"चवचाल आहे झालं" श्यामल काकू करवादल्या "खरेच सासरच्यांनी बळजबरी केली की हीच गेली होती मागे राम जाणे" शांता मावशी उद्गारली "देहाची भूक चुकत नाही श्यामल. तरुण आहे आपली कुसुम अजुन" दुर्गा आज्जी मुलीला समजावु लागल्या. "भोळी आहे गं कुसुम" वसंतराव कळवळुन म्हणाले. "भोळी कसली? प्रत्येक वेळेस् नोटा बर्या सापडतात तिच्या हातात?" इति श्यामल काकू. इकडे लग्नाच्या रात्रीच विधवा झालेली कुसुम मात्र हातातल्या बाहुलीशी बोलत होती "बाटलीचा आकार कसा वाढत जातो ना ठमे? मला तर बाई गंमतच वाटते. आपल्याकडे नाहित नाही असल्या बाटल्या? रमेश भाऊजी, मामंजी आणि सुरेश काका दुष्ट जादूगार असतील का गं? म्हणूनच सगळे जण इतके चिडले असतील का?"