आमची प्रेरणा: प्राजुताईंची सुंदर कविता- "सहज चाळले" -------------------------------- सहज चोळले मी पाठीला जाता जाता क्षणात सगळ्या आठवल्या बसलेल्या लाथा.. :( किती राहिलो अवतीभवती तुझ्या तरीही, मनासारख्या झाल्या नाही कधीच बाता =(( मच्छर भलते.. म्हणून मी रात्री जागवल्या अफवा झाल्या जागरणाच्या मला पाहता! (|: लोकांच्या डोळ्यात कितीदा येत राहिले.. कळवळणे, अवघडणे माझे उठता-बसता :B 'स्पर्श' तुझ्या भावाचा अजुनी दुखतो आहे अजुनही 'कळ' उठते आहे तो आठवता.. : डोळ्यांमध्ये दाटून आली अशी आसवे.. लोक टाळती 'डोळे आले' म्हणता म्हणता @) अधुनमधुन मी सासरकडच्या गावी जातो.. अन वेड्यागत रुसून बसतो 'गाडी'करता! >:) किती पसारा आवरण्याचा सोस तुला हा? धांदल माझी होते ना तो करता करता ! ;) -ज्ञानेश. -------------------------------------