माणूस आहे! शेवटी चुका करणारच...पण कधीकधी काही चुकांनंतर स्वतःवरच फार चिडचिड होते. हा धागा अशाच चुकून बघितलेल्या चित्रपटांविषयी.... अशा वेळेस खर तर फक्त त्या चित्रपटाची चिरफाड समीक्षा लिहावी इतका उत्साह नसतो किंवा तितकी त्या चित्रपटाची लायकीही नसते, पण तरीही 'भडास' कुठेतरी काढावशी वातते, हा धागा खास त्याच्यासाठी!! तर सुरुवात माझ्यापासून - मी Delhi-6 पाहिला (सांगितल ना, चुकलं माझं!), लागला त्याच्या दुसर्‍याच दिवशी. तेव्हा परीक्षण वगैरे काही वाचले नव्हते, पण प्रमोज ठीक वाटले, आणि राकेश ओमप्रकाश मेहरा (पुढच्या वेळेस रा. ओ. मे. हं!) म्हनजे अक्स, रंग दे बसंती वाला. तर तो एवढा धोकादायक (म्हणजे त्या चोप्रा, जोहर, बडजात्या इ. इ. सारखा) वाटला नव्हता. पण हाय रे दैवा!!! फार, म्हणजे फारच भिकार शिनेमा बणविला की वो! नुसता छळ आहे - ती सोनम कपूर, मख्ख आहे - दिसायलाही आणि अभिनयातही, त्या पेक्षा ती दिव्या दत्ता १०० पटीने बरी. शिवाय सोनम कपूरचा रोलही थिल्लर/पोरकट आहे. आणि अभिषेक...जाऊ दे! कुठे त्रास घ्या... त्याला तसेही काला बंदर बनवले आहे. (कोण रे तो उच्चभ्रू 'apt choice' म्हणाला?). नुसतीच कॅरॅक्टरची भरमार -- पण कुठलेच नीट डेव्हलप होत नाही. असो! तर रा. ओ. मे. साहेब म्हणतात की - "हम सबके अंदर एक काला बंदर होता है!", बरं! ठीक आहे, मग त्याचं काय??? वैताग आहे नुसता...फार वास्तववादी वगैरे नसले तर हरकत नाही, पण थोडे सेन्सिबल असावेत ना? काहितरी तारतम्य? की ते त्या 'काला बंदर' ने नेले? अचानक त्या लोकांचे मनपरिवर्तन वगैरे होते....आणि साक्षात्त्कार होतो - "हम सबके अंदर एक काला बंदर होता है!" (तोच, जो रा. ओ. मे. सांगतो आहे चॅनेलवर ओरडून)! गाण्यांचे म्हणाल तर - मसककली, मटक.....कहितरी...काहितरी....बम को मटक (रामा शिवा गोविंदा!!! ) ...परत कहितरी...काहितरी....मसककली असे एक गाणे गाजते आहे म्हणे, मला काही आवडले नाही. आणि ऐकायचेच असेल तर रेडीओ वर ऐका, पैसे वाया घालवू नका! प्लीज! [[अवांतर - रहमान चे म्युजिक कितीही चांगले असले तरी हिंदी गाण्यांचे शब्द तो बहुतेक वेळा कुठेही तोडतो (अपवाद लगान सारखे काही). साथियां मधे गाण्याचे शब्द पहिल्या वेळीस ऐकतांना बरेच लक्षातच आले नाही, माझ्या बाबतीत असे सहसा होत नाही! ]] त्यातल्या त्यात दिव्या दत्ता, ऋषी कपूरने काम बर केलंय. अतुल कुलकर्णी, ओम पुरी आणि पवन मल्होत्राला वाया घालावले आहे. पण ऋषी कपूरचा रोल जरा खटकतोच. म्हणजे त्याचे ते अभिषेकला सांगणे की खर तर मी तुझ्या आईवर मरत होतो; हे जरा subtle आणि implicitly (योग्य मराठी शब्द नाही सापडत आहे. सूचकपणे असे म्हणता येईल) घेता आले नसते का? (त्या मानाने यश चोप्राने लम्हे मधे दीपक मल्होत्रा श्रीदेवीला अनिल कपूर च्या तिच्याबद्द्लच्या प्रेमाविषयी सांगतो तो प्रसंग फार प्रगल्भपणे घेतल होत. तो दीपक मल्होत्राला झेपला नाही ते सोडा!) ते अभिषेकने तरूण वयात शांतपणे घेणे पण जरा खटकतेच. कदाचित अभिषेक फार 'ब्रॉड-माईंडेड' दाखवायचा असावा. ह्या 'ब्रॉड-माईंडेड' लोकांचे माईंड कुठे आणि कसे ब्रॉड होईल ते काही सांगता येत नाही बुवा...सो डोंट माईंड हां! तर असा सगळाच वैताग आहे. ह्यापेक्षा वाईट सिनेमे फार कमी असतात. मला एक अविनाश वाधवान आणी शिखा स्वरूपचा आठवतोय, पण नाव विसरलो (तो तुम्ही खात्रीने बघितला नसेल, बघितला असल्यास मी तुमच्या दु:खात सामिल आहे). अजून पाहिला नसेल तर अवश्य टाळा. तिकीट काढले असेल तर विकून मिसळ खा, भेलपुरी खा, आईस्क्रीम खा किंवा.... काहिही खा/प्या; मजा करा! विकतचा त्रास कशाला? पुन्हा म्हणू नका की 'दोस्त होके बताया कायकू नही रे'! काय? ;) तुमचीही नुकतीच (किंवा आधी) अशे काही टुकार सिनेमे पाहण्याची चूक झाली असल्यास इथे नक्की लिहा. तेवढेच मंदीच्या दिवसात आपल्या मि.पा. मित्रांचे पैसे वाचवल्याचे समाधान, नाही का?