सकाळी गडबड,लगबग सुरु झाली घोडेवाले पोर्टर आले.पुन्हा एकदा बरोबर नेण्याचे प्रत्येकाचे सामान तागडीत टाकुन बरोबर २५ किलो असल्याची खात्री त्यानी केली आपले सामान नेण्यासाठी निगम घोडा-पोर्टर देते,पण स्वतःसाठी घोडा हवा असेल तर त्यासाठी ३५०० रुपये लागत होते.तो घोडा पुर्ण यात्रेत आपल्या बरोबर राहतो दोघाना ७००० रुपये लागले असते आम्ही आपल्या दोन दोन पायांचेच घोडे ठरवले. आज फक्त १९कि.मि. बसचा प्रवास होता.तवाघाट आले. हा डोंगरमाथ्या वरचा सपाटीचा भाग पार्वतीचा तवा.काली आणि गोरी गंगा या नद्यांचा सन्गम आहे. इथे मोठा हायड्रो पॉवरप्रॉजेक्ट आहे.पाठीला छोटी पिशवी लावून बसला टाटा केला आणि पांगूसाठी डोंगर चढायला सज्ज झालो.पांगू फक्त ९ कि.मि.असे सांगितले होते,उंची ८०००फूट.वाटले दोन तासात सहज पोहोचू आपण रोज एका तासात ५कि.मि. चालतोच. पण भ्रमाचा भोपळा फुटायला पाच मिनिटेही लागली नाहीत खडीचढण दगडानी बांधलेला खाबडखुबड रस्ता दमछाक करणारा पण शिणवटा कमी करणारा निसर्ग,तहान भागवणारे झुळझूळ वाहणारे झरे,आणि वाटेत कुलम{हिरवे आलुबुखार} विकणारी,लिमलेटची छोटिशी गोळी दिली तरी खुशहोउन खुदुखुदु गोड हसणारी निरागस कुमाऊं खेडूत मुले थकवा जाणवू देत नाहीत.वाटेत एक वाडी लागली तेथील घरी लग्न होते,आम्ही तिथे पोहोचलो तर आमचे खुप प्रेमाने ऊं नमःशिवाय म्हणून स्वागत केले,बसायला घोंगडे दिले,आपुलकीने चौकशी करुन सगळ्याना फराळ दिला,चहा केला.त्याशिवाय लग्नाचे पाहुणे म्हणून प्रत्येकाला टॉवेल भेट दिला.मग आम्हीही सर्वानी मिळून नवर्यामुलीला आहेर दिला.हे आमच्या सारख्या अनोळखी लोकांचे केलेले आदरातिथ्य पाहून आम्ही भारावून गेलो. पुन्हा वाटचाल सुरु.पांगुला पोहोचायला सहा तास लागले,सन्ध्याकाळ झाली.थकून गेलो होतो पण मुक्कामावर पोहोचलो आणि निगमच्या हसतमुख कर्मचार्याने ऊं नमःशिवाय म्हणून दिलेले रसना पिताक्षणीच तो थकवा कुठल्याकुठे पळून गेला.वातावरण आल्हाददायक होते. कुलम एक असे पहाडी फळ,हिरव्या रंगाचे आबटगोड चवीचे.खाल्ले की तहान भागते,शरीरात शक्ती येते.थकवा पळून जातो. ऊं नमःशिवाय षडाक्षरी महामंत्र प्रत्येकाच्या तोंडी.चालणारा प्रत्येक माणूस समोरासमोर आल्यावर म्हणणारच ऊं नमःशिवाय स्वागतार्थ ऊंनमःशिवाय निरोपार्थ ऊंनमःशिवाय,देवाणघेवाण करताना ऊंनमःशिवाय,आभार मानताना ऊंनमःशिवाय सर्वकाळ ऊं नमःशिवाय.खुप छान पवित्र सुंदर वातावरण आहे या उत्तराखंडाच्या यात्रेत. क्रमशः