आत्ते-मामे भावंडे

म्हंजी तुमी बाकीच्यांनीं लिव्हल्याल कधी वाचीत न्हाय म्हणायच !!!! आर !!! बाबा महितगारांच जेव्हढे बी धागे हायेत त्ये सगळे वाचा तूंच्या प्रशनाची उत्तर आपसूक्क भेटत्याल . याच्या वरून मला यक ज्योक आठावला . दोन मानस रस्त्याने लै वेळ मागोमाग पळत आस्त्यात , मागचा मानूस पुढच्याला पकडायचा लै प्रयत्न करीत आसतो पण त्यो काई सापडत न्हाई . दोघबी लै दमत्यात , थोड्या येळाने यक हावालदार मागच्या माणसाला पकडतो आणि ईचारतो " आर का लागलायस त्याच्या माग ? " तव्हा त्यो मानूस बोलतो " सोडा सायब सोडा मला ! , साला वो खुद की कविता सुना के भाग रहा है और मेरी नही सून रहा है " . आगदी तस तुमच चाल्ललय .

सोडा सायब सोडा मला ! , साला वो खुद की कविता सुना के भाग रहा है और मेरी नही सून रहा है " .

असे आहे होय. मला वाटले की तो म्हणाला की " वो मेरा आत्ते भाऊ है और मै उसका मामे भाऊ है....."

न.गो.,

नात्यातल्या इतर लग्नांमधे काही साईड इफेक्टस् असतात तसे इथे असतात का !

हो. आतेमामे विवाह शक्यतो करूच नये. अगदीच कोणी मिळालं नाही तर आणि तरंच करावा. आमच्या ओळखीत एकीने असा विवाह केला आणि सारखे गर्भपात होऊ लागले. तेव्हा तपासणी केल्यावर गर्भ लटके (= बलहीन) राहिल्याचं दिसून आलं. आजही त्यांना मूलबाळ नाही. एकंदरीत बरंच झालं म्हणायचं. मूल झालं तरी सुदृढ असण्याची शक्यता अत्यल्प राहिली असती. आ.न., -गा.पै.

आमचे परंपरावादी गा.पै. बदलले पण जे तथकथित पुरोगामी डोळस न होता तिथेच पहिले पाढे पंचाव्वन्नवर वादत आहेत त्यांचे कौतुक, याच विषयावर म्हणजे चुलत/आत्ये/मामे/मावस भाऊ बहीण विवाह भावी पिढीच्या दृष्टीने जोखीमीचे असतात या बद्दल मागच्या धागा चर्चेत तिन तिन डॉक्टरांनी अशा विवाहातील भावी संततीसाठीची जोखीम मान्य केली, अनेक संदर्भ चर्चेत आले. चुलत/आत्ये/मामे/मावस भाऊ बहीण विवाह करण्या पुर्वी आणि नंतर संतती पूर्व चाचण्या करुन तज्ञ जनुकशास्त्रीय डॉक्टरांचा सल्ला घेणे सर्वोत्तम असावे.

माहितगार, आमचे परंपरावादी गा.पै. बदलले हे काय बरें? मी परंपरावादी होतो म्हणजे काय? आणि बदललो म्हणजे काय? कुतूहल म्हणून विचारतोय. आ.न., -गा.पै.

माहितगार, आतेमामे विवाह ही रूढी आहे. तिला कोणताही हिंदू शास्त्राधार नाही. त्यामुळे ती परंपरा नव्हे. निदान माझी तरी अशी धारणा आहे. आ.न., -गा.पै.

2. पुरुष कितव्या वर्षापर्यंत बाप बनू शकतो आणि स्त्री कितव्या वयापर्यंत आई बनू शकते ?

ह्या विषयाची मिपावर या पुर्वी चर्चा झाली आहे का कल्पना नाही. डॉक्टर मंडळी या विषयावर अधिक माहिती देऊ शकतील असे वाटते. हा प्रश्न कदाचित वेगळा असावयास हवा असे वाटते प्रश्नाच्या पुर्नरचने आधी , आहे त्या स्वरुपात या प्रश्नाचे टेक्निकल उत्तर स्त्रीयांना मेनॉपॉज येई पर्यंत आणि पुरुषांना अशी मर्यादा नसावी चुभूदेघे. पण आधूनिक काळात या प्रश्नाच्या पुर्नरचनेची कदाचित आवश्यकता असावी. असे वाटते.

2. संतती आणि आईच्या आरोग्याच्या दृष्टीने आई आणि वडील कोणत्या वयोगटातील असणे आदर्श ठरते ?

मी पुर्वी माहिती घेतली होती त्यानुसार * आईच्या स्वतःच्या आरोग्य सुरक्षेच्या दृष्टीने १८ ते २८ हे आदर्श वय आहे , * संततीच्या दृष्टीने आईचे अथवा वडिलांचे वय ३५ च्या पुढे असेल तर संततीच्या आरोग्य विषयक जोखीम वाढते. कारण या वयानंतर बिजांडे आणि शुक्रजंतू च्या सक्षमतेत मर्यादा येत जातात आणि भावी संतती व्याधी ग्रस्त असण्याच्या काही शक्यता असू शकतात. (चुभूदेघे) * आई वडीलांच्या भावनिक गरजा आणि संतती अधिकार लक्षात घेऊन उशीर-वयातील संततीचेही समर्थन केले जाते. अपवादात्मक स्थितीत असे समर्थन समजून घेता येऊ शकेल. पण उशीर-वयातील संतती आरोग्य जोखीमीची एक विचीत्र तुलना चुलत/आत्ये/मामे/मावस भाऊ-बहीण विवाहाच्या समर्थनार्थ केली जाते. उशीर-वयातील संतती आरोग्य जोखीम असते तशीच चुलत/आत्ये/मामे/मावस भाऊ-बहीण विवाहीतांच्या संततीस असते मग चुलत/आत्ये/मामे/मावस भाऊ-बहीण विवाहीत वावगे काय आहे ? हा युक्तिवाद म्हणजे एकातील जोखीमेने दुसर्‍या जोखीमेचे निराकरण होते म्हणण्यासारखे असावे ; किंवा एकाच्या चुकीने दुसर्‍याची चुक झाकली जाते म्हणण्यासारखे असावे, या कडे दुर्लक्ष होत असावे. आत्ये-मामे भाऊ-बहीण विवाहपूर्व आणि संतती होऊ देण्याच्या निर्णयापुर्वी जनुकीय तत्ज्ञ डॉक्टरांकडून सुयोग्य चाचण्या करुन मगच निर्णय घेणे सुयोग्य असावे. आणि वय उलटून गेल्या नंतरही संततीला होणारी संभाव्य जोखीम आणि संबंधीत चाचण्या जनुकीय तत्ज्ञ डॉक्टरांकडून करुन मगच निर्णय घेणे श्रेयस्कर असावे असे माझे व्यक्तिगत मत . चुभूदेघे