आंतरजालावरील करामती...
लेखनप्रकार
आजकाल मिपावर अनुभवाचे वारे सुरु असल्यामुळे आमचाही अनुभव.
------------------------------------------------------------------------------------
अभियंत्रीकीच शिक्षण संपुनही नोकरी लागत नसल्याने घरीच पडुन होतो, त्यामुळे इकडच तिकडच वाचन चालु होत आणी बरच नवीन शिकायला हि मिळत होत. अथक प्रयतनाने शेवटी लागली नोकरी आणी आंतरजालाचा संबध वाढला. हे चालु असताना, मित्रांना येणार्या मेल्स बद्द्ल कुतुहुल वाटु लागले, खास करुन मुली संगणकावर बसुन गोड गोड हसत काहीतरी खरडत, तेव्हा कुतुहल जरा जास्तच. हे कुतुहल आणी नवा जोश ह्यांच्या संगतीत डोक चालवु लागलो कि काहीतरी करुन आपण ह्यांच्या व्यक्तिगत आयुष्यात डोकावु.
खुप शोधाशोध केली कि लोकांचे ई-मेल्स कसे हॅक करता येतील, पण काही सापडेना. त्या काळात डोक्यात कुठुन कोणास ठाउक पण एक कल्पना आली आणी मग काय मजाच मजा.
याहु वर मि एक नविन खात उघडल आणि त्याला बरच अवघड नाव दिल, आता मि एक नविन संदेश खरडला, ज्याचा मुद्दा असा होता
विषयः लोकांचे पासवर्ड मिळवा.
संदेशः
ह्या मधे मि बराच किचकट तांत्रिक मजकुर टाकला (जो मला हि कळत नव्हता) ज्याचा उद्देश होता कि काही ठरावीक गोष्ठी केल्या कि हे शक्य आहे त्यासाठी तुम्हाला असे करावे लागेल.
१. पहिल्या ओळिसाठी मि काही क्लिष्ट अक्शरे जमवली होती, ति टाकली आणी लिहिल कि ह्यांना अजिबात बदलु नक.
२. हि ओळ रिकामी सोडा
३. तुम्हाला ज्या कोणाचा पासर्वड हवा असेल त्याच्या खात्याच नाव.
४. तुमच खात;तुमचा पासर्वड;
५. आणी हा संदेश मि बनवलेल्या खात्यावर पाठवुन द्या. (त्या खात्याच नावच मि एवढ भन्नाट दिले होते कि कोणालाही वाटेल कि हे खर आहे)
आणी खाली लिहिले, कि हे जर तुम्ही अगदी बरोबर केले तर तुम्हाला ह्व्या असलेल्या व्यक्तिच्या पासर्वडचा संदेश तुम्हाल येइल.
आणी हा संदेश मि दिला माझ्या मित्र-मैत्रीणींना पाठवुन. १-२ दिवस झाले, काही झाले नाही पण त्यानंतर माझ्या खात्यावर लोकांचे संदेश येवु लागले ज्या मधे त्यांचा पासर्वड त्यांनी स्वतानी दिला होता. मग काय, माझे ध्येय पुर्ण झाले आणी मला मोकळे रान मिळाले.
त्यानंतर मग मि चेन मेल्स ला हेरला आणी त्यात असणार्या सर्व लोकांना तो संदेश पाठवुन दिला, तो संदेश इकडुन तिकडे फिरत होता आणी मला अजुन नवनवीन लोकांच्या खात्यांना प्रवेश देत होता.
बहुतेक लोकांच्या खात्यात त्यांचा रीझुम होता, ज्या मधे सर्व खरी माहीती होती. त्यांचे बरेचसे मेल्स मि त्यांच्याआधी वाचायचो आणी परत "न वाचलेले" करुन द्यायचो.
मि ह्या सर्वामधे फक्त कुतुहुलापोटि शिरलो होतो, त्यामुळे मिळालेल्या माहीतिचा कधिच गैरवापर केला नाही ( खर तर तो कधी विचारच आला नाही). पण जेंव्हा हे कुतुहुल संपले तेंव्हा माझ्याजवळ ५०-६० खाते आणी त्यांचा पासर्वड होता. म्हणुन मग मि तो नाद सोडला (आणी दुसरा नाद कि ह्या पोरी चॅटिंग मधे काय बर लिहितात सुरु केला आणी तो पण पुर्ण केला)
हे इथे लिहिण्याचा उद्देश हाच कि बर्याच वेळेला आपण आपल्याला असलेल्या उत्सुक्तेपायी बर्याच गोष्टि दुर्लिशित करतो आणी दुसर्याच कशाचे तरी बळी पडतो.
अवांतरः हे सर्व मि निदान ३-४ वर्षांपुर्वी केले होते, आणि थोडया दिवसांनंतर ते खाते पुर्ण विसरुन गेलो (कारण दुसरा नाद). आता किती हि आठवले तरी ते आठवत नाही.
पोरींच्या पासर्वडचा बराच जाणकार.
टुकुल.
वाचने
3962
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
16
ओ महाराज ,
आम्हीही...
मी
In reply to मी by लंबूटांग
योग्य
In reply to योग्य by मराठी_माणूस
हॅकर काय
In reply to योग्य by मराठी_माणूस
सहमत.
In reply to मी by लंबूटांग
मी
In reply to मी by ३_१४ विक्षिप्त अदिती
पाईन (Pine)
अजून एक
In reply to अजून एक by लंबूटांग
लिनक्स
In reply to लिनक्स by ३_१४ विक्षिप्त अदिती
लिनक्स
घोर कलियुग....
In reply to घोर कलियुग.... by शिवा जमदाडे
नाही तसे नाही
हॅकिंग स्पर्धा
In reply to हॅकिंग स्पर्धा by देवदत्त
तो प्रांतच वेगळा मालक....
राव