-२३००० ते +२००९

कधी कधी नशिब चांगले असते. लोकल मधे चक्क खिडकीची जागा मिळते. सकाळी साडेसात वाजता दादरच्या एका शाळेत जायचे होते. बसल्या बसल्या डूलकी लागली.
गाडी सुरु कधी झाली ते कळालेच नाही.
Nowadays there is a decline in moral degradation. हे वाक्य कानावर आले आणि खड्बडुन जागा झालो. च्या मारी गाडी मंगलोर ला पोचली की काय असा दाट संशय आला. बघतो तर बाजुला साधारण माझ्याच वयाचा एक 'प्रेशर कुकुर' शिट्ट्या वाजवत होता. मला अचानक जागा झालेला बघुन त्याने म्हटले,"सॉरी हं" तुमची झोपमोड केली.
मी गप्प राहीलो.
"पण मी म्हणतो ते खरे आहे की नाही". आणखी एक शीटी . आता मात्र राहवेना. "तुम्हाला मॉरल डीग्रेडेशन कमी झाले तर प्रॉब्लेम काय"? -मी. त्याला त्याची चूक लक्षात आली. " नाही हो मला असे म्हणायचे होते की परस्पर संबंधात नीती मुल्यांना अर्थ राहीला नाही आजकाल. मी काही बोलणार इतक्यात त्याच्या बाजूची 'कडक इस्त्री" वाफाळली." माझ्या माहीती प्रमाणे गेल्या २३००० वर्षात ह्या परिस्थीत काहीही फरक पडलेला नाही". ( डायरे़क्ट महाभारत) असे आहे बघा , द्रौपदीला पाच नवरे असताना तीला कर्णाची इच्छा झालीच का नाही? आणि स्वर्ग प्रवेश झाला नाही. मग तीला 'सती सावित्री' का म्हणायचे? आणि ' पुरुषांच्या खांद्याला खांदा लावुन काम करणा-या आणि संसाराला हातभार लावणा-या स्त्रीने ऑफिसमधे एखादे अफेअर केले तर लगेच नितीमत्तेची आरडाओरड होते." मी लगेच 'कुकर' कडे बघीतले.
आता हा बाबा गोंधळलेला होता. पण तो पण आपला मुद्दा सोडायला तयार नव्हता. त्याने लगेच कसला तरी "स्टॅटीस्टीकल डेटा" द्यायला सुरुवात केली. आणि गाडी दादरला पोचेपर्यंत वाद काही संपला नाही. माटूंगा येता येता एका कागदावर दोघांनाही एका कागदावर मराठी साईट्सची नावे दीली. आणि उतरताना म्हटले " वाफेवर उत्तम उपाय". उतरताना कडक इस्त्रीने आपण 'पलीकडे' लेखक असल्याची माहीती दीली. लै भारी आयटम याची देहा बघितल्याचे समाधान मिळाले. असो.
......................................................................................
कार्यक्रम संपल्यावर मधे ३ तास वेळ होता. आता दादर ते परत ठाणे प्रवास करणे शक्य नव्हते. दादरला भावाकडे सकाळी सकाळी जाउन त्रास देणे प्रशस्त वाटले नाही. मग करायचे तरी काय. मग विचार केला आणि मॉर्निंग शो बघु. स्वस्त आणि मस्त. सिनेमा सुरु झाला आणि मी झोपलो एवढा सिनेमा चांगला होता. मध्यंतरात जाग आली. चहा घेण्यासाठी बाहेर आलो. चहा घेता घेता समोर एक जोडपे दिसले. त्यातला बाप्या एकदम ओळखीचा. आमच्याच कॉलनीत राहायचा. दहा वर्षापुर्वी ठाण्याची जागा विकुन डोंबिवलीला गेला होता. लग्न डोंबिवलीलाच झालेले. पत्रिका होती. पण मी जाउ शकलो नव्हतो. गळ्यात मंगळसुत्र बघितले आणि मी आपले सवयीने काय वहिनी, कसे काय म्हटले. दोघांच्याही चेहे-यावर सावल्या बघितल्यावर माझे काहीतरी चुकते आहे ह्याची जाणिव झाली. विषय न वाढवता मी पळ काढला. सिनेमा सुटल्यावर बाप्याने माझा मोबाईल नंबर घेतला.
संध्या़काळी घरी आल्यावर तो बाप्या भेट्ल्याचे बायकोला सांगितले. त्याच्यामानाने बायको जरा सावळी असल्याचे सांगताच बायकोने वेड्यातच काढले. आणि प्रकार संपुर्ण लक्षात आला.
दुस-या दिवशी बाप्याचा फोन आला. स्पष्टीकरण देण्याकरता. ते असे.
आम्ही ऑफिसमधले कुलिग. आमचे 'तसे काही नाही'. संबंध अगदी प्लेटॉनिक आहेत. उगाच गैरसमज नको. पण कुठे बोलु सुद्धा नका. उगाच शिंतोडे नकोत. वगैरे बगैरे.
माझा कुठलाही समज झाला नसल्याची आणि बघीतलेल्या प्रकाराची वाच्यता करणार नाही ह्याचे वचन मी बाप्याला दिले आणि विषय संपवला.
डोंबिवली ते दादर-मॉर्निंग शो (प्रेक्षक कमी) वा ......रे प्लेटॉनिक. हे प्लेटॉनिक नव्हते तर प्ले फॉर टॉनिक होते. असतील दोघांच्याही घरी 'इतर' प्रॉब्लेम. शोधतात समदु:खी एकमेकाना. वावगे काय त्यात. लगेच नितीमत्तेचा -ह्रास वगैरेची बकवास मी तरी करणार नाही. पण एक प्रश्न नक्की पडतो. समजा बाप्याला त्याच्या बायकोचे असेच अफेअर आहे असे कळाले तर त्याची प्रतिक्रिया काय राहील.
जाता जाता: नक्की उच्चार कोणता? कलीग का कुलीग

मला मॉरॅलीटीच्या सोल्युशनपेक्षा मॉलॅरीटी ऑफ सोल्युशन मधे मेंदु चालतो.