. प्रत्येक वेळी त्यांचा हेतु फक्त आणि फक्त आपले वर्चस्व प्रस्थापित करणे हाच होता आणि तोच राहील. असो.. कविता सुरेखच. मोजक्या शब्दात परिस्थितीची दाहकता मांडण्याचं कसब आहे तुमच्याकडे. :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

पॅपिलॉन 26/04/2009 - 14:43
धन्यवाद. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.

सुधीर काळे 16/11/2009 - 13:37
पापियाँभाऊ, मस्त कविता! अजून लिहा! सुधीर ------------------------ सीना हो ज़ख्म ज़ख्म तो ढलते हैं कैसे गीत? फुर्सत अगर मिले तो कभी बाँसुरीसे पूछ!

पॅपिलॉन 16/11/2009 - 18:38
सगळ्या प्रतिसादकर्त्यांचे आभार. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.