गुजरात-१ गुजरात-२ गुजरात-३ गुजरात-४ गुजरात-५ नॅशनल मरीन पार्कला अदल्या दिवशी भेट देऊन आल्यावर दुसर्‍या दिवशी आम्ही सकाळची न्याहरी करून द्वारकेला जाण्यासाठी जामनगर सोडले. खंबालिया-भाटिया-कुरुंगा-द्वारका असा मार्ग होता. द्वारकेला पोहोचल्या पोहोचल्या रसभंग झाला. तेथे इतका कचरा होता की माझा फोटो काढायचा मुडच खलास झाला. जसे जसे आत जाऊ तसा कचरा वाढतच होता. मुख्य म्हणजे दुपारी देव झोपल्यामुळे मुख्य देऊळ बंद होते....असो. त्या कचर्‍याचा मोबाईलने फोटो काढले व पंतप्रधानांच्या वेबसाईटवर पाठवून दिले. एकंदरीत द्वारका बघून भ्रमनिरास झाला. म्हणजे देऊळ चांगले आहे पण सभोवतालचा परिसर एकदम भिकार होता. आता माहीत नाही. पण एक फायदा येथे झाला तो म्हणजे एका माणसाने नुकतेच समुद्रातून दोन शंख काढले होते त्याचा सौदा केला. अगोदर १८०० म्हणत होता...पण शेवटी ५०० ला दोन शंख घेतले. घेण्याआधी त्याच्याकडून वाजवून घेतले व सांभाळून पुण्याला आणले. पुण्याला आल्यावर ते स्वच्छ धुतले व वाजवायचा प्रयत्न केला पण शक्य झाले नाही. शेवटी मुलाने संध्याकाळी घरी आल्यावर वाजवून दाखविला. मग मात्र थोडा सराव केल्यावर वाजवता येऊ लागला पण फार मोठा आवाज काढता आला नाही..... मधे एकदा घरी टेबलटॉपचे प्रयोग केले त्यात त्याचाही एक फोटो काढला.... द्वारकेहून अत्यंत निराश होउन आम्ही पोरबंदरला निघालो. पोरबंदरच्या आधी सूर्य मावळतीला चालला होता हवा मस्त सुटली होती. आरामात बेगम अख्तरच्या गझला ऐकत चाललो होतो तेवढ्यात बहीण मागच्या खिडकीतून ओरडली. "काय मस्त कमळे फुलली आहेत बघ !'' थांबूया जरा. मलाही गुलाबी रंग लांबून दिसला होता पण थांबायचा काही माझा विचार नव्ह्ता. गाडी बाजूला घेऊन उतरलो तर त्या पाण्यात असंख्य लेसर फ्लेमिंगो अगदी स्तब्ध उभे होते. त्यांनी तिरक्या तिरक्या रांगा लावल्या होत्या. आमची चाहूल लागताच त्यांनी आत पाण्यात सरकण्यास सुरवात केली...तेवढ्यात एक छायाचित्र टिपले... लेसर फ्लेमिंगो..... अंधारात उडणारे करकोचे.. इथे इतके पक्षी होते की आमची द्वरकेची व खिजाडियाची निराशा कुठल्याकुठे पळून गेली... दुसर्‍यादिवशी पोरबंदर सोडून उलट्या दिशेला यायला लागले तरी चालेल पण येथे येऊन फोटो काढायचे हे निश्चित केले. आदल्या दिवशी संध्याकाळी व दुसर्‍यादिवशी दुपारपर्यंत काढलेले फोटो.... या जागेचे नाव आहे कुसडी... अबोला......शेकाट्या किंवा ब्लॅक विंग्ड स्टिल्ट... प्लवर... उचाट्या किंवा पाईड अ‍ॅव्होसेट..... मासा मिळाल्यामुळे खुष झालेला बगळा.... बकध्यान.....काळा बगळा.... पेलिकन...एक रुबाबदार व्यक्तिमत्व.... उडताना.... हजारोंच्या संख्येने असलेले करडे करकोचे..... स्नाईपची जोडी... उडताना एक करकोचा..... जरा जवळून... गुरे घरी परत जाताना... पेलिकन्स.... फ्लेमिंगोची नाचणारी पोरे.....अगदी धीटपणे आमच्या जवळ घिरट्या घालत होती... आता कॅमेर्‍याच्या समोर सूर्य आल्यामुळे मला माझे आवडते शॉटस् मिळाले.... फ्लेमिंगोची रांग.... गुजरातमधे मला सगळ्यात आवडलेले शहर म्हणजे उत्तम समुद्र किनारा लाभलेले पोरबंदर.... समुद्राच्या काठाने एक मस्त रस्ता बांधलेला आहे...ज्यावर एकही अतिक्रमण नाही...कचरा नाही...मस्तच ! हवा मस्त, खाणेपिणे (सगळ्यात चांगला उंधियो पोरबंदरला खाल्ला) मस्त, शहराचा वेग माणसाला सहन होणारा.... उद्या सोमनाथला जायचे आहे....सोमनाथचा इतिहास आठवून कोणाच्याही डोळ्यात पाणी येईल..... क्रमशः जयंत कुलकर्णी...