आपल्या आयुष्यात एखादी व्यक्ती खुप खास असते,अत्यंत महत्वाची असते.कधी कधी जीवनात त्याच व्यक्तीकडुन ईतक्या ईतक्या अनपेक्षित प्रतिक्रीया/प्रतिसाद्,उत्तरे,टीपण्या येतात की वेड लागयची पाळी येते. ह्याच पार्श्वभुमीवर,एक कथा कथन करत आहे. मी तुला सर्वच दील, तुझ्याकडुन कधीच काही न मागता, तु ह्याला 'वासना' हे नाव दीलस, बोल कसा वागु मी शहाण्यासारखा? आपण रोजच भेटत होतो, एकत्र घरी जात होतो, थोड्या दीवसांनी तुला मला बघायचही नव्हत, बोल कसा वागु मी शहाण्यासारखा? तुला कोणीतरी त्रास देत होतं, मी त्याला चुकीची 'आठवण' करुन दीली, तु ह्याला 'गुंडागिरी' बोललीस, बोल कसा वागु मी शहाण्यासारखा? तुझ्या एका मैत्रीणीची अडचण होती, मी स्वःताच्या 'खिशाला' मार देउन मदत केली, तु ह्याला 'दीखावा' ठरवलस, बोल कसा वागु मी शहाण्यासारखा? फ्रेंडशिप डे तसा दीवसच खराब!, "..नाहीतर तुझ्याशी बोलणार नाही" म्हणालो, ".....मग नकोच बोलुस" हे तु धाड्कन बोललीस, बोल कसा वागु मी शहाण्यासारखा? एक मात्र तु शिकवुन गेलीस, 'कधीच प्रेमात नको पडुस' हे सांगुन गेलीस, मी शुद्धीत आलो,तेव्हा तु खुपच दुर होतीस, बोल.... कसा वागु.........ई...ई......ई......ई.........ईईईईई......................?